گروه کوهنوردی کوهیاران پارس ـ شیراز

عکاسی 2

گردآوری : امید اکبرزاده شیرازي

چند نکته مهم

با امکانات دوربین خود کاملا آشنا شوید . امروزه حتی در دوربینهای غیر حرفه ای امکانات بسیار زیاد و متنوعی قرار داده شده است که معمولا از آنها استفاده نمی کنیم  .

یکی از راههایی که به بهتر عکس گرفتن کمک می کند عکس دیدن است.بعد از اینکه در یک برنامه عکاسی کردید عکس های خود و دیگران را ببینید و سعی کنید با دید انتقادی به آنها نگاه کنید ، اینکه چرا عکسی خوب شده و یا بد ؟ اختلاف  عکسی که دیگری گرفته با عکسی که شما از همان سوژه گرفته اید  در چیست و کدام بهتر است ؟ اینکه عکسهایی ازعکاسان حرفه و معروف را ببینید هم بسیار موثر است زاویه دید و نوع نگاه گاه متفاوت آنها می تواند معلم بسیار خوبی باشد .

- اغلب و خصوصا در عکسهایی که در طبیعت گرفته می شود از نزدیک شدن به سوژه خود داری می کنیم به گلها و حشرات و تنه درخت و .... نزدیک شوید و از آنها عکس بگیرید . تجربه بسیار خوبی خواهد بود.

- از مناظر و سوژه های مختلف با دو قطع افقی و عمودی عکس بگیرید و تفاوت ها را با هم مقایسه کنید    ( در دوربین های دیجیتال این تمرین تقربیا رایگان است )

 - از گرفتن عکسهای ضد نور ( رو به خورشید ) نهراسید در بعضی موارد عکسهای جالب و متفاوتی خواهید گرفت

    - معمولا اگر امتداد افق در وسط قاب عکس قرار بگیرد عکس گیرایی زیادی نخواهد داشت ، امتداد افق را در 3/1 با لا و یا پایین قرار دهید و تفاوت آنرا بررسی کنید با حذف کاملا افق توجه بیننده به جزییات عکس زیاد خواهد شد .

  - عکس از منابع نوری مثل لامپ ها و چراغ اتومبیل ها خصوصا در شب معمولا دیدنی خواهد بود .

- از انعکاس مناظر درون آب و یا شیشه و ... عکس بگیرید .

-  عکس گرفتن از حالت ها و اشکال نا متعارف را تجربه کنید .

- امروزه اینترنت ابزار خوبی برای عکس دیدن و استفاده از تجارب عکاسی دیگران شده است در استفاده از آن دریغ نکنید .

- از تضاد های رنگی از مناظر و ... عکس بگیرید .

• در ایران در مجلات زیادی به طور اختصاصی به مقوله عکاسی پرداخته می شود مثل مجله عکس- دوربین عکاسی- عکاسی خلاق- عکسنامه- عکاسی خبری و... در هر یک از این مجلات می توانید از تجربه دیگران استفاده کنید.
• یکی از سایت های بسیار مفید و معتبر به زبان فارسی سایت akkasee.com  است . به آن سری بزنید.
• هر ماهه در ایران به بهانه ها و عناوین مختلف مسابقه عکاسی برگزار میشود. اینکه خود را مقید کنید که در زمانی محدود از یک سوژه خاص عکس بگیرید تمرین خوبی خواهد بود ( حتی اگر در مسابقه شرکت نکنید ).
• امروزه عکاسی خود به زیر شاخه های زیادی تقسیم شده است .برای بسیاری از این شاخه ها احتیاج به ابزار و دیدی کاملا متفاوت خواهید داشت اینکه شما کدام شاخه را دوست دارید و انتخاب می کنید در روند کار عکاسی شما مهم خواهد بود ، مثلا عکاسی مد- خبری- اجتماعی- مستند –طبیعت – معماری – ورزشی – حیات وحش – صنعتی - آبستره – خلاق و ....

 یک تمرین موثر

 دید دو چشمی سه بعدی است ولی صفحه عکس دو بعدی است پس باید به این اختلاف توجه کنید . به یک منظره با دو چشم باز بعد با چشم چپ و بعد با چشم راست نگاه کنید تفاوت تغییر بسیار کم زاویه دید را احساس کنید. در عکاسی باید عادت کنید که نتیجه نهایی دوبعدی یک منظره را تصور کنید .قدیم ترها پیشنهاد می شد که به یک منظره ها با یک چشم نگاه کنید . که البته دیدن منظره از چشمی دوربین بسیار موثرتر است . امروزه امکان دیدن نتیجه نهایی بر روی LCD  دوربین های دیجیتال هست ولی دقت کنید تصویرعکس بر روی LCD  دوربین و یا مونیتر کامپیوتر و یا  صفحه چاپ شده عکس در سایزهای مختلف  ( معمولا 10X 15 سانتیمتر مربع ) متفاوت است .

- امکانات مفید دوربین های دیجیتال به آنچه در پی خواهد آمد احتمالا کمتر توجه کرده اید.در دوربین های دیجیتال امکان تغییر سریع ASA   هست  ( بهتر است در مورد ASA   و تاثیرات آن در عکس مطالعه کنید )  این به شما امکان بهتری در عکاسی در شب و نیز عکاسی از اجسام متحرک خواهد داد .

-  با EV   در دوربین های عکاسی دیجیتال و کاربرد آن اشنا شوید .

-  با WHITH BALANCE  در دوربینهای دیجیتال و کاربرد آن آشنا شوید .

- بعضی از دوربینهای دیجیتال امکان ضبط عکس را بصورت RAW   دارند . مخصوصا اگر با نرم افزارهای رتوش عکس آشنایی دارید نتیجه  کار بر روی  تصاویری که با این فرمت گرفته شده است اغلب حیرت آور است .

-  در دوربینهای دیجیتال کلیه اطلاعات عکس اعم از سرعت شاتر – دیافراگم – تاریخ- منحنی های  نوری با تفکیک رنگهای اصلی و ... قابل رویت است . در دوربین شما امکانات بسیار زیادی هست  که معمولا از آنها استفاده نمی کنید. عادت کرده ایم که تمام عکسهایمان را در حالت پروگرام( P=Program  ) و یا اتوماتیک A= AUTO) ) می گیریم دراین حالت ها تنظیم  دهانه دیافراگم و سرعت آن خودکار انجام می شود و کنترلی روی آن نخواهیم داشت در حالیکه با تنظیم  این دو است که عکسهای متفاوتی خواهید گرفت .

هدف برنامه : صعود به قلل سیچونی و حوض دال(4250 متر)

تاریخ اجرای برنامه: 23 و 24 مهرماه 88

نفرات حاضر در برنامه:

   آقایان : ایمان زارعی(سرپرست برنامه)،محمد رحیمي نژاد، میثم قرقانی

  خانم ها: مرسا رحیمي نژاد، فائزه شیرازی

در مورد مکان قلل سیچونی و حوض دال باید گفت که این قلل در نزدیکی شهرستان سی سخت واقع گردیده است.این شهر ،شهری است کوهستانی که در ۳۵ کیلومتری شمال غربی شهر یاسوج و در استان کهکیلویه و بویراحمد قرار دارد. این شهر مرکز شهرستان دنا  است.جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۶٫۸۱۴ نفر بوده است و گویش مردمش، لُری است. این شهر در دامنه کوه دنا بلندترین کوه رشته‌کوه زاگرس واقع می‌باشد و منطقه‌ای گردشگری به‌شمار می‌آید. از جمله مناطق گردشگاهی این شهر می‌توان به کوه گل-چشمه میشی-دشتک-بن رود و بندان اشاره کرد.

و اما گزارش برنامه

روز اول:

ساعت 8 صبح از شهرک گلستان به سمت یاسوج حرکت کردیم.حدود 15 دقیقه توقف در تنگ تیزاب ،برای صرف صبحانه داشتیم.در جاده یاسوج- اصفهان ،با رسیدن به تابلو امامزاده اسحاق،از فرعی سمت راست ،به سمت سی سخت تغییر مسیر دادیم و ساعت 12 به سی سخت رسیده و با پارک کردن ماشین در تربیت بدنی،ساعت 12:20 بوسیله آژانس به سمت گردنه بیژن حرکت کردیم و ساعت 13 حرکت خود  را در مسیر دره سیچونی به سمت قله آغاز کردیممقدار آبی که هر نفر به همراه داشت 3 لیتر بود به علاوه مقداری نوشابه و دلستر،]که کافی هم بود[ و کوله ها تقریبا سنگین.با حرکت در  رچ ِ مسیر که کاملا هم مشخص بود،ساعت 13:50 دقیقه برای نهار توقف کردیم و دوباره ساعت 15 به راه افتادیم.بعد از حدود یکساعت و نیم به چشمه سیچونی رسیدیم که البته خشک بود.

با ادامه حرکت ساعت 17:50 به پناهگاه رسیدیم.دو پناهگاه در محل وجود داشت،یکی فلزی و دیگری سنگی،به همراه دو سرویس بهداشتی.پناهگاه سنگی دو طبقه بود و البته کاملا تاریک،حتی در طول روز.متاسفانه چشمه پناهگاه هم خشک بود.از محدود نقاطی که ایرانسل آنتن دهی داشت،اطراف پناهگاه و رو به سی سخت بود.

روز دوم

بعد از خوردن صبحانه،ساعت 8:50 ،حرکت به سمت قله و حمل کوله های سنگین آغاز شد.در مورد وجه تسمیه حوض دال باید گفت در زبان لُری،دال به معنی کرکس و حوض دال به معنی محل آبخوردن کرکس می باشد.اگر این امکان وجود داشت که با کوله سبک به سمت قله حرکت کنیم،در حدود یک ساعت میتوانستیم قلل سیچونی و حوض دال رو صعود کرده و بازگردیم اما با کوله حدود دو ساعت و نیم زمان صرف کردیم.رچ صعود به حوض دال از سمت راست پناهگاه سنگی شروع میشد و به راحتی قابل مشاهده بود.پس از حدود 30 دقیقه حرکت به ارتفاع 4000 متری رسیدیم.از علایمی که نشان دهنده رسیدن به این ارتفاع هست، برهنگی زمین از پوشش گیاهی هست.ساعت 11:20 به خط الراس قلل سیچونی و حوض دال رسیدیم.کوله ها را همانجا رها کردیم بعد از چند دقیقه استراحت به سمت حوض دال به راه افتادیم.10 دقیقه طول کشید تا اینکه به قله رسیدیم.ساعت 11:40روی قله حضور تعدادی کلاغ ِ ارتفاع  نظر ما رو به خودش جلب کرد.از روی قله به راحتی میشد قله بیژن 2 یا سه قبه آسمانی را دید.عکسی به یادگار گرفتیم و ساعت 11:50 به محل کوله ها برگشتیم.بعد از کمی استراحت،به سمت سیچونی حرکت کرده و باز هم با رها کردن کوله ها،پس از حدود 40 دقیقه و ساعت 12:45 به قله سیچونی رسیدیم.ساعت 13 حرکت به سمت پایین را آغاز کرده و همان مسیر صعود یعنی دره سیچونی را در پیش گرفتیم، که ساعت 14:20 به چشمه سیچونی رسیدیم.نهار را همانجا نوش جان کرده و ساعت 15:35 دوباره کوله ها را به دوش گرفتیم.ساعت 17 به پایین دره سیچونی رسیدیم و با تاکسی سرویسی که هماهنگ کرده بودیم به تربیت بدنی برگشتیم.ساعت 17:30 به تربیت بدنی رسیدیم و با اندکی استراحت به سمت شیراز حرکت کردیم.ساعت 22 همه در منزل بودند.

با سپاس فراوان از همه دوستان

تصاویر

کومولوس (پشته اي) Cu

ابـرهاي ضخيم با پيشرفت عمودي هستند که به اصطلاح علمي در ارتفـاع عمق دارند. سطح بالاي آنها برجستگي مدوري به شکل کپه، گنبد، ابنوه پنبه و يا گل کلم داشته و در قسمت قاعده، تقريبـاً افقي مي‌باشند. اگر قسمت زيرين اين ابـرها به يکديگر برسند يک سطح کاملاً صاف را تشکيل مي‌دهند. منتهي حد گروه کومولوس حقـيقي همان  قاعده آن است. يعني در قسمت بالا و پـايين محـدود و مشخص است. با اين حال ابـرهايي هم ديده مي‌شـوند که شـبيه کومولوس درهم و برهم هستند و قسمت‌هاي مختلف آنها دائماً در تغييـرند. اين ابـرها به نـام (فراکتوکومولوس) نـاميده مي‌شـوند.

يک نمونه کامل کومولوس، ابـري است که درهواي روشن زيـاد مي‌شود. از آنجا که در پيدايش بـيشتر ابـرهاي کومولوس،گرم شدن سطح زمين نقش دارد، اينگونه ابـرها روند دگرگوني شبانه‌روزي دارند و علت پيـدايش آنها جريان‌هاي روزانه هم برداري است. هنگامي که خورشيد به آنها مي‌تابد، وسط ابـرها خيلي روشن و اطراف آنها تاريک نمايان مي گردد.بر عکس،اگر در مقابل خورشيد قرار گرفته باشند وسط آنها تاريک ودورشان خيلي روشن به نظر مي‌رسد.کومولوسها معمولاً در صبح ظاهر مي شـوند و در طول روز به تدريج زياد شده،حداکثـر رشد آنها در ساعات اوليه بعدازظهر،در روي خشکيها  صورت مي گيرد و در آغاز شب از بين مي روند.در رشد اين ابـرها تفاوتهاي محلي نيز دخالت دارد. ابـرهاي کومولوس بـيشتر  بر روي شنزارها، مزارع خشک و شهرها  تشکيل مي‌شود ، در حاليکـه  روي جنگلها و درياها بدليل سردي نسبي سطح اين نواحي، رشـد آنها  ضعيفتر است.هنگامي که ميزان نـم و حرکات بالا روي هوا زياد نيست،اين ابـر نـشانه خوبي هواست.در حالت عکس،در طول روز به تدريج به حجم ابـر افزوده شده گاهي رگبار و آشفتگي همراه دارد.

کومولونيمبوس (کوه رعد وبرق) Cb

کومولونيمبوس‌ها توده‌هاي ضخيم و انبوه ابـر هستند که از فراز، توسعه زيـادي يافته و قله کپه‌اي شکل آنها به شکل کوه يا برج بلند مي شـوند.

قسمت بالايي آنها اليافي بوده و گاهي اوقات به شکل سندان در مي‌آيند ولي قاعده اين ابـر شبيه نيمبواستراتوس بوده و غالبـاً از ابـرهاي پراکنده طبقه پـايين به وجود مي‌آيد و به قسمي که قاعده آن معمولاً بر روي ابـرهاي کم فراز پـاشيده از هم به نـام فراکتوستراتوس و فراکتوکومولوس قرار دارد. ولي هنگامي که يک کومولونيمبوس تمام صحنه آسمان را مي‌پوشانـد، فقط مي‌توان نيمبواستراتوس را مشاهده نمود.کومولونيمبوس‌ها در واقع ضخيم‌ترين نوع ابـرها هستند که از پـايين رنگي کاملاً تيـره دارند. پايه آنها در ارتفـاع 300 تا 600 متري واقع مي‌شود و رأس آن تا ارتفـاع 12000 متري ادامه دارد. سطح زيرين اين ابـرها صاف است ولي رأس آنها وضعي کاملاً آشفته دارد. در طبقات بالاي ابـر، در منطقه بـادهاي سريع، مقداري از ابـر در جهت باد به صورت زبانه‌اي از ابـرهاي سيروس به جلو رانده مي‌شود بطوري‌که نهايتـاً شکل سندان به خود مي‌گيرد. ازابـرهاي کومولونيمبوس، معمولاً بـارش بـاران و برف‌هاي شـديد حاصل مي‌گردد و غالبـاً رگبارها، تگرگ‌ها توليد مي‌شوند و به همين دليل به ابـرهاي رگباري نيز موسومند. رعـد و برق از خصوصيات اين ابـرهاست و به همين دليل ابـرهاي کومولونيمبوس را توفان‌هاي تندري هم مي‌گويند.

اگر تمام ابـر ديده نـشود، بارش رگبار حقيقـي کافي است که آن را ازکومولونيمبوسها به شمار آوريم. به طور کلي مي توان گفت که فراز هر يک از انواع اين ابـرها در فصول گرم سال بيشتر از فصول سرد است و حتي در يک فصل معين، بلندي آن در نقاط گرمسير زيـادتر از نواحي سردسير مي باشد.

سيرواستراتوس Cs

سيرواستراتوس به مثابه پرده‌اي نازک و سپيد است. هنگامي که ماه و خورشيد را از وراي آن مشاهده مي‌کنيم، قرص آنها پيدا بوده، نـامشخص نيست و هاله‌هاي ماه يا خورشيد را توليد مي‌نمايند. علت آن هم اين است که از قطرات مايع بوجود نيامده، بلکه از ذرات ريز يخ تشکيل يافته است که خاصيت شکست نور دارند.گاهي اوقات کاملاً پراکنده مي‌شـوند و به آسمان رنگ شيري يا مات مي‌دهند و برخي اوقات کم و بيش متمايز مي‌باشند و ساختمان رشته‌اي را با تارهاي به هم خورده نشان مي‌دهند.

هنگام روز، وقتي که خورشيد بالاي افق باشد، شکل آن بکلي محو است و منظره آسمان در اين موقع شبيه آن است که پرده سپيد نازکي روي آن  کشيده باشند ضخامت اين پرده به حدي کم است که مانع سايه انداختن اشيا برروي زمين نمي‌گردد.يعني با وجود ابـري بودن هوا، سايه هم وجود دارد و علت آن فقط به واسطه نازک بودن قشر ابـر اسـت.تغييـر رنگ‌هايي که درباره ابـرهاي سيروس گفته شد، تا حدي در سيرواستراتوس‌ها نيز مشاهده مي‌گردد. سيروس‌ها پس از گسترده شدن به صورت سيرواستراتوس در مي آينـد و نشانگر وجود رطوبت در همان لايه تشکيل ابـر مي‌باشند.

سيرو کومولوس Cc

سيرو کومولوس‌ها ابـرهايي هستند به شکل طبقه يا ورقه‌هاي سپيد و يا توده‌هاي کروي بسـيـارريز، بدون سايه که در يک جا مجتمع و يا بصورت رشته درآمده‌اند و بـيشتر اوقات شبيه شن‌هاي کنار دريا داراي امواج کوچک مي باشند که بصورت دانه دانه و يا موجي مرتب شده ديده مي‌شـوند.اين ابـرها عموماً از بلورهاي يخ تشکيل شده و قطرات آب موجود در آنها بسيار کم است و در ارتفـاعات بالا فرم مي‌گيرند و نشانه وجود آنها، حرکات عمودي شـديد در همان ارتفـاعي است که بوجود آمده‌اند اين ابـرها معمولاً از تجزيه و تخريب ابـرهاي سيروس و استراتوس بوجود آمده که هر دو نوع ابـر ياد شده، غالبـاً به سيرو کومولوس تبديل مي‌شـوند و در چنين موردي، قطعات متغييـر در بعضي از جاها، در قسمتي از صحنه آسمان، شکل پر مانند (ريش ريش) خود را حفظ مي کنند.سيروکومولوس حقيقي را نبايد با آلتواسترتوس‌هاي کوچک که در حاشيه آلتواسترتوس ظاهر مي‌شـوند اشتباه کرد. اين گونه ابـر، پيش از فرا رسيدن هواي بد و آشفته به همراه ابـرسيـروس و يا پيش از حدوث توفان و آشفتگي  شـديدمي‌شود .

ابرها

اگر فرايند تراکم در ارتفـاع بالاتر نسبت به سـطح زمين صورت بگيرد،ابـررا به وجود مي آورد.ابـرهابه شکل هاي مختلف و در ارتفـاعات مختلف اتمسفر ديده مي شـوند وگوناگوني آنها نتيجه شدت وسرعت تراکم است.در تعريف ديگري مي توان اين گونه بيان کرد که عامل رطوبت جو، بخار آب است  که نـامرئي است ودر فضاي جوي هميشه به مقدار کم يا زياد، بخار آب وجود دارد. تبخير سـطحي آب زمين و درياها،آب‌هاي جاري، تنفس جانداران و غيره، منابع اصلي بخار آب در هوا مي باشند. ابـرها از تغييـر شکل بخار آب به وجود مي‌آيند.توده‌هاي هوا، هنگام صعود به نسبت افزايش فراز، دماي خود را از دست مي‌دهند، لذا بخار آب موجود در توده جوي، غليظ و متـراکم گشته، براثرعمل چگالش (کندانساسيون) ابـرها تکوين مي‌يابند. پس اختلاط توده هواي گرم نم‌دار با يک توده هواي سرد موجب پيدايش ابـرها مي‌گردد.ابـرها خود عاملي هستند که اگرچه خود عامل تغييـرات هوا نيستند ولي معلول و نشانه‌هاي تغييـرات جوي هستند و چنانچه اين شانه‌ها به خوبي شناخته شوند مي‌توان براي چندين ساعت آينده پيش‌بيني‌هايي انجام داد.

تقسيم بندي ابـرها

اگر صعود هوا آرام صورت بگيرد، فرآيند تراکم نيز ملايم است و ايجاد ابـرهاي پوششي وگسترده مي‌كند که به ابـرهاي پوششي معروفند، امـا اگرصعود هوا سريع و ناگهاني باشد يا هوا خيلي ناپايدار شود ابـرهاي گل کلمي شکل به وجود مي‌آيد که به طور کلي آنها را ابـرجوششي مي‌نـامند. اين نوع ابـرها از بالا به قبه‌هاي پنبه‌اي شباهت دارند. در هر دو مورد چون تراکم در لايه‌هاي پائين ابـر بـيشتر است، غلظت ابـرها درلايه‌هاي پائيني از قسمت‌هاي بالايي  بـيشتر است؛ در نتيجه، قسمت‌هاي پائين ابـرها يا ابـرهاي تشکيل شده در ارتفـاع پائين، آبـدارتر از ابـرهاي تشکيل شده در ارتفـاعات بالاتر هستند.علامت مشخصه ابـرهاي پوششي،گسترش افقي آن‌هاست که ممکن است به چندين هزار کيلومترمربع برسد و بوضوح بر گسترش  عمودي آنها غالب آيد. اين ابـرها از نظر شکل ظاهرچندان تفاوتي با يکديگر ندارند و به طور کلي روشن و خاکستري رنگند و هميشه از صعود آرام هوا تشکيل مي‌شـوند.ابـرهاي جوششي، بر خلاف ابـرهاي پوششي، گسترش افقي ناچيز دارند. اينگونه ابـرها از ستون‌هاي مجزا، منفرد و داراي گسترش عمودي تشکيل مي‌شـوند و انواع گوناگوني از شکل‌هاي حد واسط را بين ابـرهاي کم رشد تا ابـرهاي برجي شکل شامل مي‌شـوند. رشد عمودي اين ابـرها به ناپـايـداري لايه‌هاي جو بستگي دارد. در هر حال، شرايط اوليه ايجاد آنها،  وجود لايه‌هاي ناپايدار در اتمسفر است که حرکت صعودي هوا را امکان‌پذيـر مي‌كند .معيار ديگر براي تقسيم بندي ابـرها، ترکيب آنهاست. ابـرها ممکن است از قطرات آب، بلورهاي يخ يا مخلوطي از هر دو تشکيل شده باشند. ابـرهاي مايع، ظاهري متراکم و حاشيه‌اي مشخص دارند، در حالي که ابـرهاي يخي ،ساختاري نا متراکم و رشته اي، به شکل الياف،دارند و حاشيه آنها مات و نـامشخص است.

راه ديگر براي تقسيم بندي ابـرها،ارتفـاعي است که پايه ابـر(پائين ترين قسمت آن)در آن قرار گرفته است. ازاين لحاظ، ابـرها به چهار دسته تقسيم مي‌شـوند:

  ابـرهاي بالا 

  ابـرهاي مياني

  ابـرهاي پائين (ابـرهاي پائين که اصولاً ابـرهاي پوششي هستند)

البته موقعيت ارتفـاعي ابـرها به عرض جغرافيايي نيز بستگي دارد.

انواع ابـرها :

ابـرهاي پوششي

ابـرهاي بالا (بلند):

ارتفـاع پايه ابـرهاي  بالا که عمومـاً سيروس نـاميده مي‌شـوند، به حدود 6000 -12000 متر مي‌رسد. انواع مهم اين ابـرها عبـا رتند از سيروس، سيرواستراتوس و سيروکومولوس. از آنجا که اين ابـرها در طبقات بالاي جو تشکيل مي‌شـوند، رطوبت خيلي کمي دارند، و در نتيجه، چندان ضخـيم و متراکم نيستند و اغلب سـايه ندارند. اينگونه ابـرها در هيچ موردي بارش ايجاد نمي‌کنند. (لازم به ذکر است که ارتفـاع اين نوع ابـرها در نواحي عرض جغرافيايي مياني  بيش از 5000 متر و در عرض‌هاي بالا بيش از 3000 متر است)

 ابـرهاي مياني :

ارتفـاع پايه اين ابـرها از 1800 -4500 متر است و انواعي از هر دو گروه ابـرهاي پوششي و جوششي را شامل مي‌شـوند. در نـامگذاري آنها عموماً پيشوند آلتو(Alto) به کار مي‌رود. در انواع نازک آنها بلورهاي يخ و در انواع ضخيم آنها در بالا بلور يخ و در پائين قطرات آب وجود دارد. انواع عمـده اينگونه ابـرها عبارتند از: آلتوکومولوس و آلتواستراتوس.

 ابـرهاي پائين:

پايه اين ابـرها از سـطح زمين تا ارتفـاع 2000 متري مي‌رسد  .اين ابـرها عموماً از ورقه‌هاي مسـطح و يکدست تشکيل شده، در گروه ابـرهاي استراتوس  قرار دارند. از انواع عمده آنها مي‌توان استراتوس، استراتوکومولوس و نيمبواستراتوس را نـام برد.

سيروس Ci

سيروس‌ها، ابـرهايي با لايه‌هاي نازک و رقيق و مجزا با ظاهرظريف، مانند پنبه محلوج و بدون سـايه هستند. به شکل زلف يا پر و الياف جدا از هم ظاهر آن براق بوده، مثل ابـريشم مي درخشند. سيروس‌ها به اشکال مختلف مانند دسته‌هاي مجزا - خطوط کشيده در آسمان – شاخه‌هاي پر مانند - خطوط منحني که به دسته ختم مي‌شـوند (دم اسبي) و رشته رشته ظاهر مي‌گردند و در بسـياري موارد، حالت ريسماني پيدا مي‌کنند که همگي اينها نشانه سرعت زياد هوا در ارتفـاعات بالا است. چرا که ابـرهاي سيروس مرتفع‌ترين نوع انواع ابـرها هستند.

بدليل ارتفـاع زياد و نتيجه دماي پائين اين نوع ابـرها از ميله‌هاي يخ بلوري سوزني و ورقه هاي نازک يخ تشکيل يافته اند و قطرات آب در آنها ديده نمي‌شود .

شفافيت آنها بواسطه شيوع و تفرق اين نوع بلورهاست و معمولاً هنگامي که از جلوي خورشيد عبور مي‌کنند، از درخشندگي آنها کاسته مي‌شود .ضخامت آنها از چند متر تا 300 متر مي‌رسد و غالبـاً بصورت نوارهايي در مي‌آيند که مثل خطوط دواير نصف النهاري، گنبد آسمان را قطع مي نمايند. انتهاي اين خطوط چنان به نظر مي‌رسد   که در يک نقطه يا دو نقطه در افق به هم مي‌رسند. براي تشکيل اين نوارها غالبـاً ابـرهاي سيرواستراتوس و سيرو کومولوس شرکت دارند. سيروس‌ها به طور عموم  ابـرهاي سپيد رنگي هستند که قبل از که کمي قبل از طلوع خورشيد به رنگ گلي يا قرمز تند ديده مي شـوند و پس از غروب خورشيد، به رنگ گلي و بعداً خاکستري به نظر مي‌رسند.وجود آنها در آسمان لزوماً به معناي ايجاد ناپايداري بر روي سـطح زمين نيست. تنها ابـر سيروکومولوس نشانه نزديک شدن جبهه گرم بوده که معمولاً پس از ظهور ابـر در آسمان بسته به سرعت حرکت جبهه، در سـطح زمين بارندگي آغاز مي‌گردد.

ادامه دارد....