گروه کوهنوردی کوهیاران پارس

تاسیس 1362 - شیراز

شناخت گیاهان کوهستان:کاسنی (پگاه جمالیان)


   


با آغاز فصل بهار، شاهد رویش گونه های بسیار متنوع و زیاد گیاهان زیبا و مفید در کوه و طبیعت هستیم که یکی از آنها کاسنی است.

این گیاه را می توانید قبل از گرم شدن هوا در مناطقی ازاستان  فارس از جمله اقلید،ارسنجان و شیراز(در جاهایی مثل دره غولکی و باباکوهی) ببینید.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه 1393/01/04ساعت 0:52 قبل از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

نکاتی در مورد چادر زدن و برقراری کمپ(اميد اكبرزاده)

نکاتی در مورد چادر زدن و برقراری کمپ

یکی از مهمترین عوامل موفقیت برنامه های چند روزه کوهنوردی در طول اجرای برنامه، خواب خوب است.نظر به اهمیت خواب و استراحت در طول برنامه های چند روزه باید به محل شب مانی ، نوع تجهیزات شب مانی توجه کافی شود .

در متن خلاصه زیر که مکمل اطلاعات موجود در طرح درس ها قسمت اصول برقراری کمپ و شب مانی می باشد کوشش شده تا شما را در تجربیات خودم و دیگران شریک کنم . لطفا جهت تکمیل مطلب ، ما را  یاری دهید و تجربیات خود را در اختیار ما و دیگران قرار دهید.

-محل برقراری چادر باید ایمن باشد ( پس باید معرض ریزش سنگ و بهمن نباشد ، در مسیر سیلاب نباشد و ...)

-محل چادر باید تا حد امکان صاف باشد اگر با اندکی صرف وقت محل چادر تسطیح شود خواب راحت تری خواهیم داشت ولی درجهت حفظ محیط زیست نباید تمام گیاهان زیر چادر را از بین برد و یا شکل کلی محل تغییر کند . محلی را انتخاب کنید که با کمترین صرف زمان و انرژی و تخریب بتوان چادر را نصب کرد.

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه 1390/10/25ساعت 2:31 بعد از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

ليست لوازم و تجهيزات كوهنوردي(كميته فني)

لیست لوازم و تجهیزات کوهنوردی

1-     کوله پشتی مناسب ( بسته به مدت زمان برنامه و تجهیزات مورد نیاز می توان از کوله های بزرگ و کوچک استفاده کرد.)

2-     کاور کوله پشتی

3-     کیف کمری

4-     کفش مناسب (کوهپیمایی و کوهنوردی با توجه به شرایط فصل و شرایط برنامه)+ بند اضاف

5-     زیرانداز ضد آب  يا فوم 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه 1390/07/19ساعت 8:23 بعد از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

کارگاه های آمریکایی 2 (امید اکبرزاده)

کارگاه های آمریکایی


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه 1390/04/17ساعت 7:49 بعد از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

تکنیک های فرود (امید اکبرزاده)

تکنیک های فرود

Rappelling

سلام به همه دوستان

عمل به آنچه در زیر می آید را به هیچ کس توصیه نمی کنم صرفا جهت اطلاع از اختلاف های روش های سنگنوردی ایران و آمریکا ارائه گردیده.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه 1390/04/17ساعت 7:10 بعد از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

مواظب زانوهای خود باشیم ایمان زارعی (قسمت اولpatellar chondromalacia)

 بدن انسان مجموعه ای از اندام های ظریف و بسیار اسیب پذیز می باشد که در صورت بروز آسیب جبران آن بسیار سخت و یا محال می باشد. عصب ها،رباط ها، تاندون ها و غضروف ها اجزایی از بدن هستند که در صورت آسیب رسیدن به آن ها ترمیمشان بسیار دشوار یا بهتر بگوییم غیر ممکن است.زانوی انسان مجموعه ای از این اجزا می باشد که نقش مهمی در انجام کارهای روزمره ما دارد.و در صورت بروز هر نوع ضربه یا فشار به این مفصل مستقیما بر روی زندگی ما اثر خواهد گذاشت.این مساله برای کوهنوردان بسیار با ارزش تر است زیرا از یک طرف مفصل زانو در کوهنوردی بسیار حیاتی است و از طرف دیگر فشار ها بر این مفصل بسیار زیاد است.بالا رفتن ازشیب های تند،پائین آمدن از آن،حرکت در رودخانه ها با سطح لغزنده(که باعث فشار نا متعادل به قسمت های زانو می شود)،لغزش پا درپایین آمدن از ریزال ها،برف کوبی ،بیرون کشیدن پا از برف،ضربه زدن به قسمت های یخی،حرکت در تراورس ها(که باعث فشار به قسمتی از زانو ها می شود)صعود های طولانی بر روی دیواره ها،از جمله بخش هایی از ورزش کوهنوردی است که باعث بروز فشارهای نامتعارف بر روی زانو و در نتیجه بروز آسیب به این مفصل حساس می شود. این مطالبی که ذکر شد می تواند باعث بروز مشکل شود ولی تنها این نیست نکته مهم دیگر که باعث تشدید فشارها  می شود.استفاده از کوله پشتی های سنگین وکفش های نامناسب است.که خود عاملی بزرگ در بروز آسیب های شدید است.

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه 1389/05/25ساعت 6:44 قبل از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

آفتاب سوختگی (فاطمه حق نگهدار)

 

امروزه اثرات زیانبار ناشی از تابش پرتوهای ماورإ بنفش برهیچکس پوشیده نیست. پرتوهای ماورإ بنفش با نفوذ در لایه های عمقی اپیدرم سبب بروز واکنشهای فتـوشیمیـای وبیـوشیـمیـایی  گوناگونی می گردند که با تخریب ساختار پوست ،آزاد کردن رادیکالهای آزاد، آسیب رسانی DNA به سلول ها و تخریب بافتهای کلاژن موجب بروز پدیده هایی چون آفتاب سوختگی ،پیری زودرس پوست و نهایت سرطان پوست می شوند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  چهارشنبه 1389/05/13ساعت 2:20 قبل از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

برنامه بارفیکس آرمسترانگ(آذران حمیدی)

این برنامه توسط سرگرد آرمسترانگ برای آماده سازی خودش جهت ثبت یک رکورد جهانی در تعداد بارفیکس تهیه شده است .
نسخه های تغییر یافته این برنامه توسط افسران نیروی دریائی نیز با موفقیت اجرا شده است . ویژگی کلیدی این برنامه ; سادگی آن می باشد ولی موفقیت آن منوط به اجرای مستمر و تمرین روزانه است .
این تمرینات شامل ارکان اصلی یک برنامه توسعه عملکرد جسمانی است ; که عبارتند از بکارگیری اصل تنوع ; اضافه بار و نظم . نتایج آن بین 6 تا 8 هفته مشهود است

بیشتر کسانی که از این برنامه استفاده کرده اند توانسته اند سطح آمادگی خود را تا حد مطلوبی افزایش دهند . بعنوان مثال در صورت اجرای صحیح برنامه افراد عادی می توانند تعداد بارفیکس خود را به 20 افزایش دهند .
شاید لازم به تذکر دوباره نباشد که نظم در این برنامه اهمیت خیلی زیادی دارد .

 

 تمرین صبحگاهی

هر روز صبح باید 3 ست شنا بروید . این موضوع اهمیت زیادی دارد . حرکت شنا باعث می شود تا عضلات ناحیه شانه و سینه ( عضلات دلتوئید و سینه ای بزرگ ) تقویت شوند .


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه 1389/03/23ساعت 7:47 بعد از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

سئوال 1 ( كميته فني گروه كوهياران پارس)

پاسخ سئوال :

 

اقدام اول: قفل کردن گره حمایت

اقدام دوم: انتقال وزن صعود کننده از بدن حمایتچی به کارگاه

 

با تشکر از کلیه کسانی که به این سوال پاسخ دادند.

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 1389/02/27ساعت 7:37 بعد از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

سئوال 1 ( كميته فني گروه كوهياران پارس)

 

شرح :

2 سنگنورد قصد صعود صخره ای به طول 50 متر را دارند. نفر سر طناب پس از صعود حدود 40 متر ازمسیر و قبل از اتصال طناب خود به میانی بعد خود، سقوط میکند ودراصطلاح بر روی طناب قرار گرفته است وحمایتچی قصد کمک به او را دارد.

 - نفر سر طناب در سلامت کامل می باشد.

- خود حمایت حمایتچی، طناب انفرادی است.

- کارگاه خود حمایت حمایتچی طبیعی است.

- طول طناب استفاده شده 50متر می باشد.

- حمایت نفر اول توسط گره حمایت انجام  گرفته است.

 

 سؤال :

اولین و دومین اقدام حمایتچی پس از تحت کنترل قرار دادن صعود کننده، چیست ؟

لطفا جوابهاي خود را در قسمت نظرات درج فرمائيد.

 

ادامه دارد....

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1389/02/08ساعت 10:39 قبل از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

فرند(قسمت2)

اسپایدرکم و فرند تکنیکی

اسپایدر کم را می‌توان پیشرفته ترین نوع و فرند دانست که در ساخت آن از تجربه ساخت و تکامل دیگر انواع آن بخوبی سود جسته‌اند. در اسپایدرکم با توجه به قدرت فوق العاده تحمل و چسبندگی آلیاژ تشکیل دهنده آن قطر بادامک‌ها تقریبا نصف شده‌است که خود نقشی اساسی را در کاهش و وزن آن ایفا می‌کند.

اسپایدر کم‌ها از آلیاژ آلومینیوم ۲۰۲۴T۴ ساخته شده‌اند، این آلومینیوم براق حدود ۵۰٪ قویتر از آلومینیوم ۶۰۶۱T۶ (که عموما در انواع دیگر ابزارهای بادامک دار مورد استفاده قرار گرفته‌است)، قویتر می‌باشد. دندانه‌های بادامکی که با این نوع آلیاژ ساخته می‌شود کمتر تغییر حالت پیدا می‌کند.

اسپایدر کم‌ها در دو نوع ۴ بادامک و ۳ بادامک ساخته شده‌اند که این دو نوع دارای شش اندازه به شماره‌های ۰ - ۱ - ۲- ۳- ۴- ۵- ۶- ۷- ۸ –م۹-۱۰-۱۱-۱۲-۱۳-۱۴ می‌باشد که شماره‌های صفر تا ۴ آن دارای سه فک بدون کنگره و شماره‌های ۵ تا ۸ آن دارای چهار فک کنگره دار می‌باشند.

توضیح اینکه در شماره‌های کوچکتر بخاطر اینک سطح اتکای نقطه درگیر شونده بادامک با صخره بیشتر گردد از کنگره دار کردن آن خودداری کرده‌اند.

در اسپایدر کم دو سر کابل اصلی به میل بادامک وصل شده‌است که خود بخود اسلینگ جهت اتصال کارابین را نیز بوجود می‌آورد. در اسپایدر کم‌های سه بادامک سه سیمی که به عنوان عقب کشنده یا بادامک‌ها اجرای وظیفه می‌کنند به بازوی جمع کننده وصل شده‌اند و معمولا تکیه گاه انگشتی و محل اتصال کارابین از یک نوع پلاستیک فراهم آمده‌است.

فرند تکنیکی نوع دیگری اصطلاحا فرند تکنیکی نامیده می‌شود که آنهم خلاصه‌ای از همان فرندهای قبل الذکر می‌باشد منتها به جای اینکه بازوی اصلی از فلز غیرقابل ارتجاع باشد از یک تکه کابل قوی بجای آن استفاده گردیده‌است که ۴ سیم جمع کننده به بازوی متحرک وصل شده‌اند و انتهای کابل با یک حلقه برای اتصال کارابین در نظر گرفته شده‌است.

طریقه نگهداری هر دو ابزار همانند فرند می‌باشد.

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه 1389/02/04ساعت 4:16 بعد از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

فرند(قسمت1)

 

وقتی که ری جاردین سنگنورد خوب آمریکائی آنچه را که به عنوان یک اختراع در ذهنش مرور کرد هیچگاه به این نیندیشیده بود که روزی برسد که سنگنوردان بزرگ دنیا اعلام کنند که «هیچ چیز مانند یک فرند کار نمی‌کند هیچ چیز» هدف اولیه جاردین ساخت ابزاری بود که بتواند بهترین حمایت میانی کار گذاشته شده در شکافهای عمودی و گرانیتی یوسه میت باشد جائی که عموما نبود حمایت میانی مطمئن باعث شده بود تا بسیاری از مسیرهای آن بکر و دست نخورده باقی بماند.

سابقه قبلی جاردین به عنوان یک مهندس هوافضایی و توانایی خارق العاده او در صعود فنی زمینه کافی را برای تحقیق پیرامون اختراع فرند باعث می‌گردید. او از سال ۱۹۷۰ بر روی این طرح تحقیقات خویش را شروع کرد و بالاخره توانست فرند را تکمیل و آماده کند او کسی را یافت که حاضر شد بر روی طرحش سرمایه گذاری کند و در سال ۷۷ بالاخره مارک والانس انگلیسی و دوست قدیمی اش استیوبین با گروگذاشتن کل مایملک خود کمپانی وایلد کانتری را در انگلستان پایه گذاری کردند تا صرفا به تولید فرند بپردازند.

ری جاردین مدتها قبل پی برده بود که برای ساخت فرند به طرحی بیاندیشد که به اصطلاح ریاضی دانها «زاویه ثابت منحنی» یا «ستون لگاریتمی» نامیده می‌شود.

بادامک هائی که به این شکل طراحی می‌گردید به "بادامک با زاویه ثابت موسوم شد، بادامک با زاویه ثابت در حقیقت استفاده زیرکانه‌ای از یک زاویه سه گوشه می‌باشد. دری که بر روی کف اتاقی باز می‌شود تصور نمائید اگر یک مقدار به این در زاویه بدهیم در با خود زاویه سه گوشه را به حرکت در می‌آورد اگر زاویه را کمی زیادتر فرض کنیم چه پیش می‌آید؟ هنگامیکه در بر روی زاویه سه گوشه سر می‌خورد زاویه سه گوشه جمع می‌گردد. این قانون زمینه‌ای را فراهم کرد تا بهترین وسیله سنگنوردی قرن ابداع گردد.

بادامک‌های یک فرند برای استفاده در یک شیار موازی به گونه‌ای خود را تطبیق می‌دهند که یک کوهنورد در یک شکاف تنوره‌ای خود را ثابت نگاه می‌دارد، پای کوهنورد، نیروی وزن اورا در جهت کف کفش هدایت می‌کند و بر طبق قانون عمل و عکس العمل دیواره‌های دو طرف تنوره او را نگاه می‌دارند.

و مطابق این قانون بادامکهای یک فرند نیروی یک سقوط را به دیواره‌های شکاف محل قرارگرفتنش منتقل می‌نماید.

اجزای یک فرند

A بادامک‌ها

B محور اصلی یا میل بادامک

C سوراخ‌های بادامک

D واشرهای فلزی بین بادامک‌ها و واشر فلزی دو سر میل بادامک

E بازوی اصلی

F بازوی جمع کننده بادامک‌ها

G سیم‌های جمع کننده

H سیم‌های جمع کننده

K سوراخ‌ها برای عبور طنابچه در شکافهای عرضی

J ریل بازوی جمع کننده

J اسلینگ


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه 1389/01/31ساعت 10:3 قبل از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

سنگ نورد تا چه ارتفاعی می تواند بالا برود؟(آذران حمیدی)

8 ژانویه 2010 – بیشترین زمانی که یک ورزشکار قادر است سنگ نوردی را تا رسیدن به خستگی ادامه دهد ممکن است تنها عامل تعیین کننده عملکردش باشد. مطالعه ای جدید در اروپا ، به سرپرستی محققانی از دانشگاه گرانادا ،انجام شد که هدف آن کمک به مربیان و سنگ نوردان جهت طراحی برنامه های تمرینی برای این نوع از ورزش بود صحت این موضوع را نشان می دهد.

دو نوع سنگ نوردی وجود دارد : ورزشی ( چپ ) و کلاسیک ( راست ).

تا این زمان ، نشانه های عملکرد سنگ نوردی ، درصد چربی بدن پایین و قدرت گیر  ( گرفتن ) بود. به علاوه ، تحقیق موجود قبلی مبتنی بر مقایسه سنگ نوردان آماتور و ماهر بود. حال ، مطالعه ای جدید که بر روی 16 سنگ نورد سطح بالا انجام شد این روش را کنار می گذارد و آشکار می سازد زمانی که طول می کشد تا ورزشکار خسته شود تنها نشانه عملکرد اوست.

ونسا اسپا نا رومرو Vanesa España Romero اولین مولف این کار بود و در دانشگاه گرانادا به عنوان محقق مشغول به کار می باشد.

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه 1389/01/21ساعت 8:20 قبل از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

آشنايي با كلنگ كوهنوردی

تاریخچه:

جورج مالوری (سمت چپ)، تدی نورتون و هوارد سامورول (عکاس) که در تاریخ 21 می سال 1922 تا ارتفاع 8230 متر بدون استفاده از اکسیژن صعود کردند

کلنگها قبلا دارای دسته های بسیار بلندی از جنس چوب بودند. در دوره ادوارد ويمپر استفاده از سر کلنگ (شامل نوک و بیلچه) برای برف و یخ کاملا مرسوم شده بود. پس از آنکه چوینارد آمریکایی کشف کرد که نوک دارای انحنا دقیقتر و بهتر وارد یخ می شود و از آن خارج می گردند، نوک کلنگها انحنای کمی بخود گرفتند. در همان زمان هامیش مکلنز اسکاتلندی نوآوریهایی در کلنگ سنتی خود بوجود آورد تا برای صعودهای ترکیبی مناسب گردد. پس از آن طراحی کلنگها دچار تغییرات بنادین دیگری نشد جز اینکه به مرور از ارتفاع دسته آن کاسته شد و مواد بکار رفته نیز بهتر شدند (دسته های چوب جای خود را به دسته های توخالی از جنس آلیاژ اعلا از فولاد و آلومینیم دادند) و سر کلنگ هم ار آلیاژهای مناسب فولاد تهیه می شود در حالیکه در زمان ویمپر از آهن (خالص) بود.

 

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه 1389/01/16ساعت 10:45 قبل از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

تجهیزات کوهنوردی

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1389/01/12ساعت 10:52 بعد از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

روشهای عبور از رودخانه (قسمت پنجم) - محمد کریمی

عبور از رودخانه با استفاده از طناب و ابزار فنی

1ـ با استفاده از دو کارگاه در یک طرف رودخانه

در این روش دو کارگاه حمایتی در امتداد یکی از کرانه های رودخانه و با فاصله از یکدیگر برپا می گردد. (کارگاههای شماره 1 و 2).

 فرد عبور کننده می بایست از کنار کارگاه شماره یک و به صورت زاویه دار اقدام به عبور از رودخانه نماید. هر دو کارگاه وظیفه حمایت شخص را بر عهده خواهند داشت و شخص همواره باید رو به بالا دست رودخانه داشته باشد. چنانچه در این روش به هر دلیل تعادل شخص به هم خورده و درون آب بیافتد کارگاه شماره یک باید عمل طناب دادن را متوقف کرده و طناب را درون کارگاه ثابت و بدون حرکت نگاه دارد. در این حالت کارگاه دوم با جمع کردن طناب سبب می گردد که شخص در یک مسیر قوس دار حول محور کارگاه اول به کرانه رودخانه و در نتیجه به ساحل هدایت گردد.

2ـ با استفاده از دو کارگاه در طرفین رودخانه

روش اول:

 بعد از عبور موفق نفر اول از عرض رودخانه با روش قبل، طناب به صورت زاویه  دار در دو طرف رودخانه و درون کارگاه فیکس می گردد. در این روش کارگاه اول باید نسبت به جهت جریان آب در بالا دست رودخانه و کارگاه دوم در پایین دست رودخانه و در کرانه مقابل برپا گردد. لازم به ذکر است که این طناب باید کاملا کشیده شود تا از قوس دار شدن طناب در صورت اعمال فشار به مرکز آن جلوگیری گردد. این کشش را می توان توسط یک گره پروسیک که بر روی طناب زده می شود و یا به کمک یکی از ابزارهای یکطرفه همچون یومار، ایجاد نمود. پس از ثابت شدن طناب کلیه نفرات در حالی که رو به بالاست رودخانه قرار دارند و طناب در پایین دست آنها قرار گرفته است با حمایت شدن بر روی طناب از سمت کارگاه اول به طرف کارگاه دوم شروع به حرکت نمایند.

نحوه حمایت نفرات برروی طناب با اتصال یک کارابین اسلینگ به روی طناب و متصل شدن آن به صندلی یا سینه نفرات انجام می شود.

البته می توان به جای استفاده از کارابین به صورت مستقیم، از یک قرقره ساده استفاده نمود. استفاده از قرقره بر روی طناب باعث روان تر شدن روند حرکت و لغزش ابزار حمایتی بر روی طناب می گردد.

در این روش در صورتی که تعادل شخص به هم خورده و درون آب بیافتد به دلیل بالا و پایین بودن کارگاها نسبت به جهت جریان آب و همچنین نیروی حاصل از جریان آب، شخص به راحتی بر روی طناب لغزیده و به کمک جریان آب به سمت کارگاهی که در پایین دست رودخانه برپا شده هدایت می گردد.

روش دوم:

در این روش دو کارگاه در طرفین رودخانه و روبروی یکدیگر برپا می گردد و نفرات باید به کمک دو رشته طناب از دو طرف رودخانه حمایت گردند. در این حالت فرد باید از کنار یکی از کارگاهها در حالی که رو به بالا دست رودخانه دارد به صورت مورب از بالا دست رودخانه به سمت پایین دست و کرانه دیگر رودخانه حرکت نماید. هر دو کارگاه وظیفه حمایت کردن نفرات را بر عهده دارند. اما نحوه حمایت کردن آنها با یکدیگر متفاوت است. بدین صورت که کارگاهی که فرد از کنار آن اقدام به حرکت می نماید و از آن دور می شود عمل اضافه کردن طناب و کارگاه دوم عمل جمع کردن طناب را بر عهده دارند.

در این روش چنانچه تعادل شخص به هم خورده و دورن آب بیافتد با توجه به عرض رودخانه کارگاهی که فاصله شخص به آن نزدیک تر است اقدام به جمع کردن طناب و کارگاه دیگر عمل اضافه کردن طناب را انجام می دهند و در نتیجه شخص به صورت قوس دار و در جهت جریان آب به طرف کارگاه جمع کننده طناب کشیده خواهد شد.

 

توصیه های ایمنی

·        معمولا عبور از رودخانه بدون خیس شدن کاری نادر و در اقلیت به نظر می رسد لذا در اکثر عبورها پوشاک و بدن عبور کننده خیس و سرد می گردد. در برنامه هایی که نیاز به عبور از رودخانه است همواره متناسب با فصل اجرا پوشاک خشک اضافی به همراه داشته باشید تا در صورت لزوم بتوانید از آنها بهره بگیرید. معمولا خوردن یک نوشیدنی گرم در فصول سرد بعد از عبور می تواند بدن را تا حدی گرم نماید.

·        رودخانه ها جزئی از محیط کوهستان به شمار می روند و فراگیری علوم و فنون عبور از آنها لازمه هر برنامه و هر کوهنوردی می باشد.

·        آب در حال حرکت دارای نیروی بسیار زیادی می باشد لذا در برنامه ریزی ها و در هنگام عبور به این مورد توجه کرده و از مواجهه با شرایطی که مجبور شوید بین انجام دادن دو کار بد و بدتر یکی را انتخاب کنید بپرهیزید.

ضمیمه

در این قسمت به منظور لمس بهتر مفهوم کارگاهها و موقعیت مکانی احداث کارگاه عبور از رودخانه گزارشی از یک عملیات امداد و نجات که در اثر رعایت نشدن اصول ایمنی کارگاه و عدم توجه به محل برپایی کارگاههای عبور از رودخانه منجر به بروز حادثه فوت یکی از نجاتگران گردید ارائه می شود 

شرح گزارش:

در روز جمعه مورخ 7 اسفند ماه 1383 یک تیم 19 نفره از اعضای یک گشت کوهپیمایی مبادرت به اجرای برنامه راهپیمایی و بازدید از یکی از تنگه های زیبای شهرستان فیروزآباد فارس به نام تنگ هایقر می نمایند. سازمان هواشناسی کشور احتمال بارش باران را در نقاط مختلف استان پیش بینی نموده است. تیم مذکور در هوایی کاملا آفتابی وارد تنگ هایقر شده و چون در حین اجرای برنامه و با توجه به برنامه ریزی های انجام شده می بایست در دو قسمت از عرض رودخانه عبور کنند لذا از قبل یک حلقه طناب 50 متری را به همراه می آورند. در محل اول بعد از عبور کلیه نفرات، طناب باز شده و برای استفاده بعدی حمل می گردد. پس از عبور از نقطه دوم و با توجه به اینکه در ادامه مسیر دیگر نیازی به عبور از رودخانه نیست طناب به صورت ثابت برای زمان برگشت باقی می ماند. در هنگام بازگشت به دلیل بارش در دیگر نقاط استان و بالا دست رودخانه، سطح آب کمی بالا آمده و بر شدت جریان آن نیز افزوده   می گردد. این عامل سبب می شود تا تعدادی از اعضای ضعیف تیم توانایی خود را در عبور کافی ندانسته و نیاز به کمی استراحت پیدا می کنند. لذا بنا به تصمیم سرپرست، گروه به دو تیم 12 و 7 نفره تقسیم شده و قرار بر آن می شود تا تیم 7 نفره با کمی تاخیر نسبت به تیم دیگر اقدام به عبور از رودخانه نمایند. با توجه به اوضاع جدید رودخانه تیم اول با گذر از عرض رودخانه طناب ثابت را باز کرده و برای عبور دوم به آنجا حمل می نمایند. و بدین ترتیب تیم دوم را بدون داشتن طناب در آن سوی رودخانه باقی می گذارند.

بعد از گذشت زمان کوتاهی و با شروع بارش خفیف در منطقه هایقر و احتمال بدتر شدن اوضاع رودخانه تیم دوم بلافاصله اقدام به گذر از رودخانه به روش زنجیره ای می نماید ولی با توجه قرار داشتن محل عبور در ابتدای پیچ رودخانه و شدیدتر بودن جریان رودخانه در قوس خارجی پیچ در این محل، در حدود 5 متر باقیمانده ازعرض رودخانه، تعادل دو نفر ازآنها به هم خورده ودرون آب غوطه ور می شوند. این دو نفر پس از طی مسافتی در حدود 100 تا 150 متر خود را به تخته سنگی در کرانه راست رودخانه مهار کرده و از آب بیرون می آیند              (موقعیت Gروی نقشه) اما در موقعیتی قرار می گیرند که با بالا آمدن حجم آب رودخانه احتمال آب گرفتی آن نقطه نیز وجود دارد در نتیجه تعدادی از نفرات تیم مذکور خود را به سرعت از تنگه خارج و به وسیله تماس تلفنی تیم امداد و نجارت کوهستان جمعیت هلال احمر استان فارس را در جریان این رخداد قرار می دهند. با انتشار خبر فوق یک تیم چهار نفره امداد جهت بررسی وضعیت و تصمیم گیری در این رابطه از سوی هلال احمر استان به شهرستان فیروزآباد اعزام و از آنجا نیز پس از هماهنگیهای لازم و در اختیار گرفتن لوازم و تجهیزات مورد نیاز به تنگ هایقر اعزام  می گردد. تیم امدادی با رسیدن به محل حادثه و کسب اطلاعات لازم در ساعت 24 روز جمعه به وسیله تماس بی سیم با جمعیت شهرستان فیروزآباد اعلام درخواست کمک و اعزام نیروهای بیشتری از استان به محل حادثه می نماید. بعد ارسال پیام و تبادل اطلاعات بین تیم امداد و سرپرست گشت کوهپیمایی و کسب اطلاع از سلامت کلیه نفرات که به دلیل صدای جریان آب به سختی صورت می پذیرد. این تیم تصمیم به بررسی رودخانه در محل مذکور جهت یافتن راه مناسب برای عبور از رودخانه و رسیدن به اعضای گشت می نماید و در نهایت پس از بررسی های انجام شده سرپرست تیم امداد اقدام به برپایی یک کارگاه در کرانه راست رودخانه (موقعیت E ) نموده و یکی دیگر از افراد تیم با اتصال طناب به صندلی خود تصمیم به عبور از رودخانه می گیرد با استفاده از یک حلقه طناب 20 متری دیگر به وسیله گره بولین به سینه فرد عبور کننده زده می شود و ادامه آن بدون ایجاد کارگاه در حدود چند متری بالاتر از کارگاه E به عنوان هدایت در دستان فرد سوم گروه امداد قرار می گیرد و بدین ترتیب عملیات عبور، از محل هدایت طناب دوم (طناب 20 متری) و بالاتر از کارگاه E شروع می شود اما پس از عبور حدود  از عرض رودخانه به علت شدت زیاد جریان آب و خستگی ناشی از آن تعادل فرد عبور کننده به هم خورده و با هدایت طناب 20 متری و حول محور کارگاه (E) به صورت شناور در آب به کرانه رودخانه کشیده می شود.

در این هنگام و با توجه به مشاهده شدت جریان آب، یکی دیگر از اعضای تیم که به فن شنا نیز آشنایی کافی داشته اعلام می دارد که مسیر را تنها با شنا کردن می توان عبور کرد و ضمن کسب اجازه از سرپرست تیم و مجوز ایشان تصمیم به شنا کردن در عرض رودخانه و از نقطه (H) به سمت نقطه (D) می نماید. با استفاده از یک حلقه طناب 52 متری که به واسطه اتصال چند تکه طناب کوتاهتر حاصل می شود علاوه بر طناب اصلی متصل به کارگاه (E) گره دیگری به سینه شخص شناگر زده شده و وی با استفاده از کلیه ابزار ایمنی شامل صندلی صعود، کلاه کاسک و جلیقه نجات برای عبور از عرض رودخانه آماده می گردد.

بر خلاف زمان عبور شخص اول طناب متصل به سینه از کرانه راست رودخانه به مرکز رودخانه و در بین شکاف تخته سنگهای (A) و (B) منتقل شده و یکی دیگر از نفرات تیم وظیفه هدایت و کنترل این طناب را بدون وجود کارگاه بر عهده می گیرد. همچنین به دلیل تاریک بودن هوا نفر چهارم تیم به وسیله یک پروژکتور پرنور اقدام به نور پردازی در سطح رودخانه از روی سنگ (B) می نماید.

به هر حال شنا از نقطه (H) به سمت نقطه (D) آغاز می گردد. در حدود چند متری مانده به نقطه (D) و درست در ابتدای شروع تند آب رودخانه فریاد این شخص به گوش می رسد که طناب را بکشید. با شنیدن این کلمه شخص هدایت کننده طناب که در شکاف بین نقاط (A) و (B) قرار گرفته شروع به کشیدن طناب می نماید اما به دلیل وجود بار بر روی طناب و نیز فشار ناشی از جریان آب موفق به جمع کردن طناب در جهت خلاف جریان آب نمی شود و در نتیجه تصمیم می گیرد تا به سرعت به طول طناب اضافه کرده بلکه شناگر بتواند به سرعت قسمت تند آب رودخانه را رد نماید و این عمل را تا تمام شدن طول طناب و رسیدن آن به انتها ادامه می یابد. در این هنگام کارگاه (E) دچار ضربه شدیدی شده به طوری که در اثر ضربه وارده به کارگاه در حدود دو متر طناب از درون کارگاه بیرون کشیده می شود. با مشاهده چنین ضربه ای سرپرست تیم امداد بعد از فیکس کردن طناب کارگاه از نفرات دیگر تیم می خواهد که طناب هدایت را رها کرده و به کمک او بیایند. بنابراین هر سه نفر به وسیله چراغ قوه و پروژکتور به بازرسی سطح رودخانه و امتداد طناب کارگاه می پردازند که در نهایت بعد از گذشت حدود 20 دقیقه به پیکر بی جان امدادگر مذکور در زیر سطح آب و در نقطه (F نقشه) برخورد می کنند.

بررسی فنی حادثه

با توجه به اندازه گیری های انجام شده توسط یک تیم کارشناسی، مدتی بعد از حادثه، فاصله بین نقاط (H تا E) یعنی نقطه شروع به شنا و کارگاه، دقیقا برابر است با فاصله بین نقاط     (E و F) یعنی کارگاه و محل کشف جسد لذا از این اندازه گیری می توان چنین نتیجه گرفت فرد شنا کننده بدون هیچ گونه تغییری در طول طناب حمایتی از نقطه (H) به وسیله جریان آب به نقطه (F) منتقل شده است و در واقع می توان چنین بیان کرد که هیچ گونه عمل حمایت اعم از جمع شدن یا اضافه شدن طناب در کارگاه (E) صورت نگرفته است. از طرفی با توجه به ایجاد شوک شدید به کارگاه، و انجام یک آزمایش ساده فیزیکی می توان اینگونه نتیجه گرفت که طول طناب موجود بین کارگاه (E) و شخص شناگر قطعا بیشتر از فاصله وی از کارگاه بوده است و در واقع این طناب در اثر شدت جریان آب دارای قوس زیادی شده و یک خلاصی بین کارگاه و شخص در حال شنا ایجاد گردیده است و در نهایت اضافه کردن سریع طناب هدایت از نقاط (Aو B) سبب افزایش سرعت شناگر شده و در نهایت با صاف شدن قوس طناب کارگاه، ضربه شدیدی به کارگاه وارد آمده است. همانطور که ملاحظه می شود تمام علائم و شواهد موجود و در نتیجه بروز حادثه به دلیل نامناسب بودن محل کارگاه (E) نسبت به نقاط (A و B) و محل شروع شنا به وقوع پیوسته است.        

                                                                      والسلام

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 1388/12/24ساعت 11:30 قبل از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

شکستگی طناب ( آذزان حمیدی - قسمت دوم)

آنالیز به وسیله تجزیه شیمیایی :

 ما بخشی از طناب را برای آزمایش به کارخانه سازنده الیاف نایلونی فرستادیم . نتیجۀ به دست آمده اثرهایی از جوهر گوگرد (اسید سولفوریک ) به فرمول H2 SO4 در محل گسیختگی طناب بود .عکسهایی که به همراه نتیجۀ آزمایش فرستاده شده بود با عکس هایی از قسمت تمیز طناب که درتست سقوط UIAA صورت گرفته بود ،مقایسه شده بود .به طوریکه ازعکس ها به نظر می رسید که طناب در تست بر اثر گرما به شدت ذوب شده بود درحالیکه پوسته طناب همچنان سالم بود.

تذکر: هیچ نوع برآمدگی در قسمت حادثه دیده که حاکی از انبساط و یا تغییر شکل طناب باشد وجود ندارد.اما به شدت الیاف نایلونی تحت تأثیرشرایط اسیدی قرار گرفته اند.

اسید ضعیف شده بر روی الیاف نایلونی و همچنین بار وارد شده با مقدار کم که به راحتی هر کدام به صورت مجزا بر روی الیاف به مانند یک ژنراتور گرمایی وحرارتی  تأثیرخود را گذاشته اند که وجود هر کدام نشان دهنده ذوب شدن  بافت طناب می باشند.

طناب ذوب شده

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه 1388/12/16ساعت 11:9 قبل از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

شکستگی طناب( آذران حمیدی - قسمت اول)

شکستگی طناب

نویسنده :  Kolin Powick مسئول کیفیت و ایمنی Black Diamond (August 2006)

مترجم : آذران حمیدی

یک رویداد

 تقریبا درساعت 1:15 بعد از ظهر روز شنبه (ماه می  سال 2006) در سالن سنگنوردی در ایالت کالیفورنیای آمریکا، یک سنگنورد مشغول  صعود بر روی دیواره مصنوعی بود.این مسیر در حدود 35 فیت(10 متر یا کمی بیشتر) بود. زمانی که به گیره بالا رسید و آن را لمس کرد به طرف پایین سقوط کوتاهی کرد.

سنگنورد ، مردی جوان با  بلندی قامت 180 سانتی متر، اندامی لاغر و وزنی در حدود 70 کیلو گرم بود.او توانسته بود با موفقیت مسیر را به اتمام برساند وخود را در بالا ترین نقطه دیواره نگاه دارد. طناب از کارابین اسلینگ بلندی که آخرین میانی محسوب می شد و می بایست بیشترین شوک ناشی از سقوطش را بگیرد، به طور صحیح عبورکرده واز صندلی او در حدود 5/3  تا 4 فیت (120 سانتی متر ) فاصله داشت. حمایت چی او که کاملاً مواظب سنگنورد بود و چندین سنگنورد دیگر نیز برای تماشای نتیجه این آزمایش جمع شده بودند .

مطابق شرایط تست سنگنورد دستان خود را رها و به طرف پایین سقوط کرد، قبل از اینکه  طناب  کاملاً محکم شود سنگنورد در حدود 2 تا 2.5 متر سقوط  کرده بود وحمایت چی تازه شروع به جمع کردن طناب نمود. به طور کامل مشخص نبود که حمایت چی چقدر طناب اضافه  آزاد کرده بود، اما ضربه شدیدی به طناب آمد وصعود کننده واژگون شده و به زمین پرت شد.

سقوطی در حدود 10 فیت(یا شاید هم بیشتر از 12 فیت )همراه با فشار زیاد به صعود کننده و طناب اعمال شده بود که باعث پارگی طناب شد . سقوط(برآورد تقریبی) درحدود 12 فیت (3/5 متر)روی 35 فیت (10.668 متر) از طناب مابین صعود کننده و حمایت چی پدید آمد که باعث آسیب دیدگی طناب شد(فاکتور سقوط).

من در(حد زیادی) به طورغیررسمی آزمایش گسیختگی طناب را انجام داده بودم. مطابق گفته مالک طناب وحمایت چی فرد سقوط کننده، در حدود 3 سال ازعمرطناب می گذشت. او می گفت تا به حال 20 سقوط شدید بر روی طناب اعمال شده است.

شکل ظاهری طناب خوب وروکش آن نیز بدون فرسایش وساییدگی بود اما با لمس آن نقطه از طناب به طور واضح  متوجه تغییر شکل وگسیختگی هسته در زیردستانم شدم که نه لکه ونه هیچ نشانه و علامتی  که نشان دهنده آن باشد نبود.

به طور خلاصه اطلاعات رسیده توسط مالک طناب واین تغییر شکل با هم جور درمی آمد. این حقیقت برای همه سنگنوردان وکسانی که شاهد این ماجرا بودند روشن شد که در بیشتر سالن های سنگنوردی فرسایش وساییدگی کم  روکش طناب ها دلیل بر سلامت کامل طناب نمی باشد ومی تواند خطر آفرین باشد.البته آن چیزی که واضح است، من در موقعیتی نبودم که از تاریخچه دقیق طناب، آن طور که گزارش داده شده بود اطلاع حاصل کنم.

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه 1388/12/11ساعت 10:52 قبل از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

روشهای عبور از رودخانه (قسمت چهارم) - محمد کریمی

مقدمات عبور

پس از انتخاب محل عبور باید بهترین روشی را که با شرایط جسمی و روحی افراد و رودخانه سازگاری بیشتری داشته باشد را انتخاب نمود. مهمترین نکته پرهیز از هر گونه عجله و شتاب زدگی است. کلیه نفرات را از شرایط موجود و روند و نحوه انجام کار مطلع نمایید و در صورت نیاز آموزشها و صحبتهای لازم به نفرات ارائه گردد. وظایف هر یک از اعضای تیم خود را به خوبی مشخص کرده و در صورت نیاز آنها را به گروههای کوچکتر تقسیم کنید. به دلیل وجود سر و صدای ناشی از شدت جریان آب به وسیله برخی علائم قراردادی و توافقی مکالمات خود را به حداقل رسانده و در هنگام عبور به وسیله این علائم با یکدیگر ارتباط داشته باشید.

توصیه های  قبل از ورود به آب

اولین نکته در عبور از رودخانه و وارد شدن به آب این است که هرگز پوتین های خود را در نیاورید و با پای برهنه اقدام به عبور نکنید. پوتین های کوهنوردی به دلیل داشتن ساق بلند و زیره محکم مچ پا را از پیچ خوردگی محافظت نموده و کف پا را از کوفتگی بر روی بستر رودخانه در امان نگاه می دارد. اما جورابهایتان را درون کوله پشتی قرار دهید تا خشک بماند.

تا آنجا که ممکن است سطح تماس بدن با آب را کاهش دهید. برای این منظور می توان به عنوان مثال شلوار خود را در آورده و یا پاچه های آن را بالا بزنید به طوری که با آب تماس نداشته باشد. علت این امر این است که معمولا پوشاک هنگامی که درون آب قرار می گیرند باد کرده و سطح تماس را بیشتر می کنند و همانند مکانیزمی که بادبانهای قایق در برابر باد ایجاد می کنند سبب اعمال نیروی بیشتری از طرف آب به بدن شده و در نتیجه تعادل شما را به هم می زند

لوازم داخل کوله پشتی را با بسته بندی کردن درون کیسه های پلاستیکی ضد آب کرده و مجموعه لوازم را پس از آنکه به صورت مجزا ضد آب کردید مجدداً درون یک کیسه پلاستیک ضخیم تر قرار داده و سپس درون کوله پشتی بگذارید. این کار دو حسن اساسی را در پی خواهد داشت:

اولا در صورت به هم خوردن تعادل و غوطه ور شدن درون آب لوازم و تجهیزات شما خیس نخواهد شد. ثانیا در صورت بروز چنین اتفاقی خود کوله پشتی به صورت یک بالشت بادی عمل کرده و می تواند شما را روی سطح آب بالا نگاه دارد. اما باید توجه داشته باشید که هیچ گاه تسمه کمربند کوله پشتی را بنندید تا در صورت نیاز بتوانید آنرا از خود رها کنید.

روشهای عبور از رودخانه بدون استفاده از ابزار فنی

1ـ عبور از رودخانه به روش حلقه ای:

یکی از روشهایی که برای عبور از آبهای کم عمق که سرعت زیادی ندارند از آن استفاده       می شود عبور به صورت حلقه ای می باشد. همواره این موضوع را به خاطر بسپارید که تعادل دو یا چند نفر در آب بیشتر از یک نفر است. در این روش بدین صورت عمل می گردد که گروههای سه نفری تشکیل داده و یک حلقه دایره ای درون آب ایجاد کنید. دستهای خود را  دور کمر یکدیگر قلاب کرده و قوی ترین فرد گروه رو به بالا دست رودخانه قرار می گیرد. در این وضعیت در حالی که یکدیگر را محکم گرفته اید به صورت تراورسی از عرض رودخانه عبور کنید و در صورت نیاز یکدیگر را پشتیبانی نمایید.  گاهی اوقات لازم است که به صورت چرخشی در مسیر رودخانه حرکت نمایید به طوری که همزمان هم عمل چرخیدن پیرامون دایره تشکیل شده و هم عمل تراورس (عبور عرضی) را انجام دهید. این سیستم را تا زمان رسیدن به ساحل روبرو و حفظ کرده و هیچ گاه در بین راه یکدیگر را رها نکنید.

2ـ عبور از رودخانه به روش زنجیره ای یا خطی

در این روش نفرات به صورت ستونی و پشت سر هم قرار می گیرند و ضمن اینکه روی نفرات به سمت بالا دست رودخانه است و هر نفر دست خود را دور کمر نفر جلوی خود قلاب می کند اقدام به عبور از رودخانه می نمایند در این حالت زاویه بدن نفرات نسبت به جهت جریان آب اندکی مایل و حرکت به صورت خرچنگی و در عرض رودخانه صورت می گیرد. نفر جلوی گروه می تواند به کمک باتون کوهنوردی تعادل خود و در نتیجه تعادل دیگر اعضای گروه را بهتر حفظ نماید.

3ـ عبوراز رودخانه به روش مثلثی


روش فوق را با کمی تغییر در آرایش قرارگیری نفرات نسبت به یکدیگر می توان به صورت مثلثی تبدیل نمود. بدین صورت که یک نفر در جلوی گروه قرار گرفته و نفرات دیگر به صورت یک مثلث در پشت سر او ایستاده و با قلاب کردن دستهای خود به دور کمر یکدیگر به عبور از عرض رودخانه می پردازند.

 

4ـ عبور از رودخانه به روش پهلو به پهلو

در این روش نیز نیاز به یک چوب دست و یا یک باتون کوهنوردی می باشد. همانطور که در شکل زیر مشاهده می گردد بر خلاف روشهایی که تاکنون گفته شده در این روش نفرات در کنار یکدیگر و عمود بر جهت جریان آب قرار رگرفته و با گرفتن چوب دست یا باتون به صورت کاملاً
هماهنگ با یکدیگر شروع به حرکت می نمایند.

۵ـ عبور به کمک باتون کوهنوردی و یا چوب دست

در حین عبور همواره رو به بالا دست رودخانه داشته باشید و در جهت خلاف جریان آب بایستید. این عمل سبب می گردد که شدت جریان آب باعث خم شدن پا از مفصل زانو نگشته و تعادل شما را در هنگام عبور به هم نزند. باید توجه داشته باشید که پاها در این حالت به اندازه عرض شانه از هم فاصله داشته باشند تا تعادل بیشتری درون آب داشته باشید. از کنار هم قرار گرفتن پاها و یا عبور آنها از یکدیگر (قیچی زدن) در حین حرکت خودداری کنید و به صورت خرچنگی و از پهلو حرکت نمایید. قبل از حرکت پای دوم از محکم بودن جای پای اول اطمینان حاصل نمایید. در این حالت باید سعی کنید که تماس کف پای خود را با بستر رودخانه همواره حفظ کنید. برای رسیدن به این منظور از گامبرداری همانند آنچه که در خشکی انجام می دهید پرهیز کرده و پای خود را حتی الامکان روی بستر رودخانه و با فاصله کم حرکت دهید. البته رعایت این فاصله رابطه مستقیم با ناهمواریهای بستر رودخانه دارد. در صورتی که از یک باتون کوهنوردی و یا چوب دست استفاده کنید این وسیله به عنوان پای سوم شما در حفظ تعادل نقش مهمی خواهد داشت. همچنین با استفاده از آن می توان میزان عمق آب پیش روی خود را اندازه گیری کرد.


در زمان عبور ممکن است به هر دلیل تعادل شما در آب به هم خورده و درون آب بیافتید. در این هنگام با توجه به شرایط موجود بلافاصله کوله پشتی را از دوش خود جدا کرده اما آنرا هرگز رها ننمایید. زیرا خود کوله پشتی می تواند تا حدودی شما را روی سطح آب نگاه دارد. سعی در مقابله و ایستادن جلو جریان آب را نداشته باشید و تنها تلاش کنید تا به کمک جریان آب به کرانه ای از رودخانه که به آن نزدیکتر هستید کشیده شوید.

 

 

+ نوشته شده در  شنبه 1388/11/17ساعت 9:54 بعد از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

روشهای عبور از رودخانه ( قسمت سوم) محمد کریمی

عبور از رودخانه

بررسی ها و برنامه ریزی اولیه

نگاهی گذرا به نوع و نقشه بارندگی در ایران به خوبی می تواند بیانگر این موضوع باشد که کوهستان و باران دو عنصر به هم پیوسته بوده و همواره در هر کجا کوهستانی وجود دارد بی گمان در فصول مختلف سال، بارشهای جوی را نیز به همراه خواهد داشت. یکی از مهمترین آثار این بارشها جاری شدن آب و تشکیل رودخانه های کوچک و بزرگی است که از دامنه این کوهها سرچشمه گرفته و گاهی امتداد آنها سرتاسر این کوهها را در بر می گیرد. تا حدی که در کمتر برنامه کوهنوردی پیش می آید که مجبور نباشیم از رودخانه های جاری در دامنه ها عبور کنیم. اما تاکنون چند بار اتفاق افتاده است که در هنگام عظیمت به کوه این مسئله را در نظر گرفته و برای آن برنامه ریزی کرده باشیم؟.

یک نهر کوچک زمانی که با آب برف در تابستان و یا بارش شدید تغذیه گردد می تواند غیر قابل عبور باشد. بنابراین اگرچه روشهای مناسب عبور از رودخانه در جای خود دارای اهمیت هستند اما مهمتر از همه این است که بتوان از اوضاع و احوال منطقه ارزیابی درستی به عمل آورده و از قبل برای مواجهه با شرایط مختلف، برنامه ریزی کرده باشیم.

باید این مسئله را در نظر گرفت که هیچ رابطه ثابت و معینی بین میزان بارندگی و میزان افزایش آب در رودخانه ها وجود ندارد و همچنین در مناطق کوهستانی به دلیل جنس خاک و پوشش منطقه،آبها جذب زمین نشده و خیلی سریع جاری می شوند و در نتیجه رودخانه های پیرامون به سرعت طغیان کرده و غیر قابل عبور می گردند. البته عکس این مطلب نیز صادق است به طوری که با پایان یافتن بارندگی حجم آب درون جویبارها و رودخانه ها به سرعت کاهش می یابد.

لذا بایستی قبل از اجرای برنامه هایی که در آنها نیاز به عبور از رودخانه است این شکل از نواسات را پیش بینی کرده و در برنامه ریزی های خود، مواردی چون وضع هوا، فصل و امکان افزایش آب  رودخانه در نتیجه ذوب برف و یخ ارتفاعات و بسیاری موارد مرتبط با آن را در نظر گرفته و برای هر یک از این موارد تدابیر لازم اتخاذ گردد.

البته از این مسئله هم گریزی نیست که حتی در دقیق ترین برنامه های کوهنوردی نیز نمی توان تمام موارد غیر قابل پیش بینی را در نظر گرفته و برای آنها برنامه ریزی نمود. و این مطلب که گاهی اوقات حادث شدن چیزی که انتظار آن نمی رود سبب ایجاد تغییر در یک برنامه شود، در ذات ورزشهای کوهستانی همچون کوهنوردی است. در نتیجه این امر ممکن است منجر به روبرو شدن با برخی شرایط سخت گردیده و مرحله تصمیم گیری و انتخاب را دچار یک مانع و چالش نماید. به عنوان مثال این سوال در ذهن نفرات مطرح می گردد که آیا می توان عبور کرد یا خیر؟

هرگاه عبور از رودخانه امری راحت بوده و تیم بدون هیچ خطری و در سلامت کامل می تواند از آن عبور کند راحت ترین مکان را برای عبور انتخاب کرده و عبور می نمایم اما چنانچه هرگونه شک و دودلی در خصوص عبور در ذهن ایجاد شود لازم است تا قبل از هر تصمیمی راههای مختلف را بررسی کرده و سپس بهترین راه ممکن را انتخاب نمود.

در هنگام عبور از رودخانه عوامل متعددی را باید در نظر گرفت که عبارتند از: عرض رودخانه، عمق آب، رنگ آب از لحاظ زلال و یا کدر بودن، شدت جریان رودخانه و وضعیت بستر رودخانه.

علاوه بر در نظر گرفتن موارد فنی بالا عامل مهم دیگری که در تصمیم گیریها نقش اساسی دارد وضعیت جسمی و روحی نفرات تیم است به طوری که باید در نظر گرفته شود آیا عبور از رودخانه برای ضعیف ترین فرد گروه به راحتی امکان پذیر خواهد بود؟

اولین قدم در تصمیم گیری، پرهیز از اعمال هر گونه عجله و تندروی است. به طور کلی انسان موجودی است عجول که تمایل دارد هر کاری را به سرعت و در کمترین زمان ممکن انجام دهد. خصوصا وقتی که یک محرک خارجی همچون گرسنگی، خستگی و... نیز در آن دخیل باشد. در نتیجه اقدام مهم و حیاتی حفظ خونسردی و جلوگیری از غالب شدن عجله بر صبر است. در اقدام بعدی با مشاهده بالا دست و پایین دست رودخانه از روی نقشه راههای عبور مطمئن از قبیل پلها را بررسی کرده و موانع موجود در تغییرمسیر به سمت نقطه مورد نظر را ارزیابی کنید. همچنین با بررسی و در نظر گرفتن پیش بینی وضع هوا می توان نسبت به صبر کردن تا زمان کاهش سطح آب رودخانه در صورت وجود بارندگی تصمیم گیری نمود این تصمیم گیری ممکن است شب مانی تیم در یک هوای آزاد و بیتوته کردن را در پی داشته باشد لذا باید تاثیر بیتوته اجباری و بدون تجهیزات کافی را از نظر روانی بر روی تیم بررسی کرده و ارزش آن را در مقابل عبور از رودخانه قیاس نمود. در صورت داشتن وقت کافی یکی دیگر از راههای ممکن این است که امتداد رودخانه را گرفته و در جهت بالا دست رودخانه طی طریق نمایید تا شاید مکان مطمئنی که حجم و فشار آب کمتری دارد جهت عبور یافت شود. اما در چنین حالتی چند مشکل پیش روی تیم قرار دارد که می بایست هر یک از آنها را بررسی نموده و آنگاه تصمیم به چنین کاری بگیرد. از جمله این مشکلات این است که چقدر و بر روی چه عوارضی باید حرکت کند و یا اینکه آیا این مسیر در حد توانایی و استقامت نفرات تیم هست یا خیر. و یا حتی ممکن است این سوال پیش بیاید که آیا اصلا راه مطمئنی پیدا خواهد شد؟

به هر حال چنانچه پس از بررسی راهکارهای گوناگون تصمیم به عبور از رودخانه گرفته شد و در اصطلاح قرار بر آن شد تا تیم به آب بزند می بایست محل عبور مورد بررسی دقیق قرار گیرد. تفسیر درست از حرکت سطحی آب رودخانه، کمک بزرگی در جهت تصمیم گیری و عبور به شمار می رود. نوع حرکت سطحی آب رودخانه رابطه مستقیم با شرایط بستر دارد. آبهای آرام و نسبتا راکد بیانگر بستری صاف و مناسب هستند. امواج ثابت که اغلب در نقاط مختلف سطح رودخانه شاهد آن هستیم بیانگر قلوه سنگها و تخته سنگهای متوسط و یا بزرگ در بستر رودخانه می باشند. این امواج به تنهایی خطرناک نیستند اما حاکی از بستری ناهموارند. چنین سنگهایی در نزدیک سطح آب گردابهایی را به وجود می آورند و در نقاطی که این موانع بزرگ باشند می تواند گردابهای بزرگ و آبشارهایی را به وجود آورد. این ابشارها سبب ایجاد یک جریان برگشتی بسیار قوی به سوی مانع و در جهت مخالف جریان آب می شوند و در جلو مانع جریانهای هیدرولیکی را به وجود می آورند. این جریانات برگشتی سبب مکش آب از سطح به قسمت زیر گشته و هر چه را که روی سطح آب شناور باشد به همراه خود به زیر برده و مدت زیادی در آنجا حبس می نماید. لذا در انتخاب محل عبور باید به این نکات توجه کافی نمود.

غالبا عبور از رودخانه در جاهایی که دارای انشعابات بوده و آب به چند شاخه تقسیم می شود و یا محلی که آب به رودخانه اصلی وارد می شود به مراتب آسانتر است اما خس و خاشاک و شاخه و برگ درختان که بر روی آب معلق هستند در این نقاط می تواند مشکل ساز گردد. در نیتجه محل عبور باید فاقد هر گونه موانع سطحی از این قبیل باشد. همچنین باید محل خروج از آب را نیز مورد بررسی قرار داده تا ارتفاع سطح اب در این مکان از سطح ساحل پایین تر نباشد چرا که تفاوت این سطوح باعث گیر افتادن در آبّ شده و شخص نمی تواند خود را به درون ساحل منتقل کند.

جریان آب معمولا در پیچها و خصوصاً در قوس خارجی، پیچ شدید تر است و این مسئله نیز در هنگام عبور بروز حادثه ای را نوید دهد.

در اینجا ذکر یک نکته دارای اهمیت است که در اکثر موارد ممکن است بارشهای جوی، یک محل عبور مناسب را نامطمئن و خطرناک سازد لذا در برنامه ریزی های خود به این مسئله نیز توجه نموده و همواره مکانهای متعددی را جهت عبور از عرض رودخانه مدنظر داشته باشید.

انتخاب بهترین نقطه عبور همواره تحت تاثیر محدودیتها و تجهیزات همراه تیم قرار می گیرد اما در هر شرایطی این سوال مطرح می گردد که اگر در حین عبور یکنفر تعادل خود را از دست بدهد و درون آب غوطه ور گردد چه خواهد شد؟ چگونه می توان نفرات را حفاظت و حمایت نمود؟

+ نوشته شده در  شنبه 1388/11/03ساعت 2:25 بعد از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

روشهای عبور از رودخانه (قسمت دوم) - محمد کریمی

دبي رودخانه

به حجم آبي كه در واحد زمان از سطح مقطع عرضي يك رودخانه عبور مي كند دبي آن رود گفته مي شود كه معمولا آْن را با واحد متر مكعب برثانيه بيان مي كنند . در واقع مقدار دبي برابر است با حاصلضرب سرعت جريان آب در سطح مقطع رودخانه . براي اندازه گيري دبي رودخانه روشها و دستگاه هاي اندازه گيري متنوع و گوناگوني وجود دارد اما با توجه به اينكه در ورزش كوهنوردي از اين ابزار و لوازم هيچ بهره ای گرفته نمي شود لذا تنها به ذكر روشی مي پردازيم كه به واسطه آن مي توان دبي رودخانه را به طور تقريبيو بدون نیاز به ابزار خاص محاسبه نمود .

دبي يك رودخانه تقريباً در تمام نقاط آن ثابت است و همانطور كه قبلا نيز گفته شد دبي رود برابر است با حاصلضرب سرعت جريان آب در سطح مقطع عرضي رودخانه . لذا براي بدست آوردن دبي ابتدا بايد بتوانیم سرعت و سطح مقطع رودخانه را به دست آوریم. برای این منظور می بایست مسافتی از طول رودخانه را در نظر بگيريم كه مسير آن تقريباً مستقيم بوده و حتي المقدور داراي شكل هندسي منظمي باشد .

نحوه اندازه گيري سرعت:

اندازه گیری سرعت رود به اين ترتيب است كه بعد از انتخاب محل ابتدا متراژ مسافت موردنظر را اندازه مي گيريم سپس يك تكه چوب را از نقطه شروع روي سطح آب رها كرده و زمان رسيدن اين چوب به نقطه پايان را اندازه گيري مي نماييم. حال با داشتن مقادير مسافت و زمان و تقسیم آنها بر يكديگر سرعت جريان در نقطه مورد نظر برحسب متر بر ثانيه  .

زمان / مسافت = سرعت

بعد از محاسبه سرعت جريان مي بايست سطح مقطع عرضی رودخانه را نيز بدست آوریم.

نحوه اندازه گیری سطح مقطع رود:

براي بدست آوردن سطح مقطع رود بدين روش عمل مي كنيم كه عرض رودخانه را به فواصل معيني تقسيم كرده و در هر يك از اين فواصل عمق آب را اندازه می گيريم. سپس از عمقهاي بدست آمده معدل گيري كرده تا متوسط عمق رودخانه در محل مورد نظر برحسب متر مشخص گردد. از حاصلضرب مقدار متوسط عمق آب در عرض رودخانه سطح مقطع آب در آن نقطه بر حسب متر مربع محاسبه می شود.

عمق آب × عرض رود = سطح مقطع عرضی رودخانه

اکنون با ضرب كردن سرعت جريان آب در سطح مقطع رودخانه دبي جريان آب رودخانه برحسب متر مكعب بر ثاني هبدست می آید

سطح مقطع عرضی رود × سرعت جريان آب= دبي رودخانه

جهت ها و عوارض رودخانه

جهت های رود عبارتند از بالادست، پایین دست، کرانه چپ و کرانه راست

بالا دست: محل بالای رودخانه است که جهت آن مخالف با جهت جریان آب رودخانه است.

پایین دست: نقطه ای در پایین رودخانه با توجه به جهت حرکت جریان آب

کرانه چپ و کرانه راست: کرانه ها حاشیه های دو سمت رودخانه هستند که جهت آنها با نگاه کردن به پایین دست مشخص می گردد.

خروجی V شکل:

خروجی V شکل و یا زبانه ای شکل به جایی گفته می شود که آب از بین دو مانع در رودخانه عبور کند. در برخی نقاط رودخانه این خروجی ممکن است بیش از یکی باشد.

 

غربالها:

موانعی مانند شاخه و ریشه درختان که آب را از بین خود عبور می دهند را غربال گویند.

آب راکد:

آب راکد به آبی گفته می شود که مانع وجود در رودخانه هیچ تاثیری بر جریان آب نمی گذارد.

آبهای جاری کم عمق:

به آبهایی کم عمق می گویند که در جلوی مانع موجود در رودخانه، گرداب و در پشت مانع بالشتک گردابی تشکیل می گردد.

 آبهای جاری با عمق متوسط:

به آبهایی گفته می شود که در جلوی مانع گرداب و روی گرداب کف به وجود می آید.

آبهای جاری عمیق:

به آبهایی می گویند که بر روی مانع موجهای برگشتی و در جلوی مانع حفره های مکشی به وجود می آیند.

تنگه:

به مکانهایی گفته می شود که عرض رودخانه در آنجا کم و سرعت در آن ناحیه افزایش       می یابد.

حصارهای سنگی:

به سنگها و نخاله های موجود در مسیر حرکت آب می گویند.

 

جریان تغذیه کننده:

به مسیرهایی گفته می شود که معمولا در آنها آب جریان داشته و به حجم آب رودخانه می افزاید.

گرداب:

به جریان معکوس و افقی که در جهت مخالف حرکت آب ایجاد می شود گرداب گفته می شود. فشار آب در طول یک مانع با عث می شود که آب بعد از عبور از آن در جهت عکس مسیر حرکت، جریان یابد و گردابها را به وجود آورد.

نقطه تلاقی:

محلی که دو جریان آب به هم می رسند را نقطه تلاقی گویند. این دو جریان ممکن است از دو آبراهه متفاوت باشند و یا اینکه بعد از گذر از یک مانع به هم برسند.

 

+ نوشته شده در  شنبه 1388/10/26ساعت 10:28 قبل از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

روشهای عبور از رودخانه( قسمت اول)- محمد کریمی

از مدتی قبل در گروه کوهیاران پارس تصمیم بر آن شد تا پایان نامه های مربیگری مربیان گروه به منظور استفاده سایر کوهنوردان و خوانندگان محترم وبلاگ به صورت قسمت قسمت بر روی وبلاگ گروه قرار داده شود .و البته در قسمت پایانی هر رساله فایل کامل آن موضوع به منظور دانلود در انتها قرار گیرد. در همین راستا بخش اول مقاله روشهای عبور از رودخانه از نظر خواهد گذشت:

روشهای عبور از رودخانه - بخش نخست

مقدمه:

بی شک همواره در صعود به ارتفاعات، برنامه های کوهپیمایی، و بازدید از تنگه های زیبای ایران زمین، عبور از رودخانه ها یکی از موارد غیر قابل گریز، لذت بخش و در برخی موارد همراه با خطرات خاص خود می باشد. فراگیری فنون مختلف عبور از رودخانه یکی از صدها فنونی است که هر کوهنوردی می بایست به آن آشنایی کافی داشته و عدم این آشنایی سبب بروز مشکلات و خطرات عدیده در حین اجرای برنامه های کوهنوردی که در آنها نیاز به عبور از رودخانه وجود دارد، می گردد.

از سوی دیگر حوادث گوناگونی که در این رابطه بر تیم های مختلف کوهنوردی و حتی تیم های امداد و نجات کوهستان تحمیل می گردد لزوم وجود چنین آموزشهایی را در سطوح مختلف کلاسهای کوهپیمایی چندین برابر افزایش می دهد.

همچنین بروز حادثه دلخراش و غم انگیز در گذشت یکی از همنوردان عزیزمان در تنگ هایقر فیروز آباد فارس که در اثر عدم اطلاع کافی از شیوه ها و شرایط عبور از رودخانه به وقوع پیوست حقیر را بر آن داشت تا موضوع پایان نامه مربیگری درجه 3 کوهپیمایی خود را تحت عنوان روشهای عبور از رودخانه انتخاب نمایم.

امید که رساله حاضر بتواند حداقل نیازهای لازم را در جهت آموزش شیوه های عبور از رودخانه ارائه نماید.

محمد کریمی ـ تیر ماه 1385


 

کلیات

تعریف رودخانه:

حجمی از آب جاری که از یک آبراهه عبور می کند را رودخانه گویند. در ابتدای هر بارندگی، آب باران بر اثر تبخیر به اتمسفر باز می گردد و یا به داخل زمین نفوذ می کند اما با افزایش سرعت و مدت بارندگی به تدریج درصد تبخیر کاهش یافته و بارش بیش از مقداری می گردد که زمین قادر به جذب آن باشد. در این زمان است که آب بر روی سطح زمین جاری می گردد.

این آبها ابتدا به صورت قشر نازکی از آب و یا تعداد زیادی از جویبارهای بسیار کوچک و درهم، جریان می یابند و سپس در مجاری معینی متمرکز می شوند که این مجاری، شاخه های اولیه رودخانه ها هستند. این شاخه ها مرتبا به یکدیگر پیوسته و رودخانه اصلی را به وجود می آورند.

انواع رودخانه:

رودخانه ها از نظر تغییر مقدار آب در طول سال به دو دسته رودخانه های دائمی و         رودخانه های فصلی تقسیم می گردند. در اقلیم های مرطوب که مقدار بارندگی زیاد و تبخیر کم است رودخانه ها از نوع دائمی هستند. آب این رودخانه ها در زمانی که بارندگی نیست از ذوب برف و یخ نواحی مرتفع و یا از ورود آبهای زیرزمینی به داخل آنها تامین می گردد.

در مقابل، در مناطق خشک که مقدار بارندگی کم و تبخیر زیاد است رودخانه ها بیشتر موقتی و فصلی هستند این رودخانه ها بنا به شرایط ممکن است در خلال بارندگی و کمی بعد از آن و یا فقط در طول فصول مرطوب سال آب داشته باشند و معمولا در این مناطق سطح آبهای زیرزمینی پایین تر از آن است که بتواند رودخانه را تغذیه نماید.

انواع جریان رود

شکل جریان آب در رودخانه به دو صورت است. در بستر هموار و مستقیم و در سرعتهای کم، مسیر هر ذره آب یک خط مستقیم است که به آن جریان ورقه ای یا خطی گفته می شود. در مقابل در بسترهای ناهموار و غیر مستقیم و در سرعتهای زیاد، ذرات آب در همه جهت و با سرعتهای مختلف حرکت کرده و در هم تداخل می کنند. به این نوع جریان جریان آشفته می گویند. به طوری که در بستر رود و در نزدیکی دیواره ها به دلیل نیروی اصطکاک ، جریان آشفته تر است.

سرعت آب یعنی فاصله ای که هر ذره آب در واحد زمان طی می کند در نقاط مختلف یک رودخانه در طول یا عرض و عمق آن متغیر است. از عوامل مختلفی که در تغییر سرعت آب موثر هستند می توان مقدار آب رودخانه، شیب بستر، و یا انحنا و پیچ و خم رودخانه را نام برد.

به طور کلی می توان گفت که در قستهای مختلف یک رودخانه جریانهای متعددی در حرکتند. در کناره های رود جریانهای مارپیچی، در مرکز و سطح رود جریانهای پر سرعت و در واقع سریعترین جریان و در زیر قسمت مرکزی جریانهای کم سرعت تر در حال حرکت هستند.

لازم به ذکر است که هر چه حجم و سرعت آب رودخانه افزایش یابد نیروی آب نیز بیشتر    می شود.

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1388/10/24ساعت 1:46 قبل از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

چگونه از کفـش هایمان نگهداری کنیم(آذران حميدي)

چگونه از کفـش هایمان نگهداری کنیم:

- ابتدا بند کفش ها را باز کنید.

- تمام گل ولای وسنگریزه ها را تمییز کنید.

بهداشت کفش : برای از بین بردن بوی کفش درون آن را با آب گرم شستشو دهید طوری که آستر آسیب نبیند.در صورتی که پوشش بیرونی گورتکس بود می توان آن را با آب وصابون شستشو داد.اما آستر گورتکس را فقط با آب شستشو دهید.

خشک کردن : به هیچ وجه کفش خود را در زیر نور مستقیم آفتاب ، سشوار،شوفاژ یا هر وسیلۀ این چنینی قرار ندهید. زیرا چرمی که هنوز مرطوب است بسیار زیاد نسبت به گرما و حرارت حساس است(یعنی : سفت وخشک خواهد شد واحتمال ترک خوردن در آن می باشد) وقتی آسترکفش هنوز مرطوب باید داخل آن را با روزنامه پرکنیم(قبل از اینکه دیر شود) استفاده از قالب های چوبی به حفظ حالت کفش بسیار کمک می کند.

اسپری : بهترین زمان برای استفاده از اسپری کفش زمانی است که کفش کاملاً خشک نشده است. زیرا منفذهای کفش هنوز باز هستند و ذرات اسپری به راحتی داخل آن نفوذ می کند.استفاده ازاسپری تنها برای پارچۀ  curdura می باشد و برای چرم ها باید مرتباً از واکس ها کمک گرفت.

واکس : به چرم ها مرتباً باید واکس مخصوص زده شود وقسمت های گورتکس و پارچۀ  Corduraرا باید توسط تکه پارچه پاک کرد.(زبانه کفش فراموش نشود)توجه کنید: که کفش نباید خشک باشد درغیر این صورت واکس به خوبی دراعماق چرم جذب نفوذ نمی کند و کاهش تنفس کفش را به همراه خواهد داشت.

 

 انتخاب کفش مناسب :

برای انتخاب کفش به هیچ وجه سماجت نکنید و سایزهای مختلف کفش را امتحان کنید،به طورحتم کفش مورد نظر خود را پیدا خواهید کرد. پاهای شما صبح ها کوچک هستند،پس بهترین زمان برای خرید کفش بعد ازظهرمی باشد، چرا که به خاطرراهپیـمایی ها طولانی پاهای شما اندکی متورم و منبسط خواهند شد، پس با توجه به این نکته در خرید کفش دقت کنید.در خرید کفش به سن وسال، کناره ها، قوس، انقباض عضله ها ،بلندی وپهنی پای خود دقت کنید. اگر شما کفش بزرگی خریداری کنید یک فضای خالی نسبتاً کم در کفش وجود خواهد داشت که برای فصول سرد می توان آن را توسط جوراب پر کنید. درفروشگاهی که می خواهید خرید کنید حتماً به مدت حد اقل 10 دقیقه هردولنگه کفش را بپوشید تا چرم و درون کفش گرم شده و فرم پای شما را به خود بگیرد. 

+ نوشته شده در  شنبه 1388/10/19ساعت 12:23 بعد از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

کارآموزی نقشه خوانی (اميد اكبرزاده شيرازي)

کارآموزی نقشه خوانی

هفته گذشته تعدادی از کوهنوردان در یک دوره کلاس کارآموزی نقشه خوانی و کار با قطب نما  شرکت کردند. پروژه پایانی کلاس رسم کروکی از مسیر کوهپیمایی رصدخانه بود . در زیر روش کمکی که با استفاده از اینترنت و نرم افزار google earth     برای نقشه برداری –رسم کروکی و نیز طراحی و توجیه برنامه های کوهنوردی می تواند مورد استفاده عموم قرار گیرد مورد بررسی قرار خواهد گرفت.در استفاده از این نرم افزار متاسفانه به علت تحریم ایران از سوی بسیاری از کشورهای غربی و خصوصا آمریکا مشکلاتی وجود دارد و نیز اینکه در بعضی از مناطق ایران  تصاویر ارائه شده کیفیت مطلوبی ندارد و نیز بعضی اطلاعات تکمیلی که توسط کاربران به نرم افزار اضافه شده است  ( از قبیل عکس مناطق و نام منطقه و نام بعضی عوارض مصنوعی منطقه ) کاملا قابل اعتماد نیست ولی بطور کلی استفاده از تصاویر هوایی موجود را قبل و بعد از برنامه به همه توصیه می کنم .

همچنان که در عکسها مشخص است شما در  google earth    علاوه بر عکس هوایی منطقه مختصات  جغرافیایی نقطه و ارتفاع و نام بسیاری از محل ها را می توانید مشاهده کنید وهمچنین امکان اندازه گیری طول – نشانه گذاری- مساحت یابی – نام نویسی – تغییر محل دید و تقییر زاویه دید میسر است .

و نیز یاد آوری می کنم که عکسها ی گرفته شده کیفیت بسیار بهتری دارند که نمونه زیر شاهد این گفته خواهد بود.

البته نرم افزارهای دیگری نیز موجود می باشد که حتی بدون استفاده از اینترنت می توانید عکس هوایی تمام ایران را با کیفیت خوبی  ببینید که در مطالب بعدی به آنها پرداخته خواهد شد.

با احترام

امید اکبرزاده شیرازی

 

+ نوشته شده در  شنبه 1388/09/28ساعت 3:23 بعد از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

عکاسی 2 ( امید اکبرزاده شیرازی)

عکاسی 2

گردآوری : امید اکبرزاده شیرازي

چند نکته مهم

با امکانات دوربین خود کاملا آشنا شوید . امروزه حتی در دوربینهای غیر حرفه ای امکانات بسیار زیاد و متنوعی قرار داده شده است که معمولا از آنها استفاده نمی کنیم  .

یکی از راههایی که به بهتر عکس گرفتن کمک می کند عکس دیدن است.بعد از اینکه در یک برنامه عکاسی کردید عکس های خود و دیگران را ببینید و سعی کنید با دید انتقادی به آنها نگاه کنید ، اینکه چرا عکسی خوب شده و یا بد ؟ اختلاف  عکسی که دیگری گرفته با عکسی که شما از همان سوژه گرفته اید  در چیست و کدام بهتر است ؟ اینکه عکسهایی ازعکاسان حرفه و معروف را ببینید هم بسیار موثر است زاویه دید و نوع نگاه گاه متفاوت آنها می تواند معلم بسیار خوبی باشد .

- اغلب و خصوصا در عکسهایی که در طبیعت گرفته می شود از نزدیک شدن به سوژه خود داری می کنیم به گلها و حشرات و تنه درخت و .... نزدیک شوید و از آنها عکس بگیرید . تجربه بسیار خوبی خواهد بود.

- از مناظر و سوژه های مختلف با دو قطع افقی و عمودی عکس بگیرید و تفاوت ها را با هم مقایسه کنید    ( در دوربین های دیجیتال این تمرین تقربیا رایگان است )

 - از گرفتن عکسهای ضد نور ( رو به خورشید ) نهراسید در بعضی موارد عکسهای جالب و متفاوتی خواهید گرفت

    - معمولا اگر امتداد افق در وسط قاب عکس قرار بگیرد عکس گیرایی زیادی نخواهد داشت ، امتداد افق را در 3/1 با لا و یا پایین قرار دهید و تفاوت آنرا بررسی کنید با حذف کاملا افق توجه بیننده به جزییات عکس زیاد خواهد شد .

  - عکس از منابع نوری مثل لامپ ها و چراغ اتومبیل ها خصوصا در شب معمولا دیدنی خواهد بود .

- از انعکاس مناظر درون آب و یا شیشه و ... عکس بگیرید .

-  عکس گرفتن از حالت ها و اشکال نا متعارف را تجربه کنید .

- امروزه اینترنت ابزار خوبی برای عکس دیدن و استفاده از تجارب عکاسی دیگران شده است در استفاده از آن دریغ نکنید .

- از تضاد های رنگی از مناظر و ... عکس بگیرید .

  • در ایران در مجلات زیادی به طور اختصاصی به مقوله عکاسی پرداخته می شود مثل مجله عکس- دوربین عکاسی- عکاسی خلاق- عکسنامه- عکاسی خبری و... در هر یک از این مجلات می توانید از تجربه دیگران استفاده کنید.
  • یکی از سایت های بسیار مفید و معتبر به زبان فارسی سایت akkasee.com  است . به آن سری بزنید.
  • هر ماهه در ایران به بهانه ها و عناوین مختلف مسابقه عکاسی برگزار میشود. اینکه خود را مقید کنید که در زمانی محدود از یک سوژه خاص عکس بگیرید تمرین خوبی خواهد بود ( حتی اگر در مسابقه شرکت نکنید ).
  • امروزه عکاسی خود به زیر شاخه های زیادی تقسیم شده است .برای بسیاری از این شاخه ها احتیاج به ابزار و دیدی کاملا متفاوت خواهید داشت اینکه شما کدام شاخه را دوست دارید و انتخاب می کنید در روند کار عکاسی شما مهم خواهد بود ، مثلا عکاسی مد- خبری- اجتماعی- مستند –طبیعت – معماری – ورزشی – حیات وحش – صنعتی - آبستره – خلاق و ....

 یک تمرین موثر

 دید دو چشمی سه بعدی است ولی صفحه عکس دو بعدی است پس باید به این اختلاف توجه کنید . به یک منظره با دو چشم باز بعد با چشم چپ و بعد با چشم راست نگاه کنید تفاوت تغییر بسیار کم زاویه دید را احساس کنید. در عکاسی باید عادت کنید که نتیجه نهایی دوبعدی یک منظره را تصور کنید .قدیم ترها پیشنهاد می شد که به یک منظره ها با یک چشم نگاه کنید . که البته دیدن منظره از چشمی دوربین بسیار موثرتر است . امروزه امکان دیدن نتیجه نهایی بر روی LCD  دوربین های دیجیتال هست ولی دقت کنید تصویرعکس بر روی LCD  دوربین و یا مونیتر کامپیوتر و یا  صفحه چاپ شده عکس در سایزهای مختلف  ( معمولا 10X 15 سانتیمتر مربع ) متفاوت است .

- امکانات مفید دوربین های دیجیتال به آنچه در پی خواهد آمد احتمالا کمتر توجه کرده اید.در دوربین های دیجیتال امکان تغییر سریع ASA   هست  ( بهتر است در مورد ASA   و تاثیرات آن در عکس مطالعه کنید )  این به شما امکان بهتری در عکاسی در شب و نیز عکاسی از اجسام متحرک خواهد داد .

-  با EV   در دوربین های عکاسی دیجیتال و کاربرد آن اشنا شوید .

-  با WHITH BALANCE  در دوربینهای دیجیتال و کاربرد آن آشنا شوید .

- بعضی از دوربینهای دیجیتال امکان ضبط عکس را بصورت RAW   دارند . مخصوصا اگر با نرم افزارهای رتوش عکس آشنایی دارید نتیجه  کار بر روی  تصاویری که با این فرمت گرفته شده است اغلب حیرت آور است .

-  در دوربینهای دیجیتال کلیه اطلاعات عکس اعم از سرعت شاتر – دیافراگم – تاریخ- منحنی های  نوری با تفکیک رنگهای اصلی و ... قابل رویت است . در دوربین شما امکانات بسیار زیادی هست  که معمولا از آنها استفاده نمی کنید. عادت کرده ایم که تمام عکسهایمان را در حالت پروگرام( P=Program  ) و یا اتوماتیک A= AUTO) ) می گیریم دراین حالت ها تنظیم  دهانه دیافراگم و سرعت آن خودکار انجام می شود و کنترلی روی آن نخواهیم داشت در حالیکه با تنظیم  این دو است که عکسهای متفاوتی خواهید گرفت .

+ نوشته شده در  شنبه 1388/08/16ساعت 3:21 بعد از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

کنسرو و غذاهای آماده(اميد اكبرزاده شيرازي)

کنسرو و غذاهای آماده

 سالها بیش وقتی قبل از برنامه با بی غذایی مواجه می شدیم  برای خرید غذا انتخابهای زیادی نداشتیم  چند نوع کنسرو در بازار بیشتر نبود ( لوبیا – تن ماهی – خاویار بادمجان ) و یا کالباس و سوسیس های بسیار نا مرغوب و کم تنوع از لحاض طعم و مزه . اما امروز وضع کاملا فرق کرده است تقربیا تمام غذاهایی میشناسیم  ( و یا نمی شناسیم ) را میتوانم بصورت کنسروی و یا آماده از سوپر مارکت های معتبر تهیه کرد  امروزه حتی کنسرو کله پاچه – کنسرو برنج – سالاد و حتی ماست وخیار آماده را می شود خرید .

اما به دلایل زیر توصیه من به عنوان یک کوهنورد ایرانی و دوستدار محیط زیست  و توصیه بسیاری از متخصصان علم تغذیه استفاده از غذای تازه است.

  • مواد اولیه تهیه شده برای این غذاها به طور حتم با آنچه با وسواس جهت طبخ در منزل تهیه می شود متفاوت است  . به عنوان مثال سیب هایی که برای آب میوه استفاده می شود از زیر درختان جمع آوری شده است و یا  ضایعات سیب هایی است که درون صندوق وارد بازار می شود.
  • روش طبخ این غذاها طوری است که بسیاری از زیر مغذی های درون غذا که برای نیازهای غذایی بدن بسیار لازم است را از بین می برد.
  • اگرچه بروی بسته بندی تمامی این غذاها جمله استفاده از مواد و افزودنی های مجازخوراکی  درج شده است و مواد شیمیایی که برای نگهداری طولانی مدت به این غذاها استفاده می گردد مورد تایید وزارت بهداشت است  ولی باور من این است که غذایی که بدون این دو تهیه شده باشد سالم تر      می باشد.
  • اغلب کنسرو ها درون ظرف های فلزی با پوشش محافظ تهیه شده است دو نکته مهم در مورد این ظرفها ای است که
    1. ماده اولیه تهیه این ظروف وارداتی است و می دانید چه هزینه سنگینی جهت واردات این مواد به جامعه تحمیل می شود؟
    2. بعد از مرور زمان و یا مخصوصا در زمان گرم کردن این غذاها بر روی شعله مستقیم آتش درون ظرف خودش لایه محافظتی آهن به درون غذا وارد می شود سمی بودن مقدار غیر مجاز این ماده ثابت شده است .
  • وزن این ظروف فلزی زیاد است و بسیار معدودند کسانی که برای جلوگیری از تخریب محیط زیست زحمت حمل ظروف خود را از دامن طبیعت تحمل می کنند
  • یکی از مهمترین نکات در تغذیه این است که غذا باید لذیذ باشد به طور حتم این غذاهای که برای عامه مردم تهیه می شود با کام همه خوش نخواهد آمد .
  • قیمت اکثر این مواد غذایی از آنچه می توان با برنامه زیری قبلی در منزل با بهترین مواد اولیه تهیه کرد گران تر می باشد.
  • این غذاها معمولا وزن و حجم بسیار بیشتری از بسته بندی های دستی و خانگی دارند.

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 1388/07/20ساعت 7:51 قبل از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

برنامه دويدن پنج کیلومتر ( حسين قائدي)

اگر دراجرای برنامه دویدن برای مبتدیان موفق شده اید اکنون آماده اید برنامه ای را شروع کنید که در پایان آن بتوانید 5 کیلومتر بدوید:

هفته اول                                                           

شنبه: 3200 متر دویدن آسان                    

يکشنبه: استراحت

دوشنبه:3200 متر دویدن آسان

سه شنبه:استراحت

چهارشنبه:4800 متر دویدن آسان

پنج شنبه:استراحت

جمعه:استراحت


هفته دوم

شنبه: 3200 متر دویدن آسان

يکشنبه: استراحت

دوشنبه:3200 متر فارتلک

سه شنبه:استراحت

چهارشنبه:4800 متر دویدن آسان

پنج شنبه:استراحت

جمعه:استراحت


هفته سوم

شنبه: 4800 متر دویدن آسان

يکشنبه: استراحت

دوشنبه:3200 متر فارتلک

سه شنبه :استراحت

چهار شنبه: 6400 متر دویدن آسان

پنج شنبه: استراحت

جمعه: استراحت


هفته چهارم

شنبه: 4800 متر دویدن آسان

یکشنبه:استراحت

دوشنبه: 3200 متر فارتلک

سه شنبه: استراحت

چهار شنبه: 6400 متر دویدن آسان

پنج شنبه: استراحت

جمعه: استراحت


هفته پنجم

شنبه: 3200 متر دویدن آسان

يکشنبه: استراحت

دوشنبه: 4800 متر فارتلک

سه شنبه:استراحت

چهار شنبه: 3200 متر دویدن آسان

پنج شنبه: استراحت

جمعه: استراحت


هفته ششم

شنبه: 3200 متر دویدن آسان

يکشنبه: استراحت

دوشنبه: 3200 متر دویدن آسان

سه شنبه:استراحت

چهار شنبه: 5 کیلومتر(5000 متر) دویدن((GOAL

پنج شنبه: استراحت

جمعه: استراحت

 

تمرینات فارتلک:در واقع این تمرین بازی با سرعت نامیده می شود و نوعی تمرین استقامتی می باشد.این نوع تمرین در تپه ها کوه و طبیعت به صورت دویدن های ارام و سریع،قدم زدن و در جا دویدن انجام می شود.جهت تنوع در تمرینات و جلوگیری از تمرین زدگی می توان از این نوع تمرین بهره جست.

دویدن آسان:در این نوع تمرین باید طوری سرعت خود را تنظیم کنید که بتوانید با کسی که همراه شما تمرین میکند در حین دویدن به راحتی صحبت کنید

در روزهای استراحت به هیچ عنوان استراحت مطلق نکنید بلکه به شنا یا دوچرخه سواری یا کوه پیمایی سبک بپردازید

مسافت های دویدن را میتوانید بر عدد 400 تقسیم کرده و در پیست بدوید

تغذیه فراموش نشود

 

 

+ نوشته شده در  شنبه 1388/07/18ساعت 9:17 قبل از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

برگزاری آزمونهای ورودی دوره مربیگری کوهپیمایی

آزمونهای ورودی دوره مربیگری کوهپیمایی

فدراسیون کوهنوردی و صعودهای ورزشی ج.ا.ا برای دومین بار در سال جاری اقدام به برگزاری آزمون ورودی دوره مربیگری درجه ۳ کوهپیمایی ویژه آقایان و بانوان نموده است. علاقمندان می توانند به منظور کسب اطلاهات بیشتر از طریق لینک زیر به اصل بخشنامه صادره از فدراسیون دست یابند:

آزمون ورودی دوره مربیگری درجه ۳ کوهپیمایی ویژه آقایان

آزمون ورودی دوره مربیگری درجه ۳ کوهپیمایی ویژه بانوان

+ نوشته شده در  سه شنبه 1388/05/27ساعت 11:46 قبل از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

اميد اكبرزاده شيرازي (عكاسي 1)

عکاسی 1

 معمولا یک عکس خوب به عکسی گفته می شود که

1-     واضح باشد ، یعنی خوب فوکوس شده باشد .

2-     نوردهی مناسبی داشته باشد ، یعنی با تنظیم دقیق سرعت شاتر و دریچه دیافراگم ( و عوامل دیگر از جمله زمان عکاسی – زاویه نسبت به سوژه و خورشید  و ... )  و رابطه این دو عکسی گرفته شود که در آن نور کم ( تاریک ) و یا نور زیاد ( روشن ) نباشد . در عکسهای رنگی کم یا زیاد بودن نور باعث تغییر در رنگ اجسام خواهد شد .

3-     ترکیب بندی خوبی داشته باشد . این مورد بیشتر به مقوله هنر عکاسی توجه دارد .

4-     صد البته چاپ خوب نقش بسزایی در کیفیت و نتیجه عکاسی خواهد داشت که به این مقوله در اینجا پرداخته نخواهد شد .

پر واضح است بسیاری از عکاسان آگاهانه عکسهایی می گیرند که در آن هر یک از این عوامل تغییر می کند مثلا قسمتی هایی از عکس از حالت فوکوس خارج می شود و یا عمدا نوردهی عکس تغییر می کند .  به عنوان مثال نوردهی زیاد در عکس پرتره به سوژه حالتی لطیف تر می دهد .

امروزه در بسیاری از دوربین ها عمل فوکوس و تنظیم نور بصورت خودکارانجام می شود این اعمال توسط حسگرهای بسیار پیشرفته صورت می گیرد و معمولا نتیجه مورد قبول بسیاری از عکاسان ( خصوصا عکاسان مبتدی ) قرار می گیرد .

پس اگر دوربینی در دست دارید که نتیجه عمل حسگرهای آن در بسیاری از موارد ، مورد قبول شماست برای اینکه عکسی خوب ، تاثیر گذار  و . . . بگیرید که دیگران هم از دیدن آن لذت ببرند و مدت طولانی نظاره گر آن باشند بهتر است که ترکیب بندی را به خوبی یاد گرفته و در عکستان اعمال کنید چرا که هیچ دوربین این عمل را برای شما انجام نخواهد داد .

امروزه بسیاری از عکاسان ، عکس خود را با نرم افزارهای بسیار پیشرفته روتوش می کنند و معمولا این امکان هست که ترکیب بندی و بسیاری از عوامل دیگر نظیر نور و رنگ و حتی وضوح عکس تغییر کند . ( این عمل بسیار وقت گیر و نیاز به آشنایی بالا با نرم افزارهای پیشرفته  دارد ) .

اما هیچ عاملی جایگزین عکسی که با صرف وقت و حوصله و دقت گرفته شده باشد را نمی کند .معمولا  برای گرفتن یک عکی خوب باید وقت گذاشت و یک عکس خوب اتفاقی گرفته نمی شود بسیاری از عکاسان ورزشی و مستند و اجتماعی  با کوله باری از تجربه سالهای زیاد و بعضا با گرفتن عکسهای متوالی و زیاد به یک نتیجه مطلوب می رسند .

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1388/05/21ساعت 12:21 بعد از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

برنامه دويدن برای مبتديان ( حسين قائدي)

اين برنامه برای 6 هفته نوشته شده و در پايان اين مدت شما ميتوانيد 30 دقيقه متوالی بدويد

هفته اول

 شنبه: 30 ثانيه دويدن، 30 ثانيه راه رفتن  تکرار 20 بار

 يکشنبه: استراحت

 دوشنبه:1 دقيقه دويدن، 1 دقيقه راه رفتن  تکرار 10 بار

 سه شنبه: استراحت

 چهارشنبه:2 دقيقه دويدن ، 3 دقيقه راه رفتن  تکرار5 بار

 پنج شنبه:استراحت

 جمعه:استراحت

 هفته دوم

 شنبه: 2 دقيقه دويدن، 2 دقيقه راه رفتن  تکرار 5 بار

 يکشنبه: استراحت

 دوشنبه: 3 دقيقه دويدن، 4 دقيقه راه رفتن  تکرار 4 بار

 سه شنبه: استراحت

 چهار شنبه: 3 دقيقه دويدن، 3 دقيقه راه رفتن  تکرار 4 بار

 پنج شنبه: استراحت

 جمعه: استراحت

 هفته سوم

 شنبه: 4 دقيقه دويدن، 4 دقيقه راه رفتن  تکرار 4 بار

 يکشنبه: استراحت

 دوشنبه: 5 دقيقه دويدن، 5 دقيقه راه رفتن  تکرار 4 بار

 سه شنبه: استراحت

 چهار شنبه: 5 دقيقه دويدن، 4 دقيقه راه رفتن  تکرار 4 بار

 پنج شنبه: استراحت

 جمعه: استراحت

 هفته چهارم

 شنبه: 7 دقيقه دويدن، 4 دقيقه راه رفتن  تکرار 3 بار

 يکشنبه: استراحت

 دوشنبه: 7 دقيقه دويدن، 3 دقيقه راه رفتن  تکرار 3 بار

 سه شنبه: استراحت

 چهار شنبه: 7 دقيقه دويدن، 2 دقيقه راه رفتن  تکرار 3 بار

 پنج شنبه: استراحت

 جمعه: استراحت

 هفته پنجم

 شنبه: 9 دقيقه دويدن، 2 دقيقه راه رفتن  تکرار 2 بار

 يکشنبه: استراحت

 دوشنبه: 10 دقيقه دويدن، 2 دقيقه راه رفتن  تکرار 2 بار

 سه شنبه: استراحت

 چهار شنبه: 12 دقيقه دويدن، 2 دقيقه راه رفتن  تکرار 2 بار

 پنج شنبه: استراحت

 جمعه: استراحت

 هفته ششم

 شنبه: 12 دقيقه دويدن، 2 دقيقه راه رفتن  تکرار 2 بار

 يکشنبه: استراحت

 دوشنبه: 15 دقيقه دويدن، 1 دقيقه راه رفتن  تکرار 2 بار

 سه شنبه: استراحت

 چهار شنبه: 30 دقيقه دويدن((GOAL

 پنج شنبه: استراحت

 جمعه: استراحت

 نکات مهم

۱-به هيچ عنوان به بدن خود فشار نياوريد که سريع بدويد آهسته و پيوسته تمرين کنيد. بدنتان به مرور زمان استقامت خود را تا پايان 6 هفته بدست خواهد آورد                     

۲- كفش مناسب بپوشيد

 ۳-لباس راحت شامل شورت و تی شرت بپوشيد  

۴-تغذيه خيلی مهم ميباشد  

۵-2ساعت قبل از تمرين 500 سی سی آب نوشيد   

۶-در روزهای استراحت ميتوانيد پياده روی کنيدو حرکات يوگا را انجام دهيد   

۷- در يک ساعت مشخص روز تمرين كنيد 

۸- بعد از انجام منظم اين برنامه ميتوانيد برنامه ای را شروع کنيد که در پايان آن بتوانيد5 کيلومتر بدويد

                                                                    

                                                                        موفق باشيد

                                                                        حسين قائدی

+ نوشته شده در  دوشنبه 1388/05/19ساعت 3:40 بعد از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

جهت یابی با ساعت

جهت یابی با ساعت عقربه دار:

براي اين كار ابتدا همانطور كه در شكل مي بينيد ساعت خود را روي كف دست خود قرار مي دهيد بطوريكه ساعت ۱۲ به سمت چپ باشد.حالا دست خود را چرخانده تا عقريه ساعت شمار رو به سمت خورشيد قرار گيرد. اكنون مكاني بين عدد ساعت ۱۲ و عقربه ساعت شمار قطب جنوب را نشان مي دهد.مطابق شكل

نكته مهم: اگر شما در نيمكره جنوبي هستيد مكان بين عقربه ساعت شمار و عدد ساعت ۱۲ قطب شمال را نشان مي دهد .

 منبع: سایت ایرانیان مقیم انگلستان

+ نوشته شده در  شنبه 1387/12/24ساعت 9:12 قبل از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

نكته مهم در مورد تراي كم ( آذران حميدي )

ترای کم شفت نیست

سنگنوردان عزیز باید توجه داشته باشید که ترای کم یک ابزار گشتاوری است که  وقتی در شکاف کار گذاشته می شود  با در گیری 3 نقطه(منقار و دو لبه ریل) در شکاف سنگ سبب محکم شدن در محل کار گذاشته شده ،یک حمایت میاني و یا یک نقطه قابل اتکا قابل اطمینان برای کارگاه است.

اما باید توجه داشت که اگر ترای کم به عنوان شفت(گوه) در شکاف سنگ مورد استفاده قرار گیرد ، طبق جدولی که شرکت سازنده آن ( CAMP ) محاسبه و ارائه داده است،نشان دهنده کاهش قابلیت تحمل این ابزار است.

پس می توان نتیجه گرفت که استفاده از ترای کم به عنوان شفت در مکانی که وظیفه جذب شوک را به عهده دارد (مانند میانی ها و کارگاه ها) خطر ساز خواهد بود.

+ نوشته شده در  دوشنبه 1387/12/12ساعت 11:50 قبل از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

انتخاب شیوه صعود

انتخاب شیوه صعود

برای انتخاب شیوه صعود یک قله دشوار و بلند ( بخصوص در فصول سرد) و مسیرهای دشوار چه راهی را انتخاب می کنید؟

بررسی مطالعه و برنامه ریزی برای یک صعود احتمال موفقیت در صعود را تا حد زیادی بالا می برد. بسته به شرایط - امکانات - زمان و تجربه و توان روش های گوناگونی برای انجام یک صعود وجود دارد.

روش یک تلاشه Single Push این روش در ایران به صعود یکروزه معروف است . کوهنورد در این روش بدون توقف های طولانی و بصورت مدام در حال صعود به سمت قله و بعد بازگشت از آن است . تنها لوازم حیاتی برای صعود حمل می شود و لوازم بیتوته به همراه برده نمی شوند یا کمتر به همراه برده می شود این روش دارای ضریب ریسک بالایی است . زیرا در صورت بر خورد با شرایط پیش بینی نشده و هوای خراب کوهنورد دچار چالشی جدی می شود.

 روش آلپی Alpine

شما کمپ خود را در پای کوه تنها با یک کوله پشتی و نه بیشتر ترک می کنید . با غذا و تجهیزاتی در حد سه و در نهایت چهار روز . نفرات تیم بین دو تا چهار نفر است . تیم تا حد امکان صعود می کند و کمپ می زند یا در مسیر بیواک می کند و سپس باز به مسیر ادامه می دهد . هیچ چادر و یا طناب ثابتی در طول مسیر به جای نمی نماند.

 روش کپسوله:Capsule

در این روش تا کمپ اول طناب ثابت کشیده می شود . کمپ در بالای طناب های ثابت برقرار می شود . سپس طناب ها جمع شده ودر بالای تا محل کمپ نصب می شود . این روش برای صعود های دشوار و تکنیکی روش بسیار مناسبی محسوب می شود. این روش در دیواره های بزرگ بسیار پرطرفدار است اما بسیاری آن را در مسیرهای بلند کوهنوردی فنی بخوبی بکار می گیرند. برای انتخاب روش مناسب می توان از آخر به اول امکان سنجی کرد.

آیا می توان صعود و فرود را نهایتا ظرف 30 ساعت به انجام رساند ؟آیا هوا به اندازه کافی گرم و پایداراست که لوازم گرم کننده زیادی به همراه نبرد؟ آیا امکان بیتوته (بیواک) بدون وسایل در مسیر وجود دارد.؟ آیا بعداز این بیتوته توانایی ادامه مسیر را دارم؟

این ها عمده سئوالاتی هستند که انتخاب کننده صعود یکروزه باید از خود بپرسد. و از همه مهمتر دانستن حد فعالیت بی وقفه برای هر فرد است . هر کسی بهتر از دیگران به خوبی حدود بدنی خود را می شناسد.

واقع بینی و انتخاب مسیر متناسب با توان از مهم ترین مسایلی است که باید در نظر گرفت. بسیاری از کسانیکه این روش را انتخاب می کنند با خود یک کیسه بیواک سبک به همراه می برند. به همراه داشتن تسمه - کارابین - یک حلقه طناب با متراژ مناسب و ابزار زدن کارگاه می تواند در مسیر های فنی در این صعود ها بسیار مفید باشد. در هر حال صعود به این روش می تواند در شرایط بحرانی بسیار خطر ساز شود.

اگر انجام صعود نهایتا ظرف 30 ساعت با توانایی های شما امکان پذیر نبود روش خود را به آلپی تغییر دهید. مسیری را که نهایتا ظرف هر روز می توانید صعود کنید شناسایی کنید . تاقچه ها و مکان مناسب از نظر ریزش و بهمن برای کمپ زدن را پیدا کنید . و امکانات مناسب را با خود حمل کنید. بیاد داشته باشید تمام لوازم شما توسط خودتان حمل می شود سنگینی ابزار نباید مانع صعود شما بشود.


اگر مسیر شما تکنیکی تر باشد و صعود آن نیاز به حمل باز و ابزار زیاد برای گشایش دارد و در آن مجبور به بارکشی هستید توجه خود را به روش کپسوله معطوف کنید. این روش ایمنی بیشتر و امکان بار کشی در قسمت های دشوار را برای شما فراهم می کند. طناب ثابتی که تا کمپ کشیده شده امکان برگشت ایمن در هر مرحله از صعود را تا کمپ در هر شرایط هوایی می دهد. معمولا در این روش سه تا چهار حلقه طناب ثابت کشیده می شود.


یک نکته مهم : سعی کنید از ثابت کردن تمام طناب ها خود داری کنید. در هوای خراب اگر تمام طناب ها یخ بزنند فرود بسیار مشکل می شود. در هر حال انتخاب شیوه مناسب ارتباط مستقیمی با واقع نگری شما دارد.


بیاد داشته باشید کوهستان جایی نیست که بتوان بدون اندیشه در آن همواره پیروز بود.

.........................

اصطلاح "روش یک تلاشه " ترجمه آزادی از" Single Push " توسط نگارنده می باشد . در حقیقت این روش زیر مجموعه ای تاکتیک آلپی است منتهی در زمان محدود 24 تا 30 ساعت . ( کمتر انسانی می تواند مدت زمان بیشتری از این زمان فعالیت سنگین بدنی انجام دهد). با توجه به جدید بودن این واژه در فرهنگ واژگان کوهنوردی فارسی از صاحبنظران درخواست می شود نظر خود را در باره این واژه گزینی بیان کنند.

 

منبع: http://www.parsaei.com/techtip/viewtip.asp?ID=323

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 1387/12/05ساعت 8:47 قبل از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

محصولات گورتکس از چه ساخته شده اند ؟

محصولات گورتکس از چه ساخته شده اند ؟

لایه گورتکس ترکیبی از دو ماده منحصر بفرد به ثبت رسیده است .یکی از این دو جزء تترا فلوئورو اتیلن

 خالص ePTFE))است که در هر اینچ مربع 9 میلیارد منفذ دارد . هر یک از این منافذ بسیار کوچکتر از یک

 قطره ریز آب( 20000 بار)امابسیار بزرگترازیک مولکول بخار آب(700 بار)است.

قطره نمی تواند از منافذ لایه عبور کند ولی مولکول به صورت بخار قادر به عبور از آن است . قابلیت عبور

بخار را " قابلیت تنفس " می نامند . جزء دیگر ماده ای است که روغن و چربی را بخود نمی گیرد (دافع

 چربی) و از آلوده شدن گورتکس به مواد چرب نظیر روغن های نفتی ,مواد غذایی,حشره کشها و دیگر مواد  مضر جلوگیری می کند.

 برای ایجاد یک پوشش ضد آب و باد که در عین حال " قابلیت تنفس "را حفظ کند لایه گورتکس را روی

 پارچه های دیگر می پوشانند  پارچه هایی که بر چسب اجاره نامه ما را دریافت کرده و توسط طرف های

 تجاری ما عرضه میشوند مجهز به پوشش گورتکس و بنابراین ضمن حفظ " قابلیت تنفس " ضد آب و ضد

 هوا نیز هستند .


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه 1387/10/02ساعت 8:56 قبل از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

نکاتی درباره خرید تریدمیل

نکاتی درباره خرید تریدمیل

اگر از كم‌تحركي رنج مي‌‌بريد اما زمان كافي براي حضور در كلاس‌هاي ورزش را نداريد يا طاقت سرما و گرماي بيرون از منزل را براي انجام پياده‌روي نداريد و يا نمي‌خواهيد در هواي آلوده ورزش كنيد و به ده‌ها دليل ديگر در‌صدد هستيد كه در خانه كالري بسوزانيد و صد البته پول كافي هم در اختيار داريد و به‌دنبال وسيله‌اي مناسب براي خودتان و ساير افراد خانواده مي‌گرديد، قدري صبر كنيد شايد مقاله‌ زير بتواند پاسخي به پرسش‌هاي مطرح شده در ذهن‌تان باشد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه 1387/08/19ساعت 10:3 قبل از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

رژیم غذایی ورزشكاران در دوره تمرینات

رژیم غذایی ورزشكاران در دوره تمرینات

در این بخش رژیم غذایی ورزشکاران را از نظر کلی مطرح می‌کنیم. رژیم غذایی ورزشکاران سه مرحله کاملا مشخص دارد:

·        رژیم غذایی دوره تمرینات و آماده‌سازی ورزشکار

·        رژیم غذایی دوره انجام مسابقات

·        رژیم غذایی دوره بازسازی بدن

رژیم غذایی دوره تمرینات با رژیم غذایی دوره بازسازی تفاوت‌هایی اندک دارد. رژیم غذایی ورزشکاران سالم، صرف‌نظر از نوع ورزش، کاملا یکسان نیست. رژیم غذایی دوران انجام مسابقات هم به فعالیتی که ورزشکار انجام می‌دهد و هم به شرایط محیط‌زیست بستگی دارد.

عوامل گوناگونی در تنظیم رژیم غذایی موثر است. به همین دلیل باید با توجه به نوع فعالیت ورزشی و ویژگی‌های فردی برای ورزشکار یک رژیم غذایی دقیق و مخصوص تنظیم کرد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه 1387/08/19ساعت 9:52 قبل از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

براي دویدن چه لباسي بپوشیم؟


پوشیدن لباس مناسب در هنگام دویدن اهمیت دارد. این نکات را در مورد پوشیدن لباس در دویدن رعایت کنید.

    * هنگامی که هوا سرد است، چند لایه لباس بپوشید.
    * داخلی‌ترین لباس باید طوری طراحی شده باشد که رطوبت خارج ‌شده از پوست را جذب کند.
    * لایه میانی عرق را جذب می‌کند و گرمای بدن را حفظ می‌کند و لایه بیرونی شما را باد و باران حفظ می‌کند.
    * در هوای بسیار سرد، پوست‌تان را برهنه در مقابل هوا قرار ندهید. در مناطق بدون پوشش پوست مانند صورت؛ از وازلین استفاده کنید.
    * از کفش مناسب و محکم دو استفاده کنید که به حد کافی جاذب ضربه باشد.
      کفش‌های دویدن خود را هر 9 تا 12 ماه یکبار عوض کنید.
    * در ماه‌های تابستان، زمانی از روز که در آن می‌‌دوید بر نوع پوشش‌تان موثر است. در صبح زود یا غروب که هوا خنک‌تر است بدوید.

منبع :http://www.salamatnews.com

+ نوشته شده در  دوشنبه 1387/08/06ساعت 12:26 بعد از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

راز بیمار نشدن چیست؟

 از این 5 عضو حیاتی غافل نشوید. فرض كنید كه در یك دنیای دیگر وارد شده‌اید و از بین اعضای بدن برای زندگی خود فقط باید سه عضو را انتخاب كنید. كدام اعضا را انتخاب می‌كنید؟ احتمالا قلب یكی از آنهاست. مغز چطور؟ آیا ریه را انتخاب نمی‌كنید؟ پس غذا خوردن و معده را باید فراموش كنید! اما اینها فقط فرض هستند. نمی‌توان از بین اعضای بدن انتخابی انجام داد، همه‌ی عضوها حیاتی هستند و باید ازهمه‌ی اعضا به بهترین شكل محافظت كنید. اما اگر اعضای بدن شما می‌توانستند از بین مطالب مختلف یكی را برای محافظت خود انتخاب كنند، احتمالاً این مقاله انتخاب آنها بود.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه 1387/08/05ساعت 9:2 قبل از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

20 اصل رهبری در کار گروهی - محمد کریمی

20 اصل رهبری در کار گروهی

1- موثر و سازمان دهنده بودن نیاز کار گروهی می باشد.

2- بر تیم حکمفرمائی نکنید و از تیم برای ارضاء نفستان استفاده نکنید.

3- کارشکنی در گروه نکنید.

4- پشت تصمیمهای گروه پنهان نشوید.

5- همکاری مستقل و خلاق خودتان را برای تیم انجام دهید.

6- شما باید احساس کنید که شخصا مسئول موفقیت کل گروه می باشید.

7- یک کار گروهی موفق نمی شود مگر اینکه شما به طور واضح و روشن تصمیم شخصی و آزاد برای آنچه گروهی می خواهد بگیرید.

8- شغل شما به عنوان عضوی از گروه این است که به همکارانتان اختیار دهید، آنها را موفق سازید و به آنها قدرت دهید (خدمتی است برای اخلاقیات).

9- شما باید قوانین سیستماتیکی را که رفتار گروه را کنترل می کنند، بفهمید.

10- به عنوان رهبر گروه شما باید بدانید که چطور گروه را راهنمایی کنید.بخشی از این دانش از طریق مهارتهای آموخته شده به دست می اید، بخشی از طریق تجربه و بخشی نیز به درون و ذات شما بر می گردد.

11- به خاطر داشته باشید که گروهها مهم هستند اما کافی نیستند.

12- به خاطر داشته باشید که کار گروهی می تواند از نظر احساسی رضایت بخش باشد به خاطر اینکه کار گروهی پاسخی است به نیاز "فراتر از فرد بودن" انسانها.

13- به یاد داشته باشید بیشتر مواقع زمانیکه مردم فکر می کنند آنها یک گروه هستند در واقع آنها یک گروه نیستند.

14- به عنوان عضوی از گروه، شما باید به عنوان یک گروه فکر کنید.

15- به یاد داشته باشید کار گروهی به این معناست که گروه دریک مفهوم مجرد یک دیدگاه مشترک کار می کند.

16- به عنوان عضو گروه  هر کس باید بداند که کمال یک گروه مانند کمال یک فرد نیست.

17- باروری و نتایج کار گروهیتان را تعیین کنید. یک روش از طریق تعداد و کیفیات تصمیم های گرفته شده در طول کار یا جلسه هایتان می باشد.

18- مطمئن شوید که جلسه هایتان با انرژی، امیدواری و احساسات خوب به پایان میرسند نه با تلخی، افسردگی و خستگی.

19- به یاد داشته باشید کار گروهی موثر بستگی به صداقت و ارتباط عمیق بین شرکت کنندگان دارد.

20- هرگز اجازه ندهید کار گروهی منجر به کار متوسط شود.

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 1387/07/22ساعت 10:5 قبل از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

کارابین CAMP (امید اکبرزاده)

ترجمه کاتالوگ مربوط به کارابینهای کمپانی کمپ ایتالیا

اطلاعات عمومي

CAMP محصولات مورد نياز كوهنوردان و صخره نوردان را با عرضه توليدات سبك و نوآورانه برآورده مي كند. اين محصولات تحت يك سيستم كنترل كيفيت طراحي، تست و توليد شده اند كه قابلت اعتماد و ايمني محصولات را تضمين مي كند. اين دستورالعمل ها اطلاعات لازم درباره استفاده صحيح از محصولات CAMP در زمان عمر مفيد آنها را در اختيار شما قرار مي دهد. اين دستورالعمل ها را بخوانيد و نگهداريد.  اگر دستورالعمل ها را گم كرديد ميتوانيد آن را از سايت  www.camp.it  بگيريد. فروشنده اين محصولات موظف است كه دستورالعمل استفاده از آن به زبان كشوري كه محصولات در آن به فروش مي رسد در اختيار خريدار قرار دهد.

استفاده:

اين ابزار بايد فقط به وسيله افراد آموزش ديده و ذيصلاح استفاده شود در غير اين صورت كاربر ابزار بايد تحت نظارت مستقيم فرد آموزش ديده و ذيصلاح قرار داشته باشد. اين دستورالعمل تكنيك هاي كوهنوردي و سنگ نوردي يا فعاليتهاي مرتبط را به شما نمي آموزد : شما بايد قبل از استفاده از اين ابزار، آموزش هاي حرفه اي در اين زمينه را فرا بگيريد. سنگنوردي يا ديگر فعاليتهايي كه با استفاده از اين ابزار صورت مي گيرد ذاتاً خطرناك هستند. انتخاب ابزار اشتباه، استفاده ناصحيح از ابزار يا نگهداري نامناسب آن ميتواند موجب بروز صدمات، جراحات جدي و يا مرگ شود. كاربر اين ابزار بايد براي انجام كمكهاي اوليه پزشكي در وضعيتهاي اورژانسي آمادگي لازم را داشته باشد.اين ابزار فقط بايد به صورتي كه در اين دستورالعمل مشخص شده مورد استفاده قرار گيرد و هيچ استفاده ديگري نبايد از آن به عمل آيد. اين ابزار را مي توان به ابزارهاي مناسب با مشخصات مناسب با توجه به استانداردهاي  EN      متصل كرد و در اين اتصالات بايد حتماً به حداكثر توان هر يك از قطعات توجه شود.اگر مقدور است اين ابزار بايد به صورت شخصي مورد استفاده قرار گيرد.

نگهداري و مراقبت :

 تميز كردن قطعات اليافي و پلاستيكي: با آب تميز و صابون خنثي در درجه حرارت حداكثر  30˚C بشوييد و آن را در مكاني قرار دهيد تا به طور طبيعي و بدون قرار گرفتن در برابر تابش مستقيم آفتاب و يا حرارت مستقيم خشك شود.

 تميز كردن قطعات فلزي: با آب تميز بشوييد و سپس خشك كنيد. سعي كنيد نوشته هاي روي ابزارها را سالم وخوانا نگهداريد. دما: سعي كنيد كه هميشه محصولات را در دماي كمتر از 50˚C نگهداريد تا عملكرد ابزار تحت تاثير دماي زياد قرار نگيرد. مواد شيميايي: اگر ابزار در تماس با مواد شيميايي مانند كاتاليزورها، حلال ها يا سوختها قرار گرفت آن را از سرويس خارج كنيد چون ممكن است عملكرد ابزار را تحت تاثير قرار دهد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه 1387/06/31ساعت 10:4 قبل از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

مسير‌يابي در طبيعت - رحیم دانایی

مسير‌يابي در طبيعت - رحیم دانایی

 

مسير‌يابي در طبيعت به معني موثر عمل كردن روي مسير در حد توان افراد گروه از نقاط پاكوب تا روي قله است. به جز تجربيات مربوط به مكان‌يابي و ناوبري، كوهنوردان بايد قادر به تعبير وضع هوا و شرايط برف (قبل و طول سفر) باشند تا با مهارت كامل از روي نقاط مختلف عبور كنند و سرنخ‌هايي را كه طبيعت حين حركت به آنها مي‌دهد درك كنند.

جمع‌آوري اطلاعات در مورد راه
بهتر است قبل از عزيمت، تا مي‌توانيد اطلاعات بيشتري در مورد راه جمع كنيد. با جغرافيا و آب و هوا و حتي تاريخچه منطقه‌اي كه تيم عازم آن است آشنا شويد. مخصوصاً اگر تيم مي‌خواهد مدتي در منطقه بماند. هر رشته كوه ويژگي‌هاي خاص خود را دارد كه روي مسير‌يابي تاثير مي‌گذارد. كتاب‌هاي راهنماي كوهنوردي هم با گذشت زمان، قديمي مي‌شوند. سعي كنيد آخرين چاپ آنها را تهيه كنيد به آخرين اطلاعات پيش‌بيني وضع هوا و شرايط برفي توجه داشته باشيد.
كوهنورداني كه قبلاً در منطقه بوده‌اند، مي‌توانند اطلاعات خوبي در مورد مسير و مشكلات مسير‌يابي بدهند. بررسي سايت‌هاي كوهنوردي هم بد نيست. در نقشه‌هاي مختلف نظير نقشه‌هاي اداره خدمات جنگل‌ها، نقشه راه‌ها، نقشه هوايي، كروكي‌ها و يا نقشه‌هاي توپوگرافي منطقه، جزييات مفيدي را مي‌توان يافت. مناطق صعود پر طرف‌دار ممكن است استراحتگاه‌هايي براي كوهنوردان داشته باشند كه حاوي اطلاعات منظمي در مورد منطقه هستند.
پاره‌اي از اطلاعات را مي‌توان از افراد محلي گرفت. در آغاز فصل زمستان، خطر ريزش بهمن روي شيب‌ها زياد است.
با مقامات و ادارات گوناگون در مورد راه‌ها و مسيرها، مخصوصاً در نقاط محدود و جهت قوانين عبور و شرايط كمپ زدن تماس بگيريد.

مشاهده راه‌هاي دسترسي
با چشم باز و با توجه، به طور دائم كوهستان را از نظر مسيرهاي صعود بررسي كنيد. يك چشم‌انداز كوهستان مي‌تواند مجموعه‌اي مثل يال‌ها، صخره‌ها، برف چال‌ها و درجه شيب كوه را نشان دهد. هميشه سرنخ‌هايي براي راه‌ها جستجو كنيد، مثل انتخاب يال‌هايي با درجه شيب پايين‌تر، به جاي ديواره‌هايي كه داراي گسل، شكاف، سكو و يا تنوره‌هايي از ميان خود به طرف بالا هستند. نقاط قابل صعود را جستجو كرده و سعي كنيد آنها را به يكديگر وصل نماييد.
اگر راه دسترسي در پاي كوه است از چشم‌اندازهاي مختلف آن را بررسي كنيد.
گاهي حضور برف بيانگر شيبي با زاويه مناسب صعود است، چرا كه برف روي مسيرهايي با زوايه بالاتر از 50 درجه باقي نمي‌ماند. برف و بوته‌هايي كه روي صخره‌هاي دورتر قرار دارند. محل خوبي براي پياده‌روي بين تاقچه‌هاي كوچك روي خود هستند. برفي كه گاهي در فاصله دور روي كوه به نظر مي‌رسد ممكن است يخ باشد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه 1387/06/26ساعت 6:10 قبل از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

شناخت انواع ابرها

شناخت انواع ابرها  - توحید نوروزی ( با اندکی اضافات)

شناخت نوع ابرهای تشکیل شده در آسمان فواید زیادی برای طبیعت گردان و کوهنوردها دارد که مهمترین آن قدرت پیش بینی شرایط جوی و تصمیم گیری صحیح تر است. هر چند در ارتفاعات بلند سرعت شکل گیری و دگرگونی ابرها شاید انقدر سریع باشد که عملا فرصت چنین کاری را نداشته باشیم اما با داشتن این دانش می توانیم در برخی برنامه های کوهنوردی و سایر برنامه های طبعت گردی مثل جنگل نوردی ، دره نوردی و کویر نوردی هم بهتر تصمیم بگیریم و هم از دیدن ابرها و دانستن نام و عملکرد آنها لذت بیشتری از این زیبایی بالای سرمان ببریم. متن زیر حاصل تحقیق و ترجمه چند روزه در سایتهای معتبر هواشناسی و دانشنامه های مرجع است که جمع آوری و ترجمه کردم .امیدوارم لذت ببرید.

طبقه بندی عمومی ابرها بر اساس شکل :
چهار دسته بندی پایه برای ابرهای تشکیل شده در جو زمین وجود دارد که بدین شرح است:

Cirro-form(سیروس) :



سیرو در لاتین به معنای پیچ و تاب زلف است. این دسته ابرها در ارتفاع بالای جو زمین بالای 6 هزار متر تشکیل می شوند و عموما از کریستالهای بسیار ریز یخ به وجود می آیند. ظاهری عموما باریک و سفید دارند ولی به هنگامی که خورشید در افق ارتفاع کمی دارد می توانند دسته های رنگارنگ در آسمان تشکیل دهند. سیروس ها عموما در هوای صاف ظاهر می شوند و با شکل خود جهت حرکت جریانهای هوای بالایی جو را نشان می دهند.

Nimbo-form (نیمبو) :



نیمبو در لاتین به معنای باران است. این دسته ابرها عموما در ارتفاع مابین 2100 تا 4600 متر تشکیل می شوندو باعث بارش بارانهای یکنواخت و مداوم می شوند. چنانچه ابر ضخیم باشد به هنگام بارش قسمتهای پایینی ابر به سمت زمین می آیند.

Cumulo-form (کومولو) :



کومولو در لاتین به معنای توده و کپه است. این ابرها شبیه گلوله های پف کرده پنبه ای هستند و شکل آنها بیانگر حرکت عمودی جریانهای گرم به سمت بالای جو زمین است . مقدار تراکم و رطوبت ابر با پایین ابر که به شکل تخت است ارتباط دارد به این نحو که هرچه این ویژگیها بیشتر باشد ابر بلند قد تر است و پایین تخت ابر در قسمت پایین قرار می گیرد .گاهی قله این ابرها می تواند به بالای 18 هزار متری جو نیز برسد.

Starto-form (استراتو) :



استراتو در لاتین به معنای لایه ، پتو و روکش است. این ابرها می توانند مانند یک روکش کل آسمان را بپوشانند و آسمان را اغلب گرفته و خاکستری می کنند. پایین ان ابرها معمولا کمتر از 500 متر با زمین فاصله دارند و در تپه ها و کوهها ممکن است به آنها مه بگویند در صورتی که ابر هستند.

بر اساس این چهار شکل کلی ، ابرها به 10 گروه اصلی مختلف بر اساس شکل و ارتفاعی که تشکیل می شوند طبقه بندی شده اند. هرچند هر کدام از این گروهها خود دارای زیر گروههای مختلفی است که گاه به بیش از 10 زیر گروه هم میرسد اما در اینجا فقط به ذکر همین دسته های عمومی که برای شناسایی ابرها کفایت می کنند می پردازم و از بیان اسامی و توضیحات تخصصی هواشناسی پرهیز می کنم. فقط در مورد ابر خطرناک و متفاوت Cumulonimbus (کومولو نیمباس) چون اشکال زیرگروه آن تفاوتهای زیادی دارند آنها را نیز معرفی می کنم.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه 1387/06/17ساعت 7:51 بعد از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

آموزش کوهنوردی (قسمت هشتم)- بر گرفته از سایت اینترنتی شبکه آموزش سیما

  6-4 سندرم مورتون (Morton syndrome)

 

حركات زياد و مكرر استخوانهاي «متاتارس» خصوصاً در حين راهپيمايي در سطح ناهموار كوهستاني، باعث گير افتادن و فشرده شدن اعصاب بين آنها مي شود كه به تدريج به التهاب موضعي شاخه هاي عصبي در محل فشار و در ادامه به ايجاد يك توده عصبي كوچك (به اندازه يك عدس)‌ در محل فشردگي منجر مي گردد. چنين توده اي كه نورماي مورتون ناميده مي شود، در برابر فشردگي بسيار حساس و دردناك است و تحريك آن باعث ايجاد درد، احساس برق گرفتگي در انگشتان و گاهي اختلال حسي به شكل كاهش حس و احساس گزگز در بغل و نوك انگشتان مجاور مي گردد. به راحتي قابل درك است كه پوشيدن كفشهاي نامناسب خصوصاً تنگ بر ايجاد و پيشرفت اين ضايعه تأثير زيادي دارد. پيشگيري از بروز اين ضايعه دردناك و مزاحم در گروي استفاده از كفش مناسب با كفي مستحكم و متناسب با اندازه پا و نيز انجام تمرينات كششي و قدرت پنجه و كف پا است. نكته مهم اين است كه درمان اين عارضه در مراحل اوليه راحت تر است ليكن چنانچه به آن توجه نشود و به تدريج بر قطر توده عصبي افزوده گردد، درمان قطعي صرفاً ‌برداشتن آن به طريق جراحي است.  



  7-4 استخوانهاي متاتارس دردناك – متاتارسالژيا (Metatarsal)

 

ضعيف بودن عضلات كف پا و وارد شدن فشار زياد به استخوانهاي متاتارس در پنجه و كف پا، اجازه حركات بيش از حد و خارج شدن از محل اين استخوانها را ميسر مي سازد. اين حركات باعث فشرده شدن و سايش بين استخوانهاي متاتارس مي شوند كه منجر به بروز درد در ناحيه كف و يا روي پا مي گردند. اين عارضه را كه در واقع التهاب اين استخوانهاست متاتارسالژيا مي نامند. در صورت نياز به كارگيري كفي هاي طبي ويژه در كاهش درد مؤثر مي باشد.  



  8-4 دردهاي قوس كف پا

 

مجموعه اي از عضلات ليگامانها، تاندون عضلات، استخوانها و مفاصل كوچك در ناحيه كف پا، قوسهاي طولي داخلي و خارجي كف پا را تشكيل مي دهند. اين دو قوس در كف پا مانند ضربه گير عمل مي كنند و وجود آنها امكان انعطاف و تحمل وزن بيشتري را به پا در حين ايستادن و راه رفتن مي دهد. چنانچه يكي از عناصر اين قوسها، ضعيف شده يا آسيب ببيند، استخوانهاي قوس پا از امتداد خود خارج مي شوند و قوس به هم مي ريزد.
اين اختلال باعث مي شود تا فشار و كشش زيادي به نسوج نرم كف پا وارد شود و نيز مفاصل استخوانهاي بين كف پا به هم فشرده شوند. مجموعه اي تغييرات به احساس درد در ناحيه قوس كف پا خصوصاً در حين راه رفتن و دويدن و خستگي زودرس پا مي انجامد. در اين بين افرادي كه به طور مادرزادي داراي قوس كف پاي كمتر از حد (كف پاي صاف) يا بيش از حد هستند، نسبت به بروز اين عارضه حساس ترند و به جهت پيشگيري مي بايست با نظر پزشك متخصص از كفـهاي طبي خاصي استفاده نمايند. استفاده از كفشهاي نا مناسب كوهنوردي كه كف داخلي مناسبي ندارند و يا كف نرم و قابل انعطافي دارند مزيد بر علت و عامل بروز تشديد اين عارضه هستند. به خاطر داشته باشيد كه چنانچه كفش خود را بين دو دست خود قرار دهيد و با اعمال فشار سعي در خم نمودن تخت آن نماييد، چنانچه از ناحيه وسط تخت، خم گردد مناسب و استاندارد نيست. در يك كفش خوب با اعمال چنين فشاري، تخت كفش از ناحيه جـــــلوتر (حدود قرارگيري محل پنجه پا) خم مـي شود نه از وسط.
 



  پيشگيري از اين عارضه عبارتند از:

1- كنترل و جلوگيري از وزن بدن
2- انجام تمرينات كششي عضلات پشت ساق پا
3- انجام تمرينات كششي و افزايش طول فاشياي كف پا
4-استفاده از كفشهاي استاندارد با كفي و تخت مناسب
5- مراجعه زود هنگام به پزشك متخصص و در صورت بروز عارضه، به جهت درمان سريع و مناسب و جل گيري از مزمن شدن عارضه كه غالباً مستلزم درمانهاي طولاني و دشوار است.
 



  9-4 دردهاي پاشنه پا

يك باند نسبتاً ضخيم و مستحكم از جنس نسج و عضلات به نام فاشيا در كف پا از حدود انگشتان پا شروع شده و به پاشنه پا متصل مي شود. كوتاه بودن اين فاشيا، فشار و كشش زيادي را به محل چسبندگي خود در زير استخوان پا وارد مي سازد. تكرار اين فشار و كششها سبب بروز التهاب در محل چسبندگي و پيدايش درد پاشنه پا مي شود اين درد با راه رفتن و دويدن، تدريجاً افزايش مي يابد و معمولاً صبح هنگام، قبل از آغاز فعاليتهاي روزانه در بيشترين حد خود است. تكرار زياد اين مكانيسم و اعمال فشار بر اين محل چسبندگي فاشيا و استخوان، باعث تشكيل زايده استخواني كوچك و خار مانندي مي شود كه به اصطلاح خار پاشنه ناميده شده است و معمولاً ‌در كليشه هاي راديوگرافي به وضوح ديده مي شود. از علل ديگر دردهاي پاشنه پا، تحت فشار قرار گرفتن شاخه هاي كوچك و حساس عصب كف پايي در زير و سطح داخلي پاشنه پا مي باشد. همراه علائمي چون بي حسي و سوزن سوزن شدن نواحي مجاور مي گردد. استفاده از كفشهايي كه فضاي كافي و مناسبي براي پاشنه پا ندارند از عوامل بروز اين اختلال محسوب مي شوند. انجام تمرينات كششي عضلات پشت ساق پا و فاشياي كف پا به همراه قرار دادن مكرر كيسه هاي حاوي يخ خرد شده در محل دردناك پاشنه پا، چند نوبت در روز و استفاده از داروهاي ضد درد ساده اي چون آسپرين در كاهش درد و بهبود شرايط بسيار مؤثرند


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه 1387/06/12ساعت 9:48 قبل از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

آموزش کوهنوردی (قسمت هفتم) - بر گرفته از سایت اینترنتی شبکه آموزش سیما

3-3 تـمـريـنـهـاي قـدرتـــي

همه ورزشهايي كه در زير، بدانها اشاره مي شود تمرينهاي قدرتي همراه با حركت زانو هستند. تعداد دفعات انجام هريك از تمرينها را به تدريج به سه سري ده تايي برسانيد.

1-  فعال كردن عضله پهن داخلي :

بنشينيد و پا را مقابل خود دراز كنيد، بالش يا حوله لوله شده اي را زير زانو قرار دهيد و وزنه اي را به مچ پا ببنديد. زانو را محكم راست كنيد، سپس به آرامي آن را پايين بياوريد. با پاي ديگر اين تمرين را تكرار كنيد.

 

 2-  خم كردن زانو و بالا بردن و راست كردن پا :

بنشينيد و پاها را مقابل خود دراز كنيد. در حالي كه پاشنه پا را روي زمين نهاده ايد يكي از زانوها را خم كنيد، سپس پا را در هوا بالا ببريد تا زانو راست شود. در حالي كه زانو را راست نگه داشته ايد به آرامي پا را پايين بياوريد (‌به نوبت يك سري براي هر پا) آنگاه با افزودن وزنه،‌ ايـــن تمرين را انجام دهيد.

 

 3- راست كردن زانو :

روي صندلي يا ميز بلند بنشينيد و وزنه اي را به پا يا مچ ببنديد. زانو را نود درجه خم و سپس راست نماييد و در آن حالت قفل كنيد و بخ تدريج پايين بياوريد (به نوبت يك سري براي هر پا)‌.

 

 4-  پرس پا :

روي صندلي ماشين وزنه مخصوص پا بنشينيد؛‌ صندلي را طوري تنظيم كنيد كه بتوانيد زانو را هرچه بيشتر خم نماييد. زانوها را با فشار راست كنيد و سپس به آرامي به وضعيت خميده برگردانيد.

 

 5-  نشست و برخاست :

بايستيد و پشت خود را تا حد امكان راست نگه داريد. به آرامي زانوها را كمي بيش از نود درجه خم كنيد؛‌ دوباره راست بايستيد و پاها را در وضعيت كاملاً كشيده قفل كنيد؛ اين تمرين را با وزنه، در دست يا روي شانه انجام دهيد.

 

 6-  برخاستن :

روي صندلي كوتاه يا چهار پايه، دست به سينه بنشينيد و پاها را موازي يكديگر قرار دهيد. صاف بايستيد، سپس زانوها را به صورت متوالي خم و راست كنيد تا در هر بار، نشيمنگاه شما با صندلي تماس پيدا كند. تا پايان تمرين روي صندلي ننشينيد. سپس اين تمرين را به كمك وزنه انجام دهيد؛ در اين حالت، وزنه را كاملا بكشيد و وزنه ها را در دست بگيريد.

 

 7- برخاستن :

مانند تمرين 6،‌ اما در هر سري روي يك پا

 

8-  مقابل نيمكت يا پله اي به ارتفاع حدود شصت سانتيمتر،‌ بايستيد :

روي نيمكت بالا رويد، زانو را كاملاً‌ راست كنيد و پايين بياوريد؛‌ اين حركت را به صورت متوالي و سريع انجام دهيد. در هر سري از تمرينها پاي خود را عوض كنيد. سپس با نگه داشتن وزنه در دست ادامه دهيد.

 

 9- پرس پا،‌ خوابيده :

زير ماشين پرس پا، دراز بكشيد به طوري كه همه قسمتهاي كمر با زمين تماس داشته باشد. زانوها را فشار دهيد تا كاملاً‌ راست شوند و به تدريج پايين بياوريد. (با وزنه هاي سبك شروع و آنها را به تدريج سنگين تر كنيد. كمر شما بايد در همه اوقات اين تمرين با زمين در تماس باشد.)

 

 10- نشست و برخاست پا با يك پا :

روي يك پا بايستيد. زانو را به آرامي تا زاويه قائمه يا كمي بيشتر خم كنيد و سپس تنه را بالا ببريد و زانو را كاملاً‌ راست كنيد. (به نوبت يك سري براي هر پا).

 

 11- پارو زدن :

در ماشين پارو زدني بنشينيد. از اينكه مي توانيد زانوها را كاملا‌ خم و راست كنيد مطمئن شويد. در اين تمرين،‌ زانوها را با فشار، به آرامي خم كنيد.

 

 12- دوچرخه ثابت :

زين دوچرخه را طوري تنطيم كنيد كه هنگامي كه پدال در وضعيت پايين و كف پا روي آن است،‌ زانو تقريباً‌ راست باشد. مقاومت را در حد متوسط تنظيم كنيد و ده دقيقه با سرعت ثابت پدال بزنيد. ابتدا ميزان مقاومت و سپس زمان تمرين را افزايش دهيد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  چهارشنبه 1387/05/30ساعت 10:52 قبل از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

پزشکی کوهستان و زنان

پزشکی کوهستان و زنان


گردآوری: دکتر سعید بهالو

کوهنوردی برخلاف بسیاری از رشته های ورزشی دارای طیف و تنوع وسیعی می باشد؛ از کوهپیمایی ساده روزهای تعطیل تا هیمالیانوردی و درگیری با سنگ و یخ، که بر اساس نوع فعالیت کوهنوردی تاثیرات فیزیولوژیک و جسمی و روانی این ورزش بر افراد می تواند بسیار متنوع باشد. در پزشکی کوهستان آنچه بیشتر مورد توجه قرار می گیرد تاثیر ارتفاع و فعالیت شدید در ارتفاعات بالا بر جسم و روان افراد می باشد که این تاثیرات در زنان با توجه به ویژگیهای خاص آنها بررسی می گردد.

بطور کلی زنان 5/65 درصد قدرت بدنی مردان را دارا هستند. این میزان در اندام فوقانی 50 درصد و در اندام تحتانی 60 تا 70 درصد می باشد. اگر قدرت بدنی را براساس توده خالص بدنی (بدون احتساب چربی بدن) بسنجیم زنان در اندام تحتانی گاه حتی کمی قوی تر از مردان نیز می باشند. با بررسی نوع فیبرهای عضلانی زنان و مردان بیشتر بودن استقامت عضلانی زنان توجیه پذیر خواهد بود به طوری که عضلات زنان نسبت به خستگی مقاوم تر بوده و باعث بهتر شدن عملکرد زنان نسبت به مردان مثلا در دویدن در مسافتهای بالای 42 کیلومتر می شود. برخی تحقیقات بیانگر بالاتر بودن اشباع اکسیژنی خون زنان در ارتفاعات بالا نسبت به مردان در همان ارتفاع بوده است که این تفاوت بویژه در دوره قبل از یائسگی باعث بروز کمتر بیماری مزمن ارتفاع در زنان می شود. همچنین در مطالعه ای در دماوند ، میزان بروز بیماری حاد ارتفاع در زنان کوهنورد بسیار کمتر از مردان بوده است(برخلاف هیمالیا) که می تواند به دلیل آمادگی جسمی بیشتر زنان کوهنورد قبل از اقدام به صعود دماوند باشد. موارد فوق می تواند بیانگر توانمندی جسمی زنان در پرداختن به رشته ورزشی کوهنوردی باشد. درحدود 25 تا 30 درصد وزن زنان را چربی تشکیل می دهد در حالی که این میزان در مردان 10 تا 14 درصد است. با توجه به فیزیولوژی بدن زنان و خونریزی های طبیعی ماهیانه، شیوع کم خونی ناشی از فقر آهن در زنان بسیار زیاد می باشد و نیز تغییرات هورمونی ماهیانه در زنان باعث افت توان روحی اغلب زنان در برخی روزها می شود. همچنین تاثیرات ارتفاع و کاهش اکسیژن بر زنان در دوران بارداری حائز اهمیت می باشد. مواردی که ذکر گردید می توانند جزو محدود کننده های فعالیت زنان در رشته کوهنوردی باشند. علی رغم تاثیر کوهنوردی سنگین همانند دیگر رشته های ورزشی، در تغییرات هورمونی و ایجاد بی نظمی در دوره های ماهیانه زنان، این امر نمی تواند مانع توصیه این ورزش مفید و مفرح به زنان و دختران شود. بدیهی است بحث و بررسی جامع موضوعات مطرح شده و نیز دیگر مسائل مربوط به زنان در کوهنوردی فرصت و مقالی بیشتر می طلبد.

+ نوشته شده در  شنبه 1387/05/26ساعت 8:6 قبل از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

آموزش کوهنوردی (قسمت هفتم) - بر گرفته از سایت اینترنتی شبکه آموزش سیما

3-3 تـمـريـنـهـاي قـدرتـــي

همه ورزشهايي كه در زير، بدانها اشاره مي شود تمرينهاي قدرتي همراه با حركت زانو هستند. تعداد دفعات انجام هريك از تمرينها را به تدريج به سه سري ده تايي برسانيد.

1-  فعال كردن عضله پهن داخلي :

بنشينيد و پا را مقابل خود دراز كنيد، بالش يا حوله لوله شده اي را زير زانو قرار دهيد و وزنه اي را به مچ پا ببنديد. زانو را محكم راست كنيد، سپس به آرامي آن را پايين بياوريد. با پاي ديگر اين تمرين را تكرار كنيد.

2-  خم كردن زانو و بالا بردن و راست كردن پا :

بنشينيد و پاها را مقابل خود دراز كنيد. در حالي كه پاشنه پا را روي زمين نهاده ايد يكي از زانوها را خم كنيد، سپس پا را در هوا بالا ببريد تا زانو راست شود. در حالي كه زانو را راست نگه داشته ايد به آرامي پا را پايين بياوريد (‌به نوبت يك سري براي هر پا) آنگاه با افزودن وزنه،‌ ايـــن تمرين را انجام دهيد.

3- راست كردن زانو :

روي صندلي يا ميز بلند بنشينيد و وزنه اي را به پا يا مچ ببنديد. زانو را نود درجه خم و سپس راست نماييد و در آن حالت قفل كنيد و بخ تدريج پايين بياوريد (به نوبت يك سري براي هر پا)‌.

4-  پرس پا :

روي صندلي ماشين وزنه مخصوص پا بنشينيد؛‌ صندلي را طوري تنظيم كنيد كه بتوانيد زانو را هرچه بيشتر خم نماييد. زانوها را با فشار راست كنيد و سپس به آرامي به وضعيت خميده برگردانيد.

5-  نشست و برخاست :

بايستيد و پشت خود را تا حد امكان راست نگه داريد. به آرامي زانوها را كمي بيش از نود درجه خم كنيد؛‌ دوباره راست بايستيد و پاها را در وضعيت كاملاً كشيده قفل كنيد؛ اين تمرين را با وزنه، در دست يا روي شانه انجام دهيد.

6-  برخاستن :

روي صندلي كوتاه يا چهار پايه، دست به سينه بنشينيد و پاها را موازي يكديگر قرار دهيد. صاف بايستيد، سپس زانوها را به صورت متوالي خم و راست كنيد تا در هر بار، نشيمنگاه شما با صندلي تماس پيدا كند. تا پايان تمرين روي صندلي ننشينيد. سپس اين تمرين را به كمك وزنه انجام دهيد؛ در اين حالت، وزنه را كاملا بكشيد و وزنه ها را در دست بگيريد.

 7- برخاستن :

مانند تمرين 6،‌ اما در هر سري روي يك پا

8-  مقابل نيمكت يا پله اي به ارتفاع حدود شصت سانتيمتر،‌ بايستيد :

روي نيمكت بالا رويد، زانو را كاملاً‌ راست كنيد و پايين بياوريد؛‌ اين حركت را به صورت متوالي و سريع انجام دهيد. در هر سري از تمرينها پاي خود را عوض كنيد. سپس با نگه داشتن وزنه در دست ادامه دهيد.

9- پرس پا،‌ خوابيده :

زير ماشين پرس پا، دراز بكشيد به طوري كه همه قسمتهاي كمر با زمين تماس داشته باشد. زانوها را فشار دهيد تا كاملاً‌ راست شوند و به تدريج پايين بياوريد. (با وزنه هاي سبك شروع و آنها را به تدريج سنگين تر كنيد. كمر شما بايد در همه اوقات اين تمرين با زمين در تماس باشد.)

 10- نشست و برخاست پا با يك پا :

روي يك پا بايستيد. زانو را به آرامي تا زاويه قائمه يا كمي بيشتر خم كنيد و سپس تنه را بالا ببريد و زانو را كاملاً‌ راست كنيد. (به نوبت يك سري براي هر پا).

11- پارو زدن :

در ماشين پارو زدني بنشينيد. از اينكه مي توانيد زانوها را كاملا‌ خم و راست كنيد مطمئن شويد. در اين تمرين،‌ زانوها را با فشار، به آرامي خم كنيد.

12- دوچرخه ثابت :

زين دوچرخه را طوري تنطيم كنيد كه هنگامي كه پدال در وضعيت پايين و كف پا روي آن است،‌ زانو تقريباً‌ راست باشد. مقاومت را در حد متوسط تنظيم كنيد و ده دقيقه با سرعت ثابت پدال بزنيد. ابتدا ميزان مقاومت و سپس زمان تمرين را افزايش دهيد.

+ نوشته شده در  سه شنبه 1387/05/08ساعت 7:39 قبل از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

آموزش کوهنوردی (قسمت ششم) - بر گرفته از سایت اینترنتی شبکه آموزش سیما

آموزش کوهنوردي

ادامه مطلب كمكهاي اوليه و اقدامات موثر
 

2-3 تمرينـهاي حركـتي براي خـم كردن زانـو:

1- روي ميز يا صندلي بلندي بنشينيد و پاي آسيب ديده را مقابل خود راست كنيد و روي پاي سالم بيندازيد. پاي سالم را به آرامي خم كنيد تا آنجا كه به آخرين حد دامنه حركتي زانوي آسيب ديده برسد. اين وضعيت را تا پنج شماره حفظ كنيد، سپس هر دو زانو را راست نماييد (ده بار).

2- روي ميز يا صندلي بلندي بنشينيد و به كمك پاي سالم خود، پاي آسيب ديده را حمايت كنيد. به آرامي بگذاريد زانوهايتان تا رسيدن به آخرين حد دامنه حركتي زانوي آسيب ديده خم شود، زانوها را بيست بار در اين نقطه به جلو و عقب تكان دهيد. (ده بار تكرار كنيد)

3- روي ميز يا صندلي بلندي بنشينيد و پاها را شل كنيد. پاي سالم را روي قسمت فوقاني پاي آسيب ديده قرار دهيد. با پاي سالم خود به آرامي به سمت پايين فشار دهيد به نحوي كه زانوي آسيب ديده تا آخرين حد دامنه حركتي خود خم شود، آنگاه پاهاي خود را كمي تكان دهيد تا اينكه احساس كنيد زانويتان به تدريج بيشتر خم مي شود. (ده بار تكرار كنيد.)

 4- روي شكم دراز بكشيد و پاشنه پاي سالم خود را در جلو ساق پاي آسيب ديده قرار دهيد. پاي سالم رابه عقب ببريد تا زانوهايتان خم شوند،‌ پاشنه هاي پا را با حركتي موزون و رو به پايين به نشيمنگاه فشار دهيد. (ده بار تكرار كنيد.)

 5- به پشت بخوابيد و زانوي آسيب ديده را به سمت قفسه سينه خم كنيد. با گذاشتن دستها روي قسمت فوقاني ساق و با حركتي رو به پايين، زانوي خود را به طرف قفسه سينه بكشيد تا اينكه حس كنيـــد زانويتان به تدريج خم مي شود. (ده بار تكرار كنيد.)

 6- روي شكم دراز بكشيد و زانوي آسيب ديده را خم كنيد. پا را بگيريد و به سمت نشيمنگاه بكشيد، هنگامي كه به آخرين حد خم شدن زانو رسيديد، اين وضعيت را تا ده شماره حفظ كنيد. به آرامي عضلات را شل كنيد؛‌ اين تمرين را پنج بار تكرار نماييد.

7- روي صندلي بنشينيد و زانوي آسيب ديده را تا حد امكان خم كنيد و پا را روي زمين قرار دهيد. در حالي كه پاشنه روي زمين نگه داشته شده است، انگشتان را شش مرتبه به داخل و خارج بچرخانيد تا زانو كمي بچرخد. سپس زانوي خود را كمي بيشتر خم نماييد. اين تمرين را سه بار تكرار كنيد.

8- روي پاي سالم بايستيد و زانوي آسيب ديده را روي صندلي قرار دهيد. (براي راحت بودن، بالشي زير زانو بگذاريد.) طوري بايستيد كه گويي روي صندلي، زانو زده ايد. به آرامي نشيمنگاه خود را به سمت پاشنه پا ببريد تا زانو خم شود. (ده بار تكرار كنيد.)

 9- با دو دست خود ميله افقي يا تكيه گاهي را كه همتراز با شانه هاي شماست بگيريد،‌ با حركتي رو به پايين زانوها را به آرامي خم كنيد و تا حد ممكن چمباتمه بزنيد. سپس پاها را راست كنيد و اين حركت چمباتمه اي را پنج بار تكرار نماييد. (در صورت امكان اين تمرين را در مقابل آينه انجام دهيد تا متوجه شويد وزن شما تنها روي زانوي سالم منتقل نمي شود.)

10- زين دوچرخه ثابت را درست زير نقطه اي تنظيم كنيد كه در آن بتوانيد پدال را با زانوي آسيب ديده كاملاً بچرخانيد. بدون هيچ مقاومتي، پدال را با زانوي آسيب ديده خود تا آنجا كه مي توانيد بچرخانيد و سپس پدال را به پايين فشار دهيد تا به وضعيت شروع برگردد؛ در صورت لزوم با پاي سالم به حفظ گشتاور كمك كنيد. پدال را به صورت موزون به سمت جلو و عقب فشار دهيد تا وقتي بتوانيد پا را يك دور كامل بچرخانيد با هر دو پا به صورت عادي براي يك دقيقه پدال بزنيد، سپس زين را سه سانتيمتر پايين بياوريد و اين تمرين را تكرار كنيد.

+ نوشته شده در  یکشنبه 1387/04/16ساعت 12:27 بعد از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

آموزش کوهنوردی (قسمت پنجم) - بر گرفته از سایت اینترنتی شبکه آموزش سیما

آموزش کوهنوردي

ادامه مطلب كمكهاي اوليه و اقدامات موثر
 

2- اقدامات كمكي اوليه درباره پيچ خوردگي زانو:

اين عارضه در اسكي بازان شايعترين نوع صدمه اي ضربه به زانو است. اين اتفاق هنگامي روي مي دهد كه زانو خميده است،‌ همچنين اگر به هنگام راه رفتن يا دويده پا بلغزد و گير كند يا هنــگام چرخيدن ورزشكار، اين عارضه رخ مي دهد.

 

1-2 در رفـتگي مفصل زانو: 

اين در رفتگي هرچند نادر است ولي اگر ديده شود بسيار خطرناك است. هر گونه تغيير شكل كه در اطراف زانو ديده شود بايستي يكسان تحت مراقبت قرار گيرد، صرفنظر از اينكه شكستگي استخوانها باشد يا در رفتگي مفصل.

 

2-2 اقدامات كمكي اولـيه:

مراحل 1 تا 4 كه براي در رفتگي مچ پا انجام مي دهيم با اين تفاوت كه:

1- مفصل زانو را هميشه بايستي با يك وسيله سفت نظير يك قطعه چوب پيچيده شده در پارچــه اي پنبه اي محافظت نمود.

 

2- زانو را خم نكنيد،‌ با خم كردن زانوي متورم و دردناك، ممكن است تورم افزايش يابد. چمباته زدن روي زانو مي تواند باعث افزايش آسيب ديدگي شود. زانو را راست نگه داريد و به هنگام نشستن، پا را روي بالش يا چهار پايه اي قرار دهيد، زانو را تا حدي كه دردناك نباشد حركت دهيد.

 

* نكته:‌

يك شكستگي استخوان يا در رفتگي مفصلي هميشه ممكن است عروق و اعصاب مجاور محل ضايعه را آسيب رسانيده باشد بنابراين در هريك از اينها بيمار را از نقطه نظرهاي زير معاينه كنيد:

1- بي حسي يا فلج در زير محل شكستگي يا در رفتگي

2- از بين رفتن نبض شرياني در زير محل شكستگي يا در رفتگي،‌ اگر عروق يك عضو به وسيله استخوانها نيشگون گرفته شده و يا قطع شده باشد، انتهاي آن عضو، سرد مي شود و اگر چنين حالتي موجود باشد، درمان عضو به وسيله يك پزشك، نهايت فوريت را دارد.

3- ورزشـهـاي زانــو

1-3 تمرينها با پاي كشيده

1- محكم كردن زانو :

بنشينيد و پاها را مقابل خود دراز كنيد. زانوي خود را هرچه محكم راست كنيد، آن را به زمين فشار دهيد و همزمان پا را از مچ به سمت خود بكشيد. زانو را تا پنج شماره راست نگه داريد، سپس آن را كاملاً شل كنيد (سه بار در روز هر بار ده مرتبه). محكم كردن زانو را در حالت ايستاده يا نشسته مي توانيد انجام دهيد، بنابراين بايد اين تمرين را در فعاليتهاي روزمره خود بگنجانيد. مثلاً هنگامي كه براي مدتي طولاني نشسته ايد به دفعات، زانوي خود را راست كنيد.

 

2- محكم كردن زانو با حمايت پاشنه :

بنشينيد و پاها را در مقابل خود دراز كنيد. جسمي (مانند حوله اي تا شده يا يك تكه چوب به ارتفاع پنج سانتيمتر) را زير پاشنه خود قرار دهيد، عضلات ران را سفت كنيد و انگشتان را از مچ پا به سمت خود بكشيد تا ده بشماريد، سپس عضلات را شل كنيد و اين تمرين را حداقل دوبار در روز و هر بــار ده مرتبه انجام دهيد.

 

3- بالا بردن پا در وضعيت كشيده :

بنشينيد و پاها را راست كنيد. در حالي كه زانو را در وضعيت كشيده قفل كرده ايد، پاي آسيب ديده را بالا ببريد، سپس تا نزديكي زمين پايين بياوريد. اين تمرين را به صورت متوالي و سريع ده بار انجام دهيد و سعي كنيد به سي بار برسانيد.

 

4- بنشينيد و پاهاي خود را راست كنيد :

وزنه اي روي مچ پا قرار دهيد،‌ پاها را در همان حالت راست بودن بالا ببريد و سپس به آرامي پايين بياوريد. براي شروع، وزنه نبايد از يك كيلوگرم بيشتر باشد. وزنه را بتدريج سنگين تر كنيد. مراقب باشيد كه زانو در وضعيت كشيده باشد. تمرين را با پنج بار شروع كنيد و به تدريج به پنج ســـري ده تايي برسانيد.

 

5- چرخش مفصل ران :

بنشينيد و مفصل پاهاي خود را راست كنيد. در حالي كه زانو را در همان وضعيت كشيده قفل كرده ايد، پا را بالا ببريد و دايره هايي را با پاي خود در فضا به سرعت رسم كنيد و آن را به سه سري ده تايي برسانيد. اين تمرين را به سه سري ده تايي برسانيد. اين تمرين را با افزودن وزنه به مچ پا انجام دهيد.

 

6- الفبا ـ بنشينيد و پاها را راست كنيد :

در حالي كه زانو را صاف نگه داشته ايد پا را بالا ببريد و بدون توقف، حروف الفبا را در فضا «بنويسيد» وقتي اين تمرين برايتان آسان شد، آن را با افزودن وزنه به مچ پا ادامه دهيد.

 

7- بنشينيد و پاها را راست كنيد :

در حالي كه زانو را در وضعيت كشيده قفل كرده ايد، پا را بالا ببريد‌ به صورت عرضي آن را به يك سو ببريد و به آرامي به سمت مركز برگردانيد و آن گاه به نرمي پايين بياوريد. اين حركت را با هر پا پنج بار تكرار كنيد و به تدريج به سه سري ده تايي برسانيد؛‌ سپس اين تمرين را با افزودن وزنه به مچ پا ادامه دهيد.

 

8- دور كردن مفصل ران :

به پهلو بخوابيد به نحوي كه پاي آسيب ديده بالا قرار گيرد. زانو را راست نگه داريد و پا را از زانو بالا ببريد، تا سه بشماريد و سپس به آرامي پايين بياوريد. با پنج بار شروع كنيد، به تدريج تعداد تمرين را به سه سري ده تايي برسانيد و سپس با افزودن وزنه به مچ پا آن را ادامه دهيد.

 

9- بالا بردن پا در وضعيت دمر :

روي شكم بخوابيد. زانو را راست نگه داريد و پا را از عقب كمي بالا ببريد. اين وضعيت را تا سه شماره حفظ كنيد، سپس به تدريج پا را پايين بياوريد. تمرين را با هر پا پنج بار انجام دهيد، به تدريج آن را به سه سري ده تايي برسانيد و سپس با افزودن وزنه به مچ پا ادامه دهيد.

+ نوشته شده در  دوشنبه 1387/04/03ساعت 12:37 بعد از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

آموزش کوهنوردی (قسمت چهارم) - بر گرفته از سایت اینترنتی شبکه آموزش سیما

آموزش کوهنوردي

كمكهاي اوليه و اقدامات موثر

  9- اقدامات مؤثر در موقعيتهاي اضطراري

هميشه در كوهستان، آرام حركت كنيم و هيچ سنگي را به پايين نغلتانيم. از دويدن بپرهيزيم و خود را درگير مسيرهاي ناشناخته نسازيم. در موقع باران و رعد و برق پناه گرفته و بدانيم رعد و برق غالباً بر قله ها و تيغه هاي سنگي و مناطق مرتفع برخورد مي كند. در اين هنگام تمام وسايل فلزي مانند ساعت، كلنگ و كرامپون را از خود دور كرده و در پناه سنگي به فاصله 3 تا 5 متري روي زمين بنشينيم و عايقي مانند كوله پشتي يا طناب زير خود قرار دهيم. به محض مشاهده هواي نامساعد و قبل از بحراني شدن هوا از پوششهاي حفاظتي خود مانند لباس بادگير، كلاه، دستكش استفاده كرده وبا مشاهده اولين نشانه هاي بيماري مانند تنگي نفس و خستگي مفرط در ميان

اعضاي گروه،‌ فرد بيمار را به پايين انتقال دهيد.  

 

  1- اقدامات كمكي اوليه درباره پيچ خوردگي مچ پا:

ممكن است پيچ خوردگي خفيف مچ پا به شدت دردناك باشد در حالي كه آسيب ديدگي شديدتري همچون شكستگي استخوان يا پارگي رباط در ابتداي علائم مشخصي نداشته باشد.
1-1 تشخيص
1- سابقه متروصا (ضربه)
2- درد و حساسيت موضعي
3- تورم
4- تغيير شكل موضعي
5- خون مردگي ( گاهي اوقات)
6- حركت مفصل در جهتي كه موجب كشيدگي رباط ميشود ، درد را تشديد مي كند.
 

 

  2-1 اقدامات كمكي اوليه:
1- يخ:

روش حوله مرطوب احتمالاً راحت ترين روش براي مچ پاي آسيب ديده است، زيرا مي توان حولــه را كاملاً دور پا پيچاند.  

 

  2- پاي آسيب ديده را بالا بگيريد :

نبايد پا در حالت ايستاده يا نشسته آويزان باشد. بلكه بايد آن را روي چهار پايه اي قرار دهيد، زير پا، بالش يا محافظ نرمي بگذاريد تا ارتفاع آن از لگن بالاتر بيايد. اين كار به تخليه مايعات در فضاي بين بافتي كمك مي كند و از انباشتگي مايعات در بافت و متورم شدن دور تا دور مچ پا جلوگيري مي كند.  

 

  3- حمايت:

از نوك انگشتان تا زير زانو را باند پيچي كنيد، ساده ترين راه حمايت مؤثر از پا استفاده از باند جورابي است كه مي توان آن را مانند جوراب به پا كرد. اگر تورم زياد است از باند جورابي دولا استفاده كنيد. اگر مچ پا خيلي متورم شده باشد، مي توان براي حمايت از آن و كاهش تورم از وسايل تخته بندي قابل باد شدن استفاده كرد.
از باندهاي غير ارتجاعي استفاده نكنيد مگر اينكه واقعآ بتوانيد آن را به طور صحيح به كار گيريد. به هر حال هر ضايعه سنجي را در اطراف مچ پا بايستي محكم ولي قابل ارتجاع باند پيچي كرد. تا مدتي پس از آسيب ديدگي تورم مچ پا بيشتر مي شود و در صورتي كه آن را حمايت نكنيد ممكن است دردناك و داغ شود و صدماتي بيشتر حاصل گردد.
* توجه:
براي حمايت از مفصل، هيچگاه براي صاف كردن مفصل در رفته اقدام نكنيد.

* توجه:
فراموش نكنيد كه در هر نوع باند پيچي هر 15 دقيقه يكبار جريان خون پا را بررسي كنيد. ناخن شست آسيب ديده را فشار دهيد و سپس آن را رها نماييد، دقت كنيد كه سرعت بازگشت رنگ قرمز به بستر ناخن چقدر است. اگر بستر ناخن سفيد بماند باند پيچي را فوراً‌ شل يا باز كنيد.
 

 

  4- استراحت:

 

اگر مچ پا دردناكتر از آن است كه بتوانيد به راحتي روي آن راه برويد،‌ وزن خود را روي آن منتقل نكنيد، در مواردي كه مجبوريد به جايي برويد، لي لي كنيد يا از عصا استفاده كنيد. در طول مدتي كه پا در حالت استراحت است و پا بالاتر قرار دارد بايد سعي كنيد كه مچ پا را در حدي كه دردناك نباشد به صورت مستقيم به سمت بالا و پايين حركت دهيد،‌ سعي نكنيد مچ پا را بچرخانيد زيرا اين كار مفصل را دردناكتر مي كند.
در دررفتگي باز احتمال عفونت هم وجود دارد،‌ كه بايد زخم ايجاد شده را پانسمان كرد.
 

+ نوشته شده در  سه شنبه 1387/03/14ساعت 3:59 بعد از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

آموزش کوهنوردی (قسمت سوم) - بر گرفته از سایت اینترنتی شبکه آموزش سیما

تغذيه در كوهستان



  8- تغذيه در كوهستان

1- براي اجراي يك برنامه كوهنوردي يك روزه يا چند روزه بايد از چند روز قبل با يك رژيم غذايي مقوي به ذخيره انرژي در بدن پرداخت.
2- غذاي كوهستان بايد مقوي، مغذي،‌ زود هضم، سبك و پر كالري باشد.
3- براي تلاشهاي سنگين بايد به بدن خود مواد كالري زا مخصوص برسانيم. هر صد گرم گلوكز 400 كالري انرژي دارد، به سرعت انسان را گرم مي كند و زود هضم و جذب مي شود. هر صد گرم بادام و گردو از 300 تا 400 كالري انرژي دارند.
4- هنگام فعاليت كوهنوردي بدن ما به 5/2 تا 4 ليتر آب در شبانه روز نياز دارد. البته اين امر به حرارت محيط و فعاليت ما بستگي دارد.
5- به علت فعاليت، بدن ما مقداري آب، نمك، پتاسيم و فسفر را از دست مي دهد. پس لازم است هنگام مصرف آب و غذا كمي نمك به آنها اضافه كنيم تا از گرفتگي عضلات و بر هم خوردن تعادل بدن مصون باشيم.
6- آب برف كاملاً خالص و فاقد مواد معدني است. براي جلو گيري از اسهال و پايين آمدن فشار خون مي توان به آن قند، نمك يا عصاره ميوه اضافه كرد.
7- پس از يك فعاليت شديد، آب سرد به كليه ها و ريه ها و دستگاه گوارش صدمه مي زند. پس آب را بعد از كمي استراحت و خنك شدن بدن نوش جان كنيد.
8- هميشه مقداري مواد غذايي اضافه همراه داشته باشيد، زيرا ممكن است به علل مختلف به آن نيازمند شويد.
9- به تاريخ مصرف و باد كردگي قوطي مواد كنسرو شده توجه داشته باشيد.
10- قبل از شروع برنامه و در خلال آن هيچگاه با شكم پر اقدام به صعود نكنيد. احتياج بدن به اكسيژن براي هضم غذا در ارتفاع و به خصوص هنگام صعود ممكن است شما را با مشكل روبرو سازد. در صورت امكان، بعد از صرف غذا، حداقل يك ساعت استراحت كنيد. در غير اينصورت به مقدار كم به طور متناوب بخوريد و بياشاميد.
11- هرچه ارتفاع مسير شما بالاتر مي رود بايد از غذاهايي كه زود هضم مي شوند استفاده كنيد زيرا مواد غذايي دير هضم باعث تهوع مي شود.
12- هنگام شب با استفاده از سوپ، آب و املاح و مواد دفع شده بدن را جايگزين كنيد.
13- در استراحتهاي بين راه از بيسكويت، شكلات، ميوه هاي خشك و پرتقال استفاده كنيد.
14- مصرف سير در كوه، مقاومت بدن را در سرما و گرما افزايش مي دهد. از سير فقط در روزهاي اول برنامه استفاده كنيد، زيرا مصرف اين ماده در ارتفاعات باعث تند شدن نبض مي شود.

+ نوشته شده در  یکشنبه 1387/02/29ساعت 9:27 قبل از ظهر  توسط روابط عمومی گروه کوهنوردی کوهیاران پارس  | 

مطالب قدیمی‌تر
 

Google


در كل اينترنت
در اين وبلاگ