گروه کوهنوردی کوهیاران پارس ـ شیراز

 گاوريشانكار

منبع : مطالب و تعدادي از تصاوير فوق به صورت انتخابي از مقاله گاوريشانكار از وبلاگ داستان كوه برگزيده شده است.

آلپ

آلپ(ایتالیایی:Alpi)(فرانسوی:Alpes)(آلمانی:Alpen)(رومانیایی:Alps) رشته‌کوهی در مرکز اروپاست که در بخش هایی از کشورهای ایتالیا،فرانسه،اتریش،آلمان،سوئیس،اسلوونی و لیختن‌اشتاین قرار گرفته است. بلندترین چکاد (قلهٔ) این رشته کوه مون بلان است که با بلندای ۴۸۱۰ متر در میان کشورهای فرانسه، ايتاليا و آلمان جای گرفته است.
دیگر ارتفاعات بلند این رشته کوه به شرح زير است:

1. روزا با بلندای ۴۶۳۳ متر میان دو کشور سوئیس و ایتالیا
2. وایسهورن(شاخ سپید) با بلندای ۴۵۰۶ متر در سوئیس

رشته کوههایی را هم در زلاندنو و استرالیا به نام آلپ خوانده اند، در زلاندنو آلپ جنوبی و در استرالیا رشته کوه آلپ استرالیا. همچنین کشیدگی این رشته کوه در کناره دریای آدریاتیک را رشته کوه آلپ دیناری می‌خوانند.

                                               بلندترین قله‌ها

        آرارات

 مقدمه :

نگاهی گذرا به نقشه تو پوگرافیک ترکیه نشان می‌دهد که ترکیه کشوری کوهستانی است و این کوهستانها از چهار جهت شبه جزیره آناتولی را محاصره کرده‌اند. ترکیه که بخشی از رشته‌کوههای آلپ هیمالیا به شمار می‌آید مناطق کوهستانی متعددی با چینه‌بندی و شکل زمین‌شناختی متفاوت دارد. کوهها و جنگلهای با شکوه ترکیه اغلب توسعه نیافته هستند و در واقع منطقه حفاظت شده‌ای برای حیات وحش ،گیاهان و منابع متنوع طبیعی محسوب می‌شوند. دو نمونه از معروفترین کوههای این کشور یعنی کوه ارجیس در قیصریه (در مرکز آناتولی با ارتفاع 3917 متر) و کوه آرارات (در شرق با ارتفاع 3932 متر) ، هر دو آتشفشانهای خاموش هستند.دیگر رشته کوههای معروف عبارتند: از ریزه کاچکار در شرق منطقه دریای سیاه با ارتفاع 3932 متر ، نقده آلاداغ در مرکز رشته‌کوههای توروس با اتفاع 3756 متر ، کوههای جیلو – سات در نزدیکی حاکاری در شرق رشته کوههای توروس با ارتفاع 4136 متر .

کوه آرارات :

کوه آرارات در مرز مشترک ایران و ترکیه، یک آتشفشان خاموش است. آرارات ( به ترکی: Ağrı Dağı به ارمنی: «Արարատ»، به‌ کردی: Çiyayê Ararat و یا Çiyayê Agirî) کوهی است واقع در شمال شرقی کشور ترکیه (استان آغری) در مرز ایران، جمهوری آذربایجان و ارمنستان. آرارات دارای دو قلهٔ آتشفشانی آرارات بزرگ (۵٬۱۳۷ متر) و آرارات کوچک (۳٬۹۱۴ متر) است.مخروط کوچتر این کوهستان، معروف به آرارات کوچک یا ماسیس ۳٬۸۹۶ متر ارتفاع دارد و در جنوب شرقی قله اصلی واقع شده‌است.در ژوئیه ۱۸۴۰ زمین‌لرزه بزرگی در پیرامون دره آخوری در دامنه شمال شرقی آرارات رخ داد.هیچ انفجاری در قلهٔ این آتشفشان‌ها گزارش نشده ولی احتمال اینکه در خلال ده‌هزار سال گذشته انفجاری بر روی آن رخ داده باشد زیاد است. بینابین این دو کوه، فلات "سرداربولاق" از جنس گدازه‌های آتشفشانی با ارتفاع 2600 متر قرار دارد هوای آرارات در فصل تابستان، آفتابی، گرم و خشک است. ولی در فصل بهار و زمستان، دارای هوای سردی است. کوهنوردان  در  هنگام صعود  ممکن  است با بوران، کولاک و  هوای  ناپایدار  مواجه ‌شوند. ماههای  ژوییه، اوت  و  سپتامبر ماههایی هستند که اکثر کوهنوردان جهان به این منطقه هجوم می‌آورند و در واقع کوهنوردی  در این فصل  لذت‌آورترین کار است. علیرغم  هوای صاف  و  آفتابی در این ماهها، اقلیم  منطقه  در  ارتفاع  بالاتر  از 3000 متر،  اقلیم  خاص  مناطق کوهستانی  بسیار  مرتفع است. جبهه جنوبی کوه، ایمن‌ترین و  آسانترین مسیر صعود به قله است که بهترین راهها و وسايلهاي ارتباطی و امنیتی را داراست . صعود به  قله آرارات بصورت تنها  و بدون  راهنما هیچگاه  توصیه نمی‌گردد.

مسیر رسیدن به كوه آرارات :

در بین  دو جبهه  جنوبی و  غربی آرارات  و  قبل  از رسیدن به  ایران، بزرگراه  بین‌المللی  و  ترانزیت  ترابزون – ارزروم – تهران  قرار  گرفته که  دارای  جاده آسفالت بسیار خوبی  است. دوئوبایزیت  در  فاصله  270 کیلومتری ارزروم  و ایغدیر که در عین حال دو شهر نزدیک به هم نیز هستند و در این مسیر واقع شده اند کمترین فاصله را  با کوه  آرارات  دارند. قطار، اتوبوس  و  هواپیما  به صورت روزانه مسافران را از ارزروم به آنکارا می‌برند.

منابع: www.gototurkey.ir

www.wikipedia.com    

كــــــي ۲

K2 دومين قله مرتفع روي زمين با ارتفاع حدود 8611متر ( 28251 پا ) مي باشد. كي 2 در منطقه قرقروم رشته كوه هاي هيمالايا بين مناطق شمالي پاكستان و كشور خود مختار تاجيك در چين قرار گرفته است . اين قله داراي فني ترين مسير صعود در جهان است . كي 2 به واسطه مشكل بودن صعودش و اين حقيقت كه از هر 4 نفر كه براي صعود آن اقدام مي كند يك نفر كشته مي شود به كوه وحشي معروف است . در ميان قلل بالاي 8000 اين قله سومين قله اي است كه در آن مرگ و مير بالايي صورت گرفته است .

نام كي 2 از شاخص هاي نقشه برداري گرفته شده است اين منطقه نخستين بار در سال 1856 توسط تيم  نقشه برداري اروپايي به سرپرستي هنري هاورشامگادوين – آستين- نقشه برداري گرديد . در دهم سپتامبر 1856 توماس مونتگمري كه از اعضاي اين تيم بود اولين نقشه برداري از كوه هاي منظقه قره قوم را از منطقه هاي راموخ  انجام داد . در اين بررسي حدود 130 مايل تا جنوب و دو قله بسيار مشهور با حروف k1وk2نشانه گذاري شده اند . سياست تيم نقشه برداري در استفاده از نام هاي محلي براي قلل بود . بدين ترتيب k1 با نام محلي ماشربروم (Masherbrum) –k3با نام برودپيك – k4 با نام گاشربروم 2و k5 با نام گاشرربروم 1 معرفي گرديدند . اما k2هيچ نام محلي به خود نگرفت كه اين احتمالا به دليل دور دستي آن است.اين كوه از آسكل( Askol ) كه آخرين روستا در جنوب است قابل مشاهده نمي باشد ، حتي از نزديك ترين منطقه سكونت در شمال هم قابل مشاهده نمي باشد و تنها مي توان از اواخر بالتروگلاسير Baltoro Glacier جاييكه فقط چند نفر در آنجا زندگي مي كنند نگاه آني به آن داشت . نام شاگوري Chogori در زبان بلتي از دو بخش chogo  : به معناي بزرگ و ri به معنايكوه مشتق شده است كه به عنوان يك نام محلي براي اين قله پيشنهاد گرديد.اما اسناد دال بر انتشار اين نام اندك هستند. ممكن است اين نام پيچيده توسط كاوشگران غربي و يا در جواب اين سوال كه نام آن چيست؟ اختراع شده باشد .به هر حال اين نام پايه تشكيل دهنده نام كوگير ( Qogir) مي باشد كه يك نام چيني ساده است .نام چيني قديمي آن به صورت پين يين بوده است .اين نام را نويسندگان چيني رسما بر اين قله نهادند.نام هاي محلي ديگري كه پيشنهاد شدند عبارتند از : لامباپاهار(LAMBA PAHAR)يعني كوه بلند در ربان اردو  و داپسنگ (DAPSANG) اما اين دو نام نيز رايج نمي باشد . به دليل كمبود نام محلي نام گادوين-آستين(HENRY GADWIN-ASTEN) كه جزو نخستين كاوشگران اين منطقه بود بر اي آن پيشنهاد شد .تا زماني كه اين نام توسط جامعه جغرافيايي رويال رد نشده بود توسط چندين نقشه مورد استفاده قرار گرفت . و هنوز كم و بيش استفاده از اين نام ادامه دارد . شاخص نقشه برداري يعني k2 تا زماني كه اين كوه به طور عمومي شناخته شد ادامه داشت . اكنون اين نام در زبان بالتي(Bulti) مورد استفاده قرار گرفته و به دو كلمه Kechu  يا Ketu ترجمه شده است .كوهنورد ايتاليايي به نام فسكومارتيني(Fosco Maraini) در محاسبه هايش براي صعود به گاشر بروم 2 بيان كرد كه در حالي كه نام k2 به صورت شانسي بر آن نهاده شده است و مختصر و غير طبيعي مي باشد اما كاملا براي اين قله دور دست مناسب است . وي در پايان براي توصيف اين كوه اينگونه بيان مي كند :" اين تنها استخوانهاي برهنه يك نام است كه نشاندهنده تمام صخره ها و يخ ها طوفان ها و تند بادهاي آن قله مي باشد . اين مكان نشان دهنده برهنگي جهان قبل از به وجود آمدن اولين انسان است و يا خاكستر شده سيارات پس از آخرين لحظه ......"

ترجمه مقاله :k2-wikipedia

ادامه دارد ......

اورست

اورست مرتفع ترین قله زمین در رشته کوه هیمالیا در مرز میان نپال و تبت چین واقع شده است. اورست قسمتی از حوزه کامبو هیمالیا به شمار می آید و می توان از مسیر sino-Nepal (شینو-نپال) به بیس کمپ آن رسید که از سمت  Kathmandu در نپال یا از Lhasu در تبت چین حاصل می گردد . مسیر منتهی به اورست در تقاطع جاده Zhangmu sino-Nepal واقع شده است که از کشور Tingri جدید به سمت Tingri قدیم می رود. از 30 کیلومتری جنوب Tingri جدید که شروع کنیم به نقطه بازرسی می رسیم .11 کیلومتری غرب  نقطه بازرسی جاده جدیدی است که جاده قدیم را تمام می کند و از سمت جنوب به بیس کمپ اورست می رسد .

کوه اورست سه جبهه دارد که عبارتند از : جبهه شمالی – جبهه جنوبی و جبهه کانگ شانگ .( در اينجا تنها به بررسي جبهه شمالي و جنوبي آن مي پردازيم)قلل Lhost به ارتفاع 8561 متر و Nuptse به ارتفاع 7861 متر در مجاورت اورست قرار دارند . نام تبتی اورست به معنای مادر جهان است  و نام انگلیسی آن توسط اندرو واگ بر آن نهاده شده است . وی یک محقق انگلیسی بود که در سال 1865روی کشور هندوستان تحقیق می کرد Radhanath sikdar اولین کسی بود كه ارتفاع اورست را اندازه گیری کرد و همچنین وي اولین کسی بود که این قله را به عنوان مرتفع ترین قله جهان کشف کرد . طی محاسبات وی اورست 8839 متر اندازه گیری شد. امروز ارتفاع اورست 8848 متر اندازه گیری شده است.در 9 اکتبر سال 2005 ارتفاع این قله توسط موسسه تحقیقاتی و نقشه برداری رسمی چین 21ر0±43ر8844  اعلام گردیده است لازم به ذکر است که سالانه در حدود 3 تا 30 mm به علت فعالیت تکنوتیکی به ارتفاع این قله افزوده می شود .

مسیر صعود جبهه شمالی اورست:

مسیر جبهه شمالی یا خط الراس شمالی یکی از 2 مسیر رایج صعود می باشد ( مسیر دیگر آن جبهه جنوبی است)برای رسیدن به ABC از بیس کمپ که در ارتفاع 5050 متر واقع شده است می توان از طریق Rongbuk Glacier اقدام کرد . ABC در ارتفاع 6400متر در شمال غربی Rongbuk Glacier شرقی و در زیر شیب Changtse واقع شده است . به طور معمول دو روز طول می کشد تا بتوان به ABC رسید و پس از آن یک روز هم برای هم هوایی نیاز است. ABC اولین اقامتگاه برای کوهنوردان خط الراس شمالی در طی صعودشان می باشد . مسیر صعود خط الراس شمالی از ABC  با ریزال شروع می شود .و سپس مسیر با برف پوشیده شده است و با افزایش شیب همراه می باشد که زاویه آن به 60 میرسد . در این مسیر کوهنوردان باید از کرامپون و طناب ثابت استفاده کنند . عبور از این مسیر بسته به هم هوایی افراد و شرایط جوی بین 4 تا 7 ساعت طول می کشد . کمپ گردنه شمالی در تیغه بادگیری در ارتفاع 7100 متر واقع گردیده است .

گردنه شمالی  کوه اورست را به Changste وصل می کند  که آن را Chang La در زبان تبتی و Beiao La  در زبان چینی می نامند. از اینجا به بعد کوهنوردان تیغه ای را دنبال می کنند که از کمپ شمال تا تیغه شمال شرقی در ارتفاع 8383 متری کشیده شده است.در این منطقه برف کم است اما بادهای شدیدی می وزد .برای رسیدن به مکان کمپ 2 چیزی معدل 3 تا 5 سال طول می کشد . در صعود از کمپ 2 تا کمپ 3 بادهای شدیدی در جریان است . در کمپ 3 وزش باد توسط جبهه شمالی اورست مسدود می گردد وخوابیدن در این مکان راحتتر می باشد . در حدود 3 الی 6 ساعت طول می کشد تا بتوان به کمپ 3 رسید . کمپ 4 در زیر تیغه شمال شرقی قرار دارد.کمپ 4 برای اکثر کوهنوردان استراحتگاه کوتاهی به حساب می آید . تیغه شمال شرقی مسیر مشکلی برای صعود می باشد .

در طی این مسیر 3 مرحله سنگنوردی وجود دارد مرحله اول آن آسان، اما مرحله دوم بسیار مشکل است و شامل کتیبه ای از 10 فوت تا دیواری به ارتفاع 30 فوت می رسد.مرحله سوم سنگنوردی نیز آسان است اما در آن ارتفاع خود مبارزه ای به حساب می آید پس از گذراندن این مراحل می بایست در یک شیب برف گیر تا فتح قله حرکت کرد .بدین ترتیب می توان از جبهه شمالی قله اورست را صعود کرد.

ازجمله نخستین تلاش ها برای فتح قله اورست توسط کوهنوردان انگلیسی به نام های جورج ملوری و اندرو اروین در ژوئن 1924 از جبهه شمالی صورت گرفت . گردنه شمالی توسط ملوری کشف گردید وی دنبال کشف در سال 1921به دنبال مسیری جهت صعود به اورست بود . تمام صعود ها به اورست از سال 1920 تا 1930 از این مسیر صورت گرفتند.

مسیر صعود جبهه جنوبی اورست :

مسیر جنوبی کوه اورست یا سمت نپالی آن در سال 1950 توسط گروهی انگلیسی به سر پرستی اریک شیپتون کشف گردید. این مسیر ازکمپ 1 در جهت جنوبی به طرف غرب CWM که به دره سکوت معروف است آغاز می گردد . این مسیر توسط هیئتی سوئیسی در سال 1952 به اتفاق جین – جکسون اسپر – رن دیتر – ارنست هاف استر-گابریل چولی – رن آبرت-لئون فلوری- آندر روچ و رایموند لامبرت که همگی اهل ژنو بودند کشف گردید . آنها توانستند تا نزدیکی های قله صعود کنند  . در انتهای دره سکوت کمپ 2 قرار دارد که در بالای آن قله Lhotse پدیدار می باشد . کمپ 2 در ارتفاعی بیش از 6400 متری واقع شده است و یک کمپ پایه برای رویارویی با سمت غربی قله Lhotse   می باشد . این بخش نمایی از ازیک مبارزه به حساب می آید . در ارتفاعی بیش از 1000 تا 3000 فوت با زاویه بین 35 تا 45 درجه در روی یخ می بایست کوهنوردی کرد . کمپ 3 در جایگاهی ترسناک در وسط مسیری با شیب طولانی واقع است. آخرین مکان توقف در طول مسیر قبل از قله کمپ 4 می باشد که به آن کمپ مرتفع نیز می گویند و میان مسیر جنوبی قله اورست و قله Lhoste واقع است.

برای رسیدن به کمپ 4 نیازاست که بیشتر مسیر شیب دار را به صورت تراورسی صعود کرد . دربالای کمپ 4 قبل از رسیدن به قله کوهنوردان همچنان با شیبی در ارتفاع 8850 معادل 29035 فوت مواجه هستند . پس از طی این مسیر می توان قله اورست را از جبهه جنوبی فتح کرد . برای فتح قله از طریق جبهه جنوبی لازم است که کوهنوردان مهارتهاي لازم و كاملي را در زمينه سنگنوردي و يخنوردي داشته باشند .

در سال 1952 رايموند لامبرت و شرپا تنزینگ نورگی پیشگامان مسیر جبهه Lhotseبودند که به مسیر جنوبی در ارتفاع 28000 فوتی تیغه جنوب غربی رسیدند. سر ادموند پرسیوال هیلاری و تنزیگ نورگی اولین کوهنوردانی بودند که از مسیر جنوبی در 29 می 1953 توانستند قله اورست را فتح کنند.

ترجمه مقاله :  http://www.expeterra.com/Expeterra%20Everest.html

ریشه شناسی نام هیمالیا

نام هیمالیا (هیمالایا هم نوشته شده) از کلمه سانسکریت हिमालय (محل قرار گیری برف یا برفستان) که از دو جزء हिम (برف) و आलय محل قرارگیری تشکیل شده است.

رشته ای کوهی در جنوب مرکزی آسیا است که طول آن حدوداً 2414 کیلومتر (1500 مایل) است.

آشنايي با نحوه پيدايش رشته كوه هيماليا:

بيش از 250 ميليون سال پيش، هند، آفريقا، استراليا و آمريكاي جنوبي همگي به هم متصل بودند كه در جغرافيا به آن قاره پانگئا مي گويند. طي چند ميليون سال بعد، اين قاره بزرگ جنوبي شروع به تكه تكه شدن كرد و به قاره هايي كه ما امروزه مي شناسيم، تقسيم شد. در همين رابطه، نظريه اي علمي ست كه مي گويد قاره جنوبگان در روزگاري كه خشكي هاي زمين متحد بوده اند، به فلات ايران چسبيده بوده و بعدها از آن جدا شده است.اين تغييرات زمين شناختي، سرآغاز پيدايش و شكل گيري بزرگترين و بلندترين رشته كوه هاي جهان يعني هيماليا به شمار مي رود. در اين بين اورست به عنوان بلندترين منطقه جغرافيايي جهان، محصول حركت هند به سمت شمال؛ يعني به طرف قاره اوراسياست. هند با سرعت 15 سانتي متر در سال در جهت شمال به سمت اقيانوسي به نام تتيس كه روي پانگئا گسترده شده بود، حركت مي كرد. بد نيست بدانيد درياي مازندران تنها بازمانده قابل ذكر همين اقيانوس عظيم باستاني ست. علاوه بر درياي مازندران، امروزه صخره هاي دريايي و آتشفشان هايي كه لبه و حدود آن اقيانوس را تعريف مي كردند، ديگر بازمانده هاي تتيس هستند.

مکانیک پیدایش کوهها

براي اينكه با پيامدهاي به هم پيوستگي هند و آسيا آشنا شويم، ابتدا بايد با سطوح زمين آشنا شويم. به صورت كلي قاره ها در زمين توسط صفحات تكتونيك (صفحاتي كه باعث حركات قاره ها مي شوند) حركت داده مي شوند. در حال حاضر 7 صفحه بزرگ در زمين وجود دارند كه مسئوليت اصلي حركت دادن قاره ها را برعهده دارند، علاوه بر آنها، چندين صفحه كوچكتر هم وجود دارند كه در مقياس كوچكتر باعث جابه جايي خشكي ها مي شوند. اين احتمال وجود دارد كه در گذشته صفحات بيشتري هم همين كار را انجام مي داده اند. در حال حاضر اين صفحه ها با سرعت يك تا 20 سانتي متر قاره ها را به هم نزديك يا از هم دور مي كنند. حركت اين صفحه ها هم از گرماي بسيار زياد در عمق زمين ناشي مي شود كه نيروي اثر هم رفتي قدرت زيادي را براي آنها مهيا مي كند. هم رفتي، پروسه اي فيزيكي در مايعات و گازهاست كه طي آن بر اثر گرما، مايع يا گاز سبك تر به خاطر چگالي بيشتر يا به اصطلاح سنگين تر بودن به پايين (نزديك سطح) مي آيد و جريان گرم تر به خاطر چگالي كمتر جاي جريان سردتر را مي گيرد. اين پروسه اگر در مقياس بسيار بزرگي باشد (همانند هم رفتي درون زمين) مي تواند انرژي بسيار زيادي توليد كند.صفحات قاره اي قاره ها به تعبيري رشته عظيمي از صخره ها هستند كه روي صفحات تكتونيك قرار دارند. جغرافي دانان مي گويند قاره ها كف زمين (اشاره آنها به كفي ست كه بر بالاترين سطح مايعات قرار مي گيرد و از آنجا كه قاره ها هم در بالاترين سطح زمين قرار دارند، به كف تشبيه مي شوند) هستند كه از مواد معدني سبك كه به مركز چگال زمين نفوذ نمي كنند، تشكيل شده اند. حداقل براي 80 ميليون سال، صفحه اقيانوسي هند نزديك شدن به صفحات جنوبي آسيا كه تبت را هم شامل مي شود، ادامه داده است. جريان اقيانوسي شمال هند طي اين عمل همانند يك لنگر بسيار بزرگ عمل كرد و يكباره به درون مركز زمين سرازير شد. اين جريان پرقدرت، صفحه قاره اي هند را هم به دنبال خود به سمت شمال و تبت كشيد.به هم پيوستن صفحات جريان اقيانوسي كه به درون زمين سرازير شده بود، باعث به وجود آمدن آتشفشان هاي زيادي در جنوب تبت شد. پس از اين جريانات زمين شناختي در 25 ميليون سال پيش، ديگر حركت سريع صفحه قاره اي هند كاملا متوقف شده بود. پس آن صفحه قاره اي هند به جاي اينكه به سمت پايين كشيده شود، بر اثر جريانات عظيم آتشفشاني رو به بالا حركت كرد و باعث به وجود آمدن رشته كوه هاي عظيمي شد؛ رشته كوه هايي كه ما امروزه به نام هيماليا مي شناسيم.۱۰ ميليون سال پيش دو قاره درجهت مستقيم و عكس به هم نزديك مي شدند و قاره هند به دليل وجود ساختارهاي كوارتزي سبك در آن، ديگر نمي توانست در امتداد صفحه هند به درون زمين سرازير شود.اين زمان احتمالا موقعي ست كه زنجيره عظيم لنگري شكسته شده و صفحه هند كاملا به درون مركز زمين فرو رفته است.دانسته هاي علمي ما در مورد نحوه فعاليت قاره هند پس از اين مرحله بسيار كم است، با اين حال مي دانيم كه طي مكانيزمي كه براي ما ناشناخته است، قاره هند شروع به حركت به سمت بالا كرد و همانند اهرمي به تبت رو به بالا فشار وارد كرد. در عين حال تبت هم همانند سدي باعث حركت هيماليا رو به شمال مي شد، در نتيجه هيماليا چاره اي جز حركت رو به بالا نداشت، وگرنه بر اثر فشارهاي وارده خرد مي شد.در حال حاضر، صفحه تبت به صورت آزادانه اي زير قله ها و اكثر مناطق تبت حركت مي كند.

کوههای سپید و سیاه

هیمالیا ازنظر جنس از دو نوع کوه تشکیل شده است، کوههای سیاه وکوههای سپید. کوههای سیاه قللی هستند که از رسوبات کف دریای تتیس شکل گرفته اند و کوههای سپید قللی هستند که سطح سیاه آنها بر اثر فرسایش از میان رفته و لایه هایی از سنگهایی همانند گرانیت در آنها یافت می شود. قللی نظیر "ماکالو" و" ماناسلو" از این جمله کوهها هستند، در حالیکه اورست همچنان دارای سطحی از لایه های سیاه رنگ کف دریا است، و این تفاوت، اورست را از سایر کوههای عظیم ولی کوچکتر از خود متمایز میکند.

آينده تبت در 5 تا 10 ميليون سال آينده:

صفحات زيرين تبت و هيماليا (صفحه هند) با همين سرعت فعلي به حركت ادامه خواهد داد، به همين خاطر تخمين اينكه اين منطقه جغرافيايي 5 تا 10 ميليون سال ديگر چگونه خواهد بود، چندان گنگ و نامفهوم نيست. در 10 ميليون سال ديگر، هند 180 كيلومتر ديگر در تبت پيشروي خواهد كرد. اين ميزان، تقريبا به اندازه پهناي نپال است. از آنجا كه حدود جغرافيايي نپال روي قله هاي صفحه هند قرار دارد، اين منطقه در 10 ميليون سال ديگر تماما از بين خواهد رفت، با اين حال رشته كوه هاي هيماليا از بين نخواهند رفت.پس از اين مدت هرچند قله هاي هيماليا از بين نخواهند رفت، اما پراكندگي آنها متفاوت خواهد بود. قلل مرتفع در شمال منطقه قرار خواهند گرفت و قلل كوچكتر در سمت جنوب متمركز خواهند شد، اما پهناي هيماليا به همين ميزان فعلي باقي خواهد ماند.

۵- هیمالیای آسام